Architectuurgids Delft

Stationsgebouw

Dit rijksmonument verving in 1885 het landelijke station aan de Houttuinen nabij de Binnenwatersloot. Daar was namelijk weinig plek voor goederenoverslag. Bovendien vond de spoorwegmaatschappij dat bij het toegenomen aantal treinreizigers een station met een stedelijker, monumentaler aanzien paste. Het station, in neorenaissancestijl, heeft een verhoogd middendeel met twee zijvleugels, een kap vol kapelletjes, een grote luifel, alles sierlijk gedetailleerd. De uivormige toren is asymmetrisch geplaatst, een hint voor de oriŽntatie ten opzichte van de binnenstad. Anticiperend op toekomstige spooronderdoorgangen is met de spoorlijn toen ook het maaiveld flink opgehoogd. Toch bleef er een trap nodig om het stationsgebouw binnen te kunnen. Deze oogt monumentaal, maar is erg onhandig voor bepakte reizigers. Het stationsplein en de brug werden pas in 1959 aangelegd, daarvoor liep de verbinding tussen het station en de binnenstad via de Houttuinen en een brug naar de Binnenwatersloot.In het interieur zijn bij de oorspronkelijke bouw, en ook bij een verbouwing in 1954, keramiektableaus aangebracht, ontworpen door Adolf le Comte en Nicolaas Wijnberg en gemaakt bij De Porceleyne Fles. Bij de herinrichting van de spoorzone krijgt het gebouw een andere functie.

Details

Adres
Van Leeuwenhoeksingel 41-43
Categorie
spoorwegstation
Architect
C.B. Posthumus Meyjes sr. (1858-1922)
Periode
1850-1900
Bouwjaar
1885
Bouwstijl(en)
neorenaissance

Foto's

  • Stationsgebouw
Zoek gebouwen in Delft
Periode
Kaart
zoeken op de kaart