ag

Architectuurgids Delft

Mon, 21 Dec 2009 11:20:31 +0100

Deze website van de Delftse architectuurgids geeft een overzicht van de Delftse architectuur tussen 1100 en 2010. De Delftse architectuurgids is bedoeld om een breed publiek te interesseren voor de bijzondere architectuur van de stad Delft. Ook biedt de gids informatie voor de architectuurliefhebber en aanknopingspunten voor verdere studie.

Delft heeft een prachtige historische binnenstad met een bijzondere grachtenstructuur en fraaie gebouwen. De stad kent een indrukwekkende universiteitswijk. De twintigste-eeuwse uitbreidingswijken vertegenwoordigen eigentijdse inzichten en visies op wonen en de stad. Architectuur en stedenbouw zijn er in samenhang ontworpen.

Voor een betrekkelijk kleine stad heeft Delft veel ‘moderne experimenten’ die dank zij verschillende getalenteerde of vooraanstaande ontwerpers, opgeleid aan de Technische Universiteit Delft, tot stand zijn gekomen.

U kunt uw eigen favorie

mijn lijst

Sat, 05 Dec 2009 23:30:25 +0100

gebouwen in delft

Mon, 21 Dec 2009 10:43:04 +0100

De circa 300 objecten die voor de Architectuurgids Delft zijn geselecteerd, zijn een Delftse afspiegeling van een Nederlandse of internationale stroming of ontwikkeling op het gebied van architectuur, stedenbouw, volkshuisvesting, techniek of visie op de samenleving.

De gekozen objecten zijn 'unieke' Delftse gebouwen, waarvan de architectonische kwaliteit vanaf de straat waarneembaar is. In alle gevallen gaat het om 'voorbeeldige' architectuur, met andere woorden: geen B-projecten van A-architecten.

Er is gestreefd naar een evenwichtige selectie, waarbij alle tijdperken en locaties evenredig aan bod komen.

gebouwen in delft - 1200-1850

Fri, 11 Dec 2009 12:46:29 +0100

De graaf van Holland verleent in 1246 stadsrechten aan de nederzetting Delft, bij een grafelijke hof. Delft wordt daarmee formeel een stad en krijgt zelfbestuur. De stad mag zelf recht spreken, bepaalde accijnzen en belastingen innen en een omwalling aanleggen.

Delft was in 1246 nog klein, maar ontwikkelde zich voorspoedig. Het gebied met stadsrechten werd nog enige malen uitgebreid, voor de laatste keer in 1355. De toen ontstane omvang bleef tot ver in de negentiende eeuw bestaan. Bebouwing buiten de omwalling bleef beperkt tot enige bebouwing langs de uitvalswegen, in het bijzonder langs de Buitenwatersloot.
Het grachtenstelsel en het stratenpatroon zoals we die nu kennen waren in 1355 al in hoofdzaak aanwezig. Behalve de stedenbouwkundige hoofdstructuur dateert ook de parcellering in belangrijke mate al uit de ontstaansperiode van de stad. Er werden percelen uitgegeven waarvoor men een erfhuur betaalde die gerelateerd was aan de erfbree

gebouwen in delft - 1200-1850 - Het Kruithuis

Wed, 23 Nov 2011 22:06:10 +0100

De Republiek der Zeven Vereenigde Provinci�n, de 'Generaliteit', gebruikte enkele oorlogsmagazijnen in Delft, waaronder twee waltorens die als kruitmagazijn dienden. Na de ontploffing in 1654 van het kruithuis van de provincie Holland in het noordoosten van de binnenstad, wenste het stadsbestuur geen kruitopslag meer binnen de wallen. Een nieuw Generaliteitskruitmagazijn kwam daarom circa anderhalve kilometer buiten de stad te liggen. De 17de-eeuwse toparchitect Pieter Post ontwierp het in Hollands classistische stijl. Het complex omvat een poortgebouw waar onderdoor een grachtje naar een vijver leidt. In die vijver staan twee kruittorens en langs het grachtje een pak- en kuiphuis en een wachthuis. Om vonkvorming te voorkomen werd aan de kruittorens geen ijzer toegepast, maar alleen lood, koper of brons. Het poortgebouw heeft boven de ingang in de voorgevel een fraai gebeeldhouwd reli�f en binnen een rijk gedecoreerde poortkamer. Na een restauratie in 1997 dient het complex als scoutce

gebouwen in delft - 1200-1850 - Boerderij De Hamwoning

Tue, 15 Nov 2011 21:31:43 +0100

Claes Arentsz., eigenaar van de brouwerij De Ham aan het Achterom, liet kort na 1550 aan de Rotterdamsweg een hoeve bouwen, de Hamwoning. In 1572 werd die, met alle bebouwing rond Delft, gesloopt zodat de Spaanse troepen zich er niet in konden verschansen. Op de oude keldergewelven werd de Hamwoning in 1608 opnieuw opgetrokken, voorzien van een voorgevel met een overkraging op bogen. Rond 1800 werd het huis met een eenvoudige zijvleugel vergroot en kreeg het een tweebeukige opzet. De vrijstaande stal is uit de 19de eeuw. In 1927 herbouwde de gemeente Delft het woonhuis, met behoud van de oude kelder. Het kreeg een dubbele gevel, ge�nspireerd op de oude architectuur. Aan de weg staat een bijzonder toegangspoortje in rijke renaissancestijl uit 1608: het Hammenpoortje. Het dankt de naam Hammenpoortje aan de in beeldhouwwerk afgebeelde hammen, die op hun beurt verwijzen naar de naam.van de boerderij Destijds waren zulke rijk uitgevoerde poortjes al uitzonderlijk, nu is het Hammenpoortje un

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis

Wed, 06 Jun 2012 17:49:46 +0200

Het huis bleef gespaard bij de stadsbrand van 1536. Het behield op de verdieping een opmerkelijk fragment van een middeleeuwse voorgevelarchitectuur. De oorspronkelijke trapgevel verdween en van de oorspronkelijke getoogde vensternissen op de verdieping bleven slechts bouwsporen over. Maar op de buitenhoeken heeft de gevel nog zijn uitkragende hoektorentjes. Ze refereren qua vorm aan een verdedigbaar huis, maar hebben een louter decoratieve functie. Ze benadrukken de verticaliteit die in de gotiek werd nagestreefd en waren een statussymbool. Dergelijke torentjes waren vroeger bij woonhuizen al bijzonder, maar zijn thans uiterst zeldzaam. De in 1653 opgerichte plateelbakkerij De Porceleyne Fles gebruikte het huis, met belendende huizen, tot 1916 als bedrijfsgebouw voor de productie van aardewerk. Op het achterterrein kwamen ovens en loodsen. Na 1916 behield het huis een bedrijfsbestemming en kwam er op de begane grond een brede doorrit die het bovenhuis onbereikbaar maakte. Het sterk ve

gebouwen in delft - 1200-1850 - Oostpoort

Tue, 15 Nov 2011 21:46:15 +0100

Deze stadspoort werd rond 1400 gebouwd. De vorm met twee slanke torens en een bescheiden poorthuis daartussen, doet denken aan voorpoorten van grotere stadspoorten, maar een dergelijke hoofdpoort heeft hier nooit gestaan. De ronde torens kregen in 1514 een achthoekige bovenverdieping met een hoge spits. De verdiepingen zijn bereikbaar via een traptoren tegen de oostelijke toren. Uitwerpopeningen boven de poortdoorgang en schietgaten getuigen van de vroegere verdedigingsfunctie. Van de poortdeuren resteren nog de duimen waar ze op draaiden. Alleen de bovenste zijn te zien, want de onderste bevinden zich ten gevolge van de ophoging van het maaiveld onder straatniveau. Voor de poort ligt een ijzeren ophaalbrug uit 1903 waarin delen van een ophaalbrug uit 1867 zijn hergebruikt. Op de poort sluit een stukje stadsmuur aan met een weergang op bogen. Het verbindt de landpoort met een waterpoort waarvan de doorgang vroeger met draaihekken afsluitbaar was en waaruit door schietgaten op belagers

gebouwen in delft - 1200-1850 - Klaeuwshofje

Tue, 15 Nov 2011 21:52:34 +0100

De Delftse bierbrouwer Dirck Jansz. Uyttenhage van Ruyven bewoonde de brouwerij In de Claeuw aan de Koornmarkt. Hij en zijn vrouw Elisabeth Fredericksdochter van Adrichem kochten in 1594 een terrein bij de Oostpoort om er een hofje te stichten. In 1605 werd dit in gebruik genomen. Het was via een poort vanaf het Oosteinde bereikbaar en bestond aanvankelijk uit twaalf huisjes in twee rijtjes haaks op elkaar, een stal bij de stadswal en een groter huis aan de westzijde, waarin de stichters gingen wonen. In 1856 werd het grote huis vervangen door zes kleine woningen. Gezien hun uiterlijke kenmerken werden in die tijd mogelijk ook de voorgevels van de andere huisjes vernieuwd. In 1926 werd aan het Oosteinde de Rosaschool gebouwd, waarvoor de poort moest wijken. Aan de Oranje Plantage werd een nieuwe toegang gemaakt. De woninkjes zijn bij een restauratie twee aan twee samengevoegd tot bruikbare woningen voor alleenstaanden.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig Heilige Geesthuis

Tue, 15 Nov 2011 22:58:39 +0100

Het bijzondere pand is met ongeveer 36 meter al opvallend diep, maar toch maar de helft van het grote voormalige Heilige Geesthuis dat rond 1465 werd gebouwd en doorliep tot de Burgwal. De 'Heilige Geest' was een sociale instelling die te vergelijken is met een combinatie van Rode Kruis, weeshuis, voedselbank en daklozenopvang. Na de reformatie diende het tot 1578 als vondelingenhuis, toen de vondelingen werden ondergebracht in het voormalige Sint-Barbaraklooster, dat tot weeshuis was verbouwd. Het gebouw aan de Molslaan, met het grote bijbehorende erf, werd vervolgens bestemd tot stadstimmerwerf. De helft aan de Burgwal werd in 1676 bestemd tot stadsleenbank en in 1768-1769 ingrijpend verbouwd en vergroot. Op het erf ernaast verrees in de 19de eeuw aan de Molslaan een jongensschool en aan de Burgwal een meisjesschool die in het gebouw Molslaan 104 een gymzaal kregen. Voor het overige diende het gedeelte aan de Molslaan voor opslag. In 1978 werd het gerestaureerd en herbestemd tot rest

gebouwen in delft - 1200-1850 - Pastorie Maria van Jessekerk

Wed, 16 Nov 2011 07:28:44 +0100

Tussen de Oude Langendijk en de Burgwal hebben enkele rooms-katholieke parochiekerken, aanvankelijk nog schuilkerken, elkaar opgevolgd. De huidige neogotische Maria van Jessekerk dateert uit de periode 1875-1882. De ernaast gelegen pastorie is ouder. Hij behoorde oorspronkelijk bij het door Pieter Adams ontworpen kerkgebouw uit 1837, dat erachter stond, met de voorzijde aan de Oude Langendijk. De pastorie is een kenmerkend voorbeeld van de empirestijl, een heropleving van een sobere classicistische gevelarchitectuur die bepaald wordt door goede proporties en zorgvuldige detaillering. De geveldecoratie is beperkt tot de kroonlijst. Zelfs de ingang heeft, behalve een fraaie paneeldeur, geen decoratie gekregen. De empirestijl is uitwendig ook herkenbaar aan de kenmerkende, vaak in ons land toegepaste empirevensters, maar het interieur manifesteert zich iets uitbundiger met deuromlijstingen en stucdecoraties. Op de verdieping zijn de vensters van zogenoemde persiennes voorzien, draaibare z

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis

Tue, 15 Nov 2011 23:04:34 +0100

In Delft zijn nog maar weinig originele trapgevels uit de 17de eeuw aanwezig. Andere topgevelvormen uit die tijd zijn nog zeldzamer. Een uniek voorbeeld daarvan is de voorgevel van Brabantse Turfmarkt 88 uit de late 17de eeuw. Het is als het ware een combinatie van een klokgevel met daarbovenop een trapgeveltje met klauwstukken of een mini-halsgeveltje. De ingezwenkte randen van de topgevel worden afgedekt met in natuursteen beeldhouwwerk uitgevoerde fruit- en bloemslingers. Het bovenste gedeelte van de geveltop wordt gevormd door een hoge toptrede met aan weerszijden een voluutvormig klauwstuk, ook uitgevoerd in natuursteen beeldhouwwerk. Oorspronkelijk stonden er links en rechts bij de aanzet van de ingezwenkte top gebeeldhouwde sierelementen, wellicht siervazen of dennenappels, en was de top nog bekroond met een fronton. De voorgevel is in de eerste helft van de 19de eeuw gemoderniseerd en voorzien van empirevensters, bepleistering en een nieuwe onderpui.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis De Vergulde Pauw

Wed, 16 Nov 2011 07:48:20 +0100

De voorgevel heeft een kenmerkende 16de-eeuwse architectuur, met gotische driepasbogen die aanzetten op renaissance consoles. De gevelsteen is duidelijk ge�nspireerd op de klassieke architectuur. De topgevel is niet een gebruikelijke trapgevel, maar heeft ingezwenkte aanzetten. De be�indiging van de top is ooit gewijzigd in een halfronde vorm. Oorspronkelijk zal die iets hoger zijn geweest en mogelijk een accoladevorm en een toppinakel hebben gehad. De pui in oud-Hollandse traditionalistische stijl dateert uit 1935. De kap had oorspronkelijk een bijzondere vorm, met twee elkaar haaks kruisende nokken en opzij eenvoudige puntgevels. Die kapconstructie werd begin 20ste eeuw vervangen door een lager kapje met plat dak. Daardoor waren het bovenste deel van de voorgevel en de linkerzijtopgevel vrij in de open lucht komen te staan. Om ze weer de broodnodige steun te geven en een bruikbare zolder te cre�ren is in 2001 weer een kap met kruisvormige opzet aangebracht.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalige vleeshal

Wed, 16 Nov 2011 07:51:01 +0100

In 1295 verleende graaf Floris V aan Delft het recht een vleeshuis te bouwen. Daarin moest onder toezicht van de stad al het vlees worden verhandeld. Hiermee werd een kwaliteitsgarantie gegeven en werden tevens inkomsten voor de stad gegenereerd. De Vleeshal was een van de grote handelsgebouwen rond de westzijde van de Markt. Het gebouw werd na de stadsbrand van 1536 hersteld, maar in 1650 vanaf de middeleeuwse overwelfde kelderverdieping geheel opnieuw opgetrokken. Het ontwerp in Hollands classicistische stijl wordt toegeschreven aan steenhouwer Hendrick Swaef. De toepassing van natuursteen bleef beperkt tot de voorgevel en de rij zandstenen kolommen binnen in de hal. De vleeshal behield tot 1872 zijn oorspronkelijke functie. Daarna werd het gebouw in gebruik genomen als korenbeurs. In 1945 werd het verhuurd aan een studentenvereniging die het gebruikte als soci�teit en daar de naam Koornbeurs aan gaf. Dat is ook de naam van de huidige jongerensoci�teit die er gebruik van maakt.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis

Wed, 16 Nov 2011 07:53:59 +0100

Het huis heeft een voorgevel in empirestijl, een op de klassieke oudheid ge�nspireerde neoclassicistische bouwstijl waarvan er in Delft verscheidene voorbeelden zijn aan te wijzen. De vensters zijn de typische empirevensters. Ze hebben een brede verticale middenroede, geprofileerde lijsten op de kozijnen en een bekroning die gevormd wordt door een horizontaal lijstwerk, een zogenaamd hoofdgestel. De kozijnen zijn relatief zwaar. De pui heeft vlakke pilasters en een geprofileerde puilijst. Het huis had oorspronkelijk een indeling met beneden- en bovenhuis en misschien beneden een winkel. De pui was toen symmetrisch met links en rechts een deur en daartussen twee gekoppelde vensters met schuiframen. Na samentrekking van beneden- en bovenwoning was ter plaatse van de rechterdeur een venster gemaakt. In 1986 is de pui gewijzigd in een pui met een driedeling met een deur aan de rechterzijde, maar nog geheel in de vormentaal van de oorspronkelijke pui.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis

Wed, 06 Jun 2012 18:02:34 +0200

Het huisje laat zien dat ook kleine eenvoudige huisjes zeer decoratieve trapgevels konden krijgen. De ontlastingsbogen boven de vensters hebben ingeschreven bogen die aansluiten op de indeling van de oorspronkelijke kruiskozijnen. Dit motief kwam in Delft vaker voor, maar is alleen nog te zien aan de binnenplaatsgevels van het 'Gebouw 1602' van het Armamentarium. De lijn ter hoogte van de oorspronkelijke vensterbank van het verdiepingsvenster wordt geaccentueerd door een dubbele laag rode bakstenen, een goedkoop alternatief voor natuursteen. Die rode baksteen als decoratief element komt ook voor op de buitenranden van de trapgeveltreden. Ze ontbreken opmerkelijk genoeg bij de onderste treden en de gevel daaronder. Daar liep het metselwerk vroeger opzij door, wat erop wijst dat het huisje werd gebouwd in een rijtje van meerdere huisjes, waarschijnlijk huurhuisjes. Linksboven is bovendien een spoor zichtbaar van een kleine getoogde opening waar de dakgoot tussen twee trapgevels uitmondde

gebouwen in delft - 1200-1850 - Rietveldse toren

Wed, 06 Jun 2012 18:04:00 +0200

In 1359 moest Delft na een verloren beleg op last van graaf Albrecht van Beieren alle poorten en wallen slopen. Na 1394 mochten die weer terugkomen, maar waltorens pas na 1448. De Rietveldse toren zal kort na 1500 zijn gebouwd. De overwelfde benedenruimte, met 1.50 meter dikke muren, was bereikbaar via een gang door de wal, de bovenbouw was vanaf de bovenzijde van de wal bereikbaar. In 1609, toen er geen behoefte meer was aan de verdedigende functie, kreeg Steven Rijckerts toestemming om het bovenste gedeelte af te breken en op de onderbouw een houten standerdmolen te plaatsen. Die waaide in 1641 om en werd niet vervangen. In 1775 bouwde Hendrik van Leeuwen op de oude onderbouw een koepel. De veelhoekige opbouw met veel ramen rondom is vergelijkbaar met de thee- en tuinkoepels zoals die toen buiten de binnenstad gebouwd werden. Maar het silhouet doet nog steeds denken aan de vroegere waltoren.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Hofje van Pauw

Wed, 16 Nov 2011 09:07:29 +0100

Elizabeth Pauw, een dochter van burgemeester Jacob Pauw, was gehuwd met burgemeester Johan van der Dussen. Na zijn dood trouwde ze met zijn neef, Dirck van der Dussen, eveneens een Delftse burgemeester. Zij stierf in 1706 als kinderloze weduwe en stichtte bij testament het hofje voor minvermogende vrouwen. De tekst boven de ingang vermeldt ook Dirck van der Dussen als stichter. Daarom wordt het hofje ook wel het Van der Dussenhofje genoemd. Het poortgebouw met regentenkamer aan de Paardenmarkt was oorspronkelijk tussen bestaande huisjes ingepast. Daardoor ligt het feitelijke hofje op enige afstand achter de achtererven van de, in de 19de eeuw alweer afgebroken huisjes, waar een groot binnenterrein beschikbaar was. Daarop kwamen drie blokjes met in totaal acht betrekkelijk ruime woningen, nu bestemd voor begeleid wonen, gelegen aan een fraaie tuin. De hofjeswoningen hebben schuifvensters, maar het poortgebouw heeft kruiskozijnen die mogelijk bij de restauratie rond 1950 zijn aangebracht

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig artilleriemagazijn van Holland en West-Friesland

Wed, 16 Nov 2011 09:13:57 +0100

De toenmalige provincie Holland en West-Friesland gebruikte het na de reformatie opgeheven Clarissenklooster voor de opslag van oorlogsgoederen zoals zwavel, salpeter (grondstoffen voor buskruit), kogels, affuiten en kanonnen. In de tuin kwam een kruittoren die in 1654 ontplofte en waarbij de omgeving werd verwoest. Op dezelfde locatie kwam een nieuw artilleriemagazijn, een complex met gebouwen rond een groot opslagterrein waar kanonnen en kogels in de open lucht werden opgeslagen. In 1671 verrees aan de in 1659 aangelegde Paardenmarkt een grote tweebeukige affuitenloods. Aan de Kantoorgracht kwam een salpeterloods die vanaf 1750 voor de opslag van zwavel diende nadat aan de zijde van de stadswal een veel grotere salpeterloods was gebouwd. In de 19de eeuw maakte het complex deel uit van de Artillerie Inrichtingen, en huisvestte het onder meer een vuurwerkerslaboratorium, waar springstoffen en ernstvuurwerk (lichtkogels, vuurpijlen) werden beproefd. Hieruit zou later het onderzoeksinsti

gebouwen in delft - 1200-1850 - Hofje van Gratie

Wed, 16 Nov 2011 09:17:13 +0100

In 1575 stichtte Pieter Pietersz. Sasbout het Hofje van Gratie aan de Korte Geer. Het hofje moest daar in 1660 wijken voor een uitbreiding van het wapenmagazijn van Holland, het Armamentarium, en werd in vernieuwde vorm herbouwd aan de Van der Mastenstraat. Daar was, na de ontploffing van het kruithuis van Holland, in 1654, ruimte voor zeven huisjes, ��n meer dan het oorspronkelijke hofje telde. Ze hebben de ingang aan de straat. Langs de achterzijde loopt een galerij, een gemeenschappelijke gang, waar alle woningen op uitkomen en waaraan, tegenover de woningen, de daarbij behorende keukentjes liggen. Die steken buiten de achtergevel van de gang uit in de gemeenschappelijke tuin. In 1839 werd de voorgevel gepleisterd en werden de deuren en ramen vervangen. Van het oorspronkelijke uiterlijk bleven toen alleen de oude gevelstenen en schoorstenen zichtbaar. In 1967-1968 werd de voorgevel naar voorbeeld van een oude geveltekening in oorspronkelijke vorm teruggebracht door architect E.A. Ca

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis

Wed, 16 Nov 2011 09:21:05 +0100

Het huis is het archetype van het gewone Hollandse 17de-eeuwse trapgevelhuis. Het metselwerk met natuurstenen blokjes speklagen en waterlijsten is in principe vlak. Alleen onder de korfboogvormige ontlastingsbogen boven de vensters ligt het iets terug. In het fries boven de later aangebrachte onderpui zijn maskerstenen aangebracht. De oorspronkelijke kruiskozijnen zijn in de late 18de eeuw vervangen door schuiframen die met de onderzijde de oorspronkelijk doorlopende waterlijsten doorbreken. De vliering heeft een raampje in een ovaal natuurstenen oeuil-de-boeuf. Links van het huis liep ooit een poort naar een achterterrein. Daar verrees later een zijhuis met daarin toegangen tot de woningen achter en boven de winkel. De naam van het in het pand gevestigde visrestaurant is ontleend aan de vroegere naam De Blauwe Snoek van een ander huis, ter plaatse van het iets verderop gelegen pand Verwersdijk 32. Daarin werd in 1983 een gevelsteen met de afbeelding van een snoek gevonden.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig winkelwoonhuis

Wed, 16 Nov 2011 09:23:38 +0100

Eeuwenlang hadden veel huizen een voorhuis. Dat was een ruimte die vaak gebruikt werd als winkel en dan meestal ook als werkplaats, waar producten werden vervaardigd of gerepareerd. De entree was gebruikelijk in het midden gesitueerd om opzij werkbanken, toonbanken of kasten te kunnen plaatsen. Veel oude winkelpuien zijn ten gevolge van veranderende modes en winkelconcepten in de 19de en 20ste eeuw vervangen. Papenstraat 7 ligt buiten de drukke winkelstraten en verloor zijn winkelfunctie. Het pand behield echter de 18de-eeuwse pui, een integraal onderdeel van de gevel, met een deur in het midden en schuiframen aan weerszijden. Boven de voordeur zijn in beeldhouwwerk kisten, balen en vaten afgebeeld. Ze verbeelden de verpakkingen van wat er in de winkel werd verkocht. Wat dat was is nog af te leiden uit vage sporen van afgehakte reli�fletters op de natuurstenen borstweringen. Daar stond ooit links: KOFFY THEE, en rechts: TABAK SNUYF. Thans onderdeel van een architectenbureau.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis

Wed, 16 Nov 2011 09:25:35 +0100

Het huis heeft een rijk gedecoreerde trapgevel die een beetje Amsterdams aandoet. Het gevelmetselwerk is niet alleen voorzien van vlakke natuurstenen banden en geprofileerde afdek- en waterlijsten, maar ook van vensternissen en smallere blindnissen. De nissen op de verdieping worden afgedekt door een ontlastingsboog terwijl die op zolder- en vlieringniveau geblokte strekken hebben. De voorgevel is een overgangsvorm tussen trapgevel en halsgevel want de door een nis gelede toptrede is groot en aan weerszijden voorzien van gebeeldhouwde klauwstukken. Oorspronkelijk liepen de waterlijsten onder de vensters door. Maar sinds de vervanging van de oorspronkelijke kruisvensters door schuifvensters met een lagere vensterbank, worden de waterlijsten door de vensters onderbroken. Het poortje rechts, dat naar het achtererf leidt, is tegelijk met het huis gebouwd en heeft een gevelsteen met het bouwjaar 1639. De gevel is vanouds geschilderd, het baksteen metselwerk rood en de natuurstenen onderdele

gebouwen in delft - 1200-1850 - Oude Kerk

Tue, 22 Dec 2009 11:49:38 +0100

De eerste parochiekerk van Delft werd rond 1200 gesticht en daarna voortdurend uitgebreid, waarbij oudere delen werden vervangen. De hoofdvorm veranderde van eenbeukige kerk, via hallenkerk tot basilicale kerk met hoofdkoor en twee zijkoren. Voor de kerk werd een circa 75 meter hoge toren opgetrokken, waartoe het water iets werd verlegd. Dat zorgde voor een ongelijke ondergond en leidde tot een scheefstand van de toren. De opzet met twee nissen of galmgaten per verdieping en met een gemetselde hoofdspits en vier hoektorentjes, eveneens met gemetselde spitsen, komt waarschijnlijk voort uit een Vlaamse bouwtraditie. Naar ontwerp van Andries Keldermans, telg uit een belangrijk Mechels architecten- en steenhouwersgeslacht, begon in 1510 een forse uitbreiding tot een vijfbeukig gebouw met dwarsbeuken, uitwendig geheel uitgevoerd in natuursteen met rijke decoraties, in Brabantse 'Keldermansgotiek. Vanwege de stadsbrand van 1536 en de reformatie, enkele decennia later, kwamen alleen het noord

gebouwen in delft - 1200-1850 - Museum Het Prinsenhof Voormalig Sint-Agathaklooster

Wed, 16 Nov 2011 09:32:59 +0100

Het Prinsenhof dankt zijn naam aan prins Willem van Oranje, die in 1572 zijn residentie van het Haagse Binnenhof naar het beter verdedigbare Delft verplaatste. Hij nam zijn intrek in het voormalige Sint-Agathaklooster, dat na de reformatie zijn oorspronkelijke functie had verloren. Het was vanaf circa 1400 uitgegroeid tot het grootste klooster in Delft. Dat omvatte een kapel, een kapittelzaal, een eetzaal, woonvleugels en dienstgebouwen en bovendien een gastenverblijf waarin hoge kerkelijke en wereldlijke bezoekers konden logeren. Daarom was het ook geschikt als hof voor de prins. Na de moord op de prins in 1584 kreeg het diverse bestemmingen. De kapel werd Waalse kerk. De lange gevel langs de Oude Delft kreeg zijn uiterlijk in 1775. Van 1781 tot 1880 diende het gebouw als kazerne, een gedeelte nog tot 1924. In 1932-1960 werd het gebouw onder leiding van N. Lansdorp gerestaureerd en kreeg het de huidige museumfunctie. In 1996 kreeg de binnenplaats een glazen overkapping naar een ontwer

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig koetshuis

Wed, 16 Nov 2011 09:37:04 +0100

Adriaen Gerarduszn. Van Vredenburch, burgemeester en bewindhebber van de Verenigde Oostindische Compagnie, werd in 1776 eigenaar van Oude Delft 197. Het achtererf grensde aan de Latijnse School aan de Schoolstraat. In 1775 was die school naar het Prinsenhof verplaatst. Van Vredenburch kocht de schoolgebouwen in 1776 en verving ze door een groot koetshuis met een stallingruimte voor koetsen, een stal voor zes paarden, een kleine koetsierswoning en een hooizolder. Om met koetsen naar binnen te kunnen draaien werd de voorgevel in het midden teruggelegd en werd de gevel aan weerszijden kwartrond gebogen. Door het inspringen van de gevel moest ook het dak inspringen. Om voorgevel en dak op elkaar aan te laten sluiten werden de kwartrond gebogen geveldelen van een meegebogen halve klokgevel voorzien. In 1912 werd het verbouwd tot winkelpand en maakten schuifvensters in de gebogen geveldelen plaats voor kleine winkelpuien. Daartussen verving een etalagepui een dubbele staldeur.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Theekoepel

Wed, 16 Nov 2011 09:41:15 +0100

De Laan van Overvest leidde tot 1572 naar het kasteeltje Overvest. Aan het laantje lagen al begin 17de eeuw tuinen met fraaie bloem- en plantenperken, waar deftige stedelingen zich konden vermaken, maar waar ook wel groenten werden geteeld en fruitbomen stonden. Aan de achterzijde van de tuinen, langs een sloot, verrezen kleine tuinhuizen waar men thee kon drinken. In de 18de eeuw waren dergelijke theehuizen met vierkante of meerzijdige plattegrond en ramen rondom - vandaar de benaming theekoepel - populair. De theekoepel Laan van Overvest 10 is circa 1740 gebouwd in Lodewijk XIV-stijl. Later werden er zijvleugels aan toegevoegd om er een permanent bewoonbaar huis van te maken. Begin 19de eeuw was de koepel, met de naam Semper Florens, in gebruik bij een bloemist. In 1959 werd de koepel gerestaureerd en van nieuwe aanbouwen voorzien. Er zijn hier nog drie andere theekoepels over, maar in sterker verbouwde vorm, en niet zichtbaar vanaf de straat.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Molen De Roos

Wed, 16 Nov 2011 09:49:45 +0100

De vorm van de molen met zijn zeszijdige onderbouw en ronde bovenbouw is uniek. Tot 1679 stond hier, op een rondeel van de stadswal, een houten standerdmolen. Nadat die was omgevallen, kwam er een wipstellingmolen, een zeldzaam molentype, met een gemetselde onderbouw en daarop een houten wipmolen. In deze vorm kon de molen veel hoger wind vangen, terwijl in de onderbouw ruimte was voor de opslag van graan en meel. Voor de bouw van de wipmolen werden onderdelen van de omgevallen standerdmolen hergebruikt. Deze wipmolen had een zeer bijzondere zeszijdige voet, zodat ook de stenen onderbouw zeszijdig werd uitgevoerd. Om de molen te kunnen bedienen kreeg de stenen onderbouw een omloop: een stelling. In 1728 werd de stenen onderbouw van de stellingwipmolen verhoogd en om die onderbouw heen, deels op de buitenmuur van het rondeel, werd een molenhuis gebouwd. In 1760 werd de houten wipmolen vervangen door de huidige ronde stenen bovenbouw.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Bagijnentoren

Wed, 16 Nov 2011 09:55:12 +0100

De Bagijnetoren is een waltoren die rond 1500 werd gebouwd. In de 17de eeuw werd de toren gebruikt als woning maar raakte later in verval. In 1827 werd hij verkocht aan een touwslager, die de kapverdieping verving door een eenvoudiger dak. In 1931 werd de Phoenixstraat verbreed. De gemeente restaureerde toen de toren en bestemde die tot woning. Daarbij was de oorspronkelijke verschijningsvorm uitgangspunt. Dat wil zeggen, alleen voor wat betreft de veldzijde en de hoofdvorm. Daarvan is de reconstructie historisch correct, maar die van de gevel aan de stadszijde was dat niet. Daar kwamen vensters en werd in bijpassende historiserende stijl een trappenhuis toegevoegd met daarnaast een verdiepte toegang tot de kelder. Daardoor ontstond aan deze zijde een grotendeels gefantaseerd, historisch beeld. Het trappenhuis en de keldertoegang moesten in 1967 wijken voor een nieuwe verbreding van de Phoenixstraat. Toen werd de entree naar opzij verlegd en inwendig een nieuwe trap aangebracht.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Oudkatholieke kerk

Wed, 16 Nov 2011 10:02:03 +0100

In de 18de eeuw ontstonden er spanningen binnen de rooms-katholieke kerk. Een aantal gelovigen dat behalve aan het Vaticaan in Rome ook aan de lokale kerk bestuurlijke macht wilde toekennen, scheidde zich in 1723 als oudkatholieke kerk af. De meeste katholieken die aan het Delftse Bagijnhof woonden, sloten zich bij die afscheiding aan en bouwden in 1743 op een achterterrein een nieuwe schuilkerk. Die kreeg een opmerkelijk gestuct interieur in een rijke en zeer plastische Lodewijk XIV-stijl met enkele rococo details. De wanden zijn door ionische pilasters geleed waarvan de ritmiek is doorgezet in het nog uitbundiger versierde gewelfde plafond. Het altaar bezit een altaarstuk uit 1746 van Jacob de Wit, en aan weerszijden beelden uit 1744 van Franciscus Maes. De toegang naar de kerk leidt door de in oorsprong 17de-eeuwse woning die als kosterswoning ging dienen en in 1881 een nieuwe voorgevel kreeg in neogotische stijl.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Het Bagijnhof

Wed, 16 Nov 2011 10:09:38 +0100

Het Bagijnhof werd in de laatste kwart van de 13de eeuw aangelegd als een omsloten terrein op een groot perceel tussen Oude Delft en stadswal, waar de begijnen woonden. Bagijnen, in de huidige spelling begijnen, waren ongehuwde vrouwen die een vroom leven leidden zonder een kloostergelofte af te leggen. Ze hadden eigen bezit, een eigen huis en moesten door arbeid in hun levensonderhoud voorzien. Het Bagijnhof was dus geen kerkelijk bezit en kwam daarom na de reformatie in 1573 niet in handen van de stad. Maar de Bagijnhofkapel moest wel worden afgebroken. Uit die tijd is alleen het poortje aan de Oude Delft over dat nog uit de 15de eeuw kan dateren, maar mogelijk pas in de 16de eeuw op de huidige plaats is opgetrokken. Bagijnhof 118 dateert uit eind 16de eeuw en Bagijnhof 114 uit begin 17de eeuw; de overige huizen zijn van latere datum. Na de reformatie mochten de begijnen in hun huizen op het Bagijnhof blijven wonen, maar na hun dood mochten er alleen nog maar wereldlijke personen kom

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis

Fri, 18 Nov 2011 10:44:29 +0100

Het huis behoort tot de grote huizen die in de 16de eeuw aan de westzijde van het Noordeinde stonden. Het is in de loop der tijd verbouwd, maar behield op de verdieping een bijzonder fragment laatgotische gevelarchitectuur. Boven de vensters kraagt de gevel uit op geprofileerde in- en uitzwenkende bogen. Die zijn gevuld met gotische driepassen die uitlopen in Franse lelies. Natuurstenen blokjes en kraagstenen en sierlijk gesmede muurankers verlevendigen de architectuur. De colonnetten waar de bogen op aanzetten hebben een laatgotisch kapiteel, maar onderaan een renaissance console. Rechts zijn in het metselwerk hoekblokken aangebracht. Links ontbreken die, terwijl daar ook de aanzet van de overkraging anders is uitgevoerd. Daaruit is op te maken dat er oorspronkelijk links, waar nu een smal huis met een 18de-eeuwse klokgevel staat, een bij Noordeinde 9 behorend zijhuis zal hebben gestaan met waarschijnlijk daarin een poort of de hoofdingang.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Lutherse kerk

Fri, 18 Nov 2011 10:43:03 +0100

Bij het rond 1400 gestichte Sint-Jorisgasthuis werd in de 15de eeuw, in twee fases, een forse gasthuiskapel gebouwd. Het gasthuis was bestemd voor het verplegen van zieke vrouwen, terwijl mannen in het gasthuis aan de Koornmarkt werden opgenomen. Later werden in het Sint-Jorisgasthuis steeds meer verstandelijk gehandicapten ondergebracht en sprak men van een dolhuis. In 1577, na de reformatie, kwam het complex in handen van de stad, die de kapel als oorlogsmagazijn gebruikte. Het naastgelegen dolhuis bleef zijn functie nog enige tijd houden, maar in 1645 werd het koor van de kapel tot dolhuis bestemd, en kreeg dat tussenvloeren en gewone vensters. Het dolhuis verhuisde in 1760 naar het voormalige Sint- Annaklooster aan de Geerweg. De stad schonk de kapel in 1764 aan de Lutherse kerk. Stadsarchitect Nicolaas Terburg moderniseerde de voorgevel door die te beklampen en te voorzien van een in- en uitzwenkende geveltop. Het sierlijke middeleeuwse torentje bleef behouden.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig woonhuis

Fri, 18 Nov 2011 10:41:09 +0100

Het grote patrici�rshuis is net als Oude Delft 95 in de 18de eeuw volledig nieuw gebouwd. Dat is uitzonderlijk omdat de grote Delftse grachtenhuizen uit die tijd veelal ontstonden door verbouwing en samenvoeging van oudere panden. Het huis is in 1719-1720 gebouwd voor Hubert Pauluszn. Briel, burgemeester van Delft, gecommitteerde in de Staten van Holland en van 1724 tot 1737 bewindhebber van de Verenigde Oostindische Compagnie. De voorgevel in Lodewijk XIV-stijl is zeer groot, maar heeft toch slechts een indeling in vijf travee�n. Omdat alle gevelonderdelen groot zijn, zijn de verhoudingen dezelfde als die van kleinere vijf travee�n brede gevels, zoals het naastgelegen Oude Delft 203. Het souterrain en het stoepbordes zijn uitgevoerd in hardsteen. Daarboven is de gevel vrij sober met als decoratieve accenten een versierde ingangstravee en kroonlijst. In 1886 werd het, met Oude Delft 203, bestemd tot bejaardenhuis, kort daarna omgevormd tot het Sint- Hippolytusziekenhuis. In 1970 vesti

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig woonhuis annex brouwerij Het Dubbele Truweel

Fri, 18 Nov 2011 10:36:57 +0100

Twee 16de-eeuwse panden en twee poorten werden in de 17de eeuw tot ��n groot huis samengevoegd. Rond 1785 liet Iman Weynand Cau een geheel nieuwe voorgevel aanbrengen in Lodewijk XVI-stijl. De ingang ligt uit het midden, wat werd gedicteerd door de ligging van de gang ter plaatse van een vroegere poort. De architectonisch zeer gewenste gevelsymmetrie werd zoveel mogelijk benaderd door de gevel van een twee travee�n brede middenrisaliet te voorzien, bekroond met een driehoekig fronton. In die risaliet is rechts de entreepartij aangebracht, versierd met in houtsnijwerk uitgevoerde guirlandes. Boven de voordeur is begin 19de eeuw een bovenlicht aangebracht waarin een lantaarn is opgenomen. De gootlijst is op classicistische wijze voorzien van zogenoemde trigliefen, ontleend aan de Dorische orde uit de Griekse oudheid die eind 18de eeuw in de mode kwam. In het driehoekige fronton, een klassiek architectonisch element, is een sierlijke versiering in Lodewijk XVI-stijl aangebracht.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis

Fri, 18 Nov 2011 10:39:05 +0100

Het smalle pand met zijn opvallend grote vensterafmetingen heeft in de kroonlijst het jaartal 1741 staan. In dat jaar is de gevel voor een ouder pand opgetrokken, waarbij het voorste stukje van de zolder is verhoogd en afgedekt met een dwars schilddakje. Een dergelijke verhoging suggereert dat het huis drie bouwlagen heeft, terwijl er eigenlijk maar twee bouwlagen en een zolder aanwezig zijn. Men noemt zo'n verhoging ook wel een leugenaar. De gevel is opvallend rijk versierd in Lodewijk XIV-stijl. De entree met de daarachter liggende gang zijn rechts aangebracht, maar vanwege de gewenste symmetrie is niet de ingangstravee maar de middelste travee over de volle hoogte voorzien van decoratie rond de gevelopeningen. De travee�n aan weerszijden zijn in slechts iets bescheidener mate versierd, en voorzien van vensterbekroningen en gebeeldhouwde natuurstenen platen in de borstweringen. Het fraai versierde smeedijzeren stoephek dateert ook uit 1741.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig huis Het Wapen van Savoyen

Fri, 18 Nov 2011 10:51:50 +0100

Jan Peere Buseyn liet in 1563 een huis bouwen dat hij de naam gaf Het Wapen van Savoyen. Het heeft een opzet van een hoofdhuis, met links een aansluitend zijhuis en in de binnenhoek een traptoren. In het zijhuis is de entree opgenomen, zodat in het hoofdhuis aan de voorzijde ruimte was voor een grote zaal. Een gravure uit 1678 beeldt het zijhuis af met een laatgotische natuurstenen ingangspartij. De huidige ingangspartij, met een houten deurkozijn en op de verdieping een ondiepe erker, komt al voor op een gravure uit 1729. Het is goed denkbaar dat de gotische ingangspartij behoorde tot delen van een ouder huis, die in het nieuwe huis werden opgenomen. Eind 18de eeuw kwam het pand in handen van de stad en werd het als kazerne gebruikt. Later deed het achtereenvolgens dienst als Latijnse School, werkinrichting en zetel van het Burgerlijk Armbestuur. In 1953-1957 werd het gerestaureerd en bestemd tot gemeentearchief.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Gemeenlandshuis van Delfland Voormalig De Huyterhuis

Fri, 18 Nov 2011 10:56:27 +0100

Jan de Huyter, schout van Delft, hoogheemraad en baljuw-dijkgraaf van Delfland, liet zijn huis aan de Oude Delft kort na 1500 uitbreiden en voorzien van een nieuwe natuurstenen voorgevel. De Henegouwse steenhouwer Le Prince leverde de hardstenen onderdelen. Het huis heeft een samengestelde opzet en een hoog oprijzende traptoren als uitkijktoren, een echt statussymbool. De voorgevel, met zeer decoratief beeldhouwwerk, overleefde de stadsbrand van 1536. Het huis is een zeer zeldzaam voorbeeld van een particulier laatgotisch stadspaleis. Jan de Huyter koos de zijde van de Spaanse koning en zijn huis werd in 1572 verbeurd verklaard. Daarna kende het diverse gebruikers. De stad Delft gebruikte het als logies voor voorname gasten, en het was woonhuis van een dochter van Willem van Oranje. In 1645 kocht het Hoogheemraadschap van Delfland het huis en bestemde het tot Gemeenlandshuis. De aanpassingen, waarbij de entreepartij een gebeeldhouwde cartouche met wapenschilden kreeg, duurden tot 1652.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis

Fri, 18 Nov 2011 10:59:33 +0100

In de 17de eeuw werden er in Delft relatief weinig nieuwe huizen gebouwd omdat de panden die na de stadsbrand van 1536 waren herbouwd, vaak nog voldeden of slechts iets gemoderniseerd hoefden te worden. Oude Delft 157 is het enige in Delft bewaard gebleven woonhuis met een gevel in 17de-eeuwse Hollands classicistische stijl zoals onder meer Jacob van Campen die toepaste. De voorgevel heeft onder de verdiepingsvensters in zandsteen gebeeldhouwde festoenen als geveldecoratie. De gevel wordt be�indigd met een zandstenen lijst die in het midden is voorzien van een driehoekig fronton. Daarin is een zolderraampje aangebracht in de vorm van een zandstenen oeil-de-boeuf. Op de kroonlijst, het fronton en de daknok zijn zandstenen siervazen geplaatst. Rond 1800 is het huis gemoderniseerd, waarbij de kruisvensters zijn vervangen door empirevensters met lagere vensterbanken. Op de verdieping is de natuurstenen band nog aanwezig, die het midden van de daar vroeger aanwezige kruisvensters aangeeft.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis

Fri, 18 Nov 2011 11:02:58 +0100

Aan de in de rechterzijgevel opgenomen oude zijgeveltop is te zien dat de voorgevel is aangebracht bij een verbouwing van een ouder huis. De bouwkundige hoofdstructuur daarvan, onder meer met een middeleeuwse kelder, bepaalde de asymmetrische ligging van de zich over twee bouwlagen uitstrekkende ingangstravee. De voorgevel is uitgevoerd in Lodewijk XV-stijl, herkenbaar aan de vrij luchtige asymmetrische decoratiemotieven. Die zijn toegepast in de ingangstravee, met nog zijn originele eiken deur, en in de kroonlijst, met zijn rijk versierde gootconsoles. Het smeedijzeren stoephek ademt nog de geest van de Lodewijk XIV-stijl vanwege de herhaalde symmetrie, maar is deels al luchtig uitgevoerd als aanloop naar de Lodewijk XV-stijl. Het huis was aanvankelijk een particulier woonhuis, maar later werd het een logement, genaamd De Gouden Molen. Van 1808 tot 1919 was het weer een particuliere woning. Daarna werd het een bankkantoor. Sinds 2001 bevat het twee ruime woningen.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Sint-Hippolytuskapel Voormalige Heilige Geestzusterskapel

Fri, 18 Nov 2011 11:06:56 +0100

De in gotische stijl gebouwde kapel heeft een gemetseld torentje met een met natuurstenen spits. De kapel werd kort na 1400 als Heilige Geestzusterskapel gebouwd bij het naastgelegen Heilige Geestzusterhuis. In 1578 werd dat complex bestemd tot meisjesweeshuis. De kapel ging toen dienen als opslag van onder meer wapenrustingen, zwaarden en geweren van de stad Delft. Vanaf 1630 werd het gebouw als oorlogsmagazijn verhuurd aan de Republiek der Zeven Verenigde Provinci�n, de 'Generaliteit', en werd er een tussenvloer in gelegd. Na de Franse tijd werden de opslagruimten aan particulieren verhuurd en kwamen er schuiframen. In 1910 werd de voorgevel gerestaureerd, waarbij de gevelbepleistering verdween en de gotische kerkramen op grond van bouwsporen werden gereconstrueerd. De zijgevel volgde in 1924 bij de restauratie en herbestemming tot aula van de TH Delft. In 1966 kreeg de kapel weer een religieuze functie, vanaf 1972 als rooms-katholieke Sint-Hippolytuskapel.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig woonhuis Studentensoci�teit Tyche

Fri, 18 Nov 2011 11:11:20 +0100

De voorgevel in Lodewijk XIV-stijl behoort tot de rijkste in Delft. Het basement en de versiering van de gehele middentravee zijn in natuursteen uitgevoerd. De vensters, met geprofileerde kozijnen worden afgedekt door natuurstenen lateien die de spiegelboogvorm van de kozijnen volgen. De kroonlijst heeft gebeeldhouwde gootconsoles en in de velden daartussen sierlijstwerk. Boven de ingangstravee springt de onderzijde van kroonlijst iets in, waardoor het verticale aspect van de entreepartij extra wordt geaccentueerd. In 1803 kwam de in 1781 opgerichte Soci�teit Standvastigheid in het pand, waartoe binnen een brede zaal werd gecre�erd en de voordeur helemaal naar links werd verplaatst. Deze soci�teit verhuisde in 1953 naar een ander pand. Maar de functie van soci�teitsgebouw bleef behouden. De Delftse Studentenbond maakt er nu gebruik van. In 1962-1964, tijdens een restauratie onder leiding van A.E.H. van Lint, werd de entree weer in het midden geplaatst en daarmee de symmetrie hersteld.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig Meisjeshuis

Fri, 18 Nov 2011 11:17:05 +0100

Het Heilige Geestzustershuis, met uitzondering van de kapel, werd na de reformatie, in 1578 in gebruik genomen als gereformeerd meisjesweeshuis. In 1767 besloten de regenten het oude complex te vervangen door een geheel nieuw gebouw. Het werd ontworpen door stadsarchitect Nicolaas Terburgh, en in 1771 in gebruik genomen. De ingang kreeg een natuurstenen omlijsting, voorzien van twee door Jacob Cressant gemaakte beelden van weesmeisjes. Het representatieve voorste gedeelte, met fraaie stucdecoraties in Lodewijk XV-stijl, bevatte onder meer een regenten- en een regentessenkamer, een naaikamer en een schoolvertrek. In het achterste gedeelte werden onder meer slaapzalen, een ziekenkamer, twee keukens en een bakkerij ondergebracht. In 1956 werden de roedenvensters gereconstrueerd bij een verbouwing tot gemeentelijk kantoor. In 2004 werd het gerestaureerd volgens ontwerp van Tak Architecten. Tegen het smalle tussenlid kwam een nieuw glazen lift- en trappenhuis. Het voorste gedeelte kwam in g

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig pakhuis

Fri, 18 Nov 2011 11:19:56 +0100

Ooit stonden er aan de Oude Delft veel bedrijfspanden die behoorden bij de erachter gelegen woonhuizen aan de Koornmarkt of Wijnhaven. Van de 16de-eeuwse bedrijfspanden heeft alleen Oude Delft 96 zijn oude uiterlijk grotendeels behouden. Het behoorde bij het huis Middelburgh, Wijnhaven 10. De eerste en tweede verdieping zijn opvallend laag. Dat is een kenmerk van pakhuizen, want de goederen konden met mankracht niet erg hoog worden opgetast, en de vloeren konden maar een beperkt gewicht dragen. Er was ook geen behoefte aan hoge ramen en veel daglicht. De ramen zijn in oorsprong rechthoekige luikopeningen die pas later aan de binnenzijde van ramen zijn voorzien. Ze worden afgedekt door een natuurstenen latei waarboven een segmentboogvormige ontlastingsboog het gewicht van het erboven gelegen muurwerk opvangt. De topgevel is later, wellicht rond 1900, opnieuw opgemetseld en kreeg toen grote schuifvensters. Het pakhuis werd in 1969 gerestaureerd en bestemd voor studentenhuisvesting.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig woonhuis

Fri, 18 Nov 2011 11:23:47 +0100

Willem Hooft, onder meer oud-burgemeester van Delft, hoog-baljuw en dijkgraaf van Delfland en bewindhebber van de Verenigde Oostindische Compagnie, liet ter plaatse van twee brouwerijcomplexen in 1717 een woonhuis bouwen dat in 1720 gereed kwam. Het was met een zeven travee�n brede voorgevel het grootste in Delft en had als unieke bijzonderheid dat alleen de buitenste travee�n in de rooilijn staan. De vijf ertussen gelegen travee�n, met in het midden een in Lodewijk XIV-stijl versierde ingangspartij, liggen terug. Het bleef particulier eigendom tot 1799. Daarna volgden diverse gebruikers elkaar op, onder meer het Departementaal bestuur van Delft tijdens de Bataafse republiek, de Fundatie van Renswoude en de Artillerie- en Genieschool. In 1842 richtte Koning Willem II er de Koninklijke Academie op voor opleiding van burgerlijke ingenieurs. Dit instituut was de oorsprong van de huidige Technische Universiteit Delft. Thans is het pand in gebruik bij het Unesco-IHE Institute for Water Educ

gebouwen in delft - 1200-1850 - Stadhuis

Fri, 18 Nov 2011 11:31:53 +0100

De stadhuistoren is grotendeels in de 13de eeuw gebouwd als gevangenis en uitkijktoren van een grafelijke hof. In de 15de eeuw werd het complex omgevormd tot stadhuis en werd de toren verhoogd met een klokkenverdieping. Daarmee kreeg die het karakter van een belfort, een gebouwtype dat de in de Zuidelijke Nederlanden veel voorkomt. De toren overleefde de stadsbrand van 1536, maar in 1618 werd het stadhuis zelf door brand getroffen. Hendrick de Keyser ontwierp een nieuw gebouw waarin hij de behouden gebleven toren en enig muurwerk opnam. Hij wist er een evenwichtige compositie van te maken in een late renaissancestijl. In 1620 was het gebouw gereed. In de 20ste eeuw werd het gerestaureerd door Jo Kruger die zoveel mogelijk de oorspronkelijke verschijningsvorm herstelde. In 1962-1966 werd het exterieur aangepakt, waarbij de entreepartij en de kruiskozijnen werden gereconstrueerd. Het interieur, waarin de publiek toegankelijke burgerzaal zijn oude breedte en de vijf bogen van de vierschaa

gebouwen in delft - 1200-1850 - Nieuwe Kerk

Fri, 18 Nov 2011 11:38:13 +0100

Twee jaar na de bouw van een houten noodkerkje begon in 1383 de gefaseerde bouw van een groot stenen kerkgebouw. Als eerste verrezen een koor en een dwarsschip. Het onderste gedeelte van de toren was in 1412 gereed, waarna het aansluitende schip met zijbeuken werd gebouwd, dat in 1435 gereed kwam. De toren heeft een onderbouw op een vierkante plattegrond met daarop twee achtkanten. De overgang van vierkant naar achtkant wordt fraai begeleid door vier slanke hoektorentjes op het vierkant. De appelvormige torenbekroning uit 1496 ging verloren bij de stadsbrand van 1536. De eenvoudige spits die daarna kwam ging in 1872 door blikseminslag verloren. De huidige spits, ontworpen door E.H. Gugel, kwam in 1875 gereed. Hij was met opzet erg hoog omdat men met een torenhoogte van ongeveer 109 meter de Utrechtse domtoren naar de kroon wilde steken. In het koor staat het grafmonument van Willem van Oranje, in 1614 ontworpen door architect en beeldhouwer Hendrick de Keyser. De koninklijke grafkelder

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis De Kaerskorf

Fri, 18 Nov 2011 11:42:33 +0100

Het huis staat ingeklemd tussen de Voldersgracht en Markt 4, dat met een smal achterhuis achter Markt 2 om, tot aan de Voldersgracht doorloopt. Markt 2 heeft daardoor een opvallend klein grondvlak. Om binnenruimte te winnen kreeg het een boven de gracht uitkragend trappenhuis met spiltrap. Het pand verkeerde in zeer sterk verwaarloosde toestand totdat het in 1965 werd gerestaureerd door Bureau Kooreman en Raue. Op grond van aangetroffen bouwsporen en een betrouwbare tekening van J. Oltmans uit 1836, waarop het gebouw nog in volle glorie was te zien, is ervoor gekozen de pui, de kruisvensters en de trapgevels te reconstrueren. Overigens was veel metselwerk zo slecht dat het vervangen moest worden. De puibalk dateert nog uit 1598, de houten consoles eronder uit begin 19de eeuw. Door de ligging op de kop van de bebouwing, bij de pleinachtige Cameretten, is het pand een zeer markante verschijning in het stadsbeeld.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalige hoofdwacht

Fri, 18 Nov 2011 11:57:12 +0100

Vanaf circa 1600 waren er in Delft verscheidene militaire opslagplaatsen en werkplaatsen gevestigd. Staf en personeel woonden in particuliere huizen. Pas vanaf 1781 was er in Delft permanent een garnizoen gelegerd, met eenheden artillerie en infanterie. Enkele gebouwen in de stad werden daartoe tot kazerne bestemd. De garnizoenscommandant kreeg zijn bureau in een pand aan de Markt, de hoofdwacht. In 1787 werd er een voorbouw voor aangebracht waaronder militairen beschut op wacht konden staan. Die kunstig gemetselde voorbouw onttrekt een fraai versierde oudere pui grotendeels aan het oog. Dankzij de aanwezigheid van de voorbouw is die pui ontkomen aan latere moderniseringen. De voorbouw werd gebouwd op eigen grond, want huizen hadden vroeger voor het huis een eigen stoep die niet tot de openbare weg behoorde. Daardoor kon men luiken openklappen, goederen uitstallen, een luifel laten uitsteken of in de stoep een keldertoegang maken zonder voorbijgangers te hinderen. Thans kantoor en bove

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis In den Beslagen Bijbel

Fri, 18 Nov 2011 11:59:39 +0100

Het in opzet 16de-eeuwse huis heeft opzij nog een gemetselde dakkapel met trapgevel uit de bouwtijd. In de tweede kwart van de 18de eeuw kreeg het een nieuwe voorgevel in de vorm van een klokgevel. Die is zeer eenvoudig gehouden en de decoratie, in de destijds gebruikelijke Lodewijk XIV-stijl, is beperkt tot de houten gevelbekroning. De oorspronkelijke, bij de klokgevel behorende winkelpui, was recht en had een winkeldeur in het midden. Toen bakker Van Leeuwen er in 1880 zijn winkel vestigde, verving hij die pui door een moderne, uitgevoerd in eclectisch-classicistische vormen. De pui werd om de hoek omgezet en kreeg een ingang op de hoek, die daarvoor werd afgerond. In die tijd kon men voor het eerst niet alleen grotere winkelruiten maken, maar ook gebogen ruiten. Afgeronde hoeken, vooral van winkelpuien, kwamen toen sterk in de mode. Het uithangbord in de vorm van een beslagen bijbel, verwijst naar de historische naam van het huis.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Beiaardiershuisje

Fri, 18 Nov 2011 12:02:24 +0100

Naar verluid woonde ooit beiaardier Hendrick van Stroonburg in het huisje. Van hem is bekend dat hij in 1660 werd benoemd tot beiaardier van de Nieuwe Kerk. Daarna veranderde het pand vele malen van eigenaar, allen met een ander beroep. In 1926 kocht de vereniging Kunst aan het Volk het toen vervallen huisje en liet het restaureren. Daarna schonk de vereniging het aan de gemeente Delft. Die vestigde er een beiaardiersschool in. De naam beiaardiershuisje moet toen in gebruik geraakt zijn. Het behield tot 1984 de functie van beiaardiersschool. Daarna werd het een winkelpand. Het heeft inwendig eiken plafondbalken en een eiken spiltrap die uit de late 16de eeuw kunnen dateren. De voorgevel, in de vorm van een klokgevel, is later tot stand gekomen, zeer waarschijnlijk in de 18de eeuw. Het schilderachtige ensemble van het huisje, het koor van de Nieuwe Kerk en de Vrouwe van Rijnsburgerbrug is een geliefd fotomotief.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalige waag

Fri, 18 Nov 2011 12:06:29 +0100

In de waag moest alles dat per gewicht werd verkocht en zwaarder was dan tien pond onder stadstoezicht worden gewogen. Daarmee bevorderde de stad eerlijke handel. Vermoedelijk pas na de stadsbrand van 1536 werd de waag op de huidige locatie gebouwd. In 1644 werd er een aangrenzend pand bij getrokken. De tussenmuren werden vervangen door een houten standvinkconstructie en aan de voorzijde kwamen twee grote dubbele deuren en een brede luifel. Dergelijke luifels zijn een karakteristiek element van Hollandse waaggebouwen. In 1674 betrok het gilde van goud- en zilversmeden een gedeelte van de verdieping. Een ander gedeelte werd in 1767 aan het apothekersgilde in gebruik gegeven. In 1770 werden de gevels van het gebouw vernieuwd naar ontwerp van Nicolaas Terburgh. De voorgevel kreeg een kroonlijst met driehoekig fronton waarin de functie van waag wordt verbeeld. De oude onderpui bleef behouden. In 1973-1974 werd het interieur verbouwd tot theater. Sinds 1996 is het een grand caf�.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig stadsboterhuis

Fri, 18 Nov 2011 12:10:56 +0100

Delftse boter was een belangrijk exportproduct. De stad zag er streng op toe dat deze niet met 'vreemde' boter werd vermengd. Delftse boter werd verpakt en verhandeld in het boterhuis. Andere boter, de 'uytlandse boter', werd op de Boterbrug verhandeld. Het stadsboterhuis kreeg zijn huidige vorm door twee oude panden samen te voegen en er een nieuwe voor- en achtergevel voor op te trekken. Binnen werd de scheidingsmuur op de begane grond vervangen door een zware balk op houten zuilen. De voorgevel kreeg een fronton en decoratieve, gebeeldhouwde botervaatjes. De achtergevel is opmerkelijk. Aan de plaatsing van de vensters is te zien dat er twee panden zijn samengevoegd. De daken ervan gaan schuil achter de forse in- en uitzwenkende geveltop met een ronde opening waarin een stenen botervaatje staat. De rijk gebeeldhouwde aanzetten van de gevel zijn hergebruikte klauwstukken, afkomstig van een 17de-eeuwse halsgevel. Thans bevindt zich in de kelder een restaurant; daarboven is winkel- en w

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuizen

Mon, 21 Nov 2011 09:22:01 +0100

De Mijns Heren Herberge was een stedelijk complex aan de Wijnhaven dat zich tot aan de Oude Delft uitstrekte en na de stadsbrand van 1536 niet werd herbouwd. Het stadsbestuur liet er een overwelfd grachtje aanleggen dat in 1558 gereed kwam. Daardoor waren de handelsgebouwen zoals waag en boterhuis beter bereikbaar. Bovendien was er een plein ontstaan waarop de boter van buiten Delft, maar ook pluimvee werd verhandeld. In 1584 bouwden stadstimmerman Cornelis Dircxzn. en stadsmetselaar Dirck Symonszn. in opdracht van de stad aan de zuidzijde een rijtje van zeven nieuwe huizen (Boterbrug 3-11). Daarmee kreeg het plein een fraaie gevelwand. Ze vormen nu een staalkaart van wijzigingen die een 16de-eeuwse gevel kan ondergaan, van een bescheiden modernisering van de gevelopeningen tot een volledige neoclassicistische metamorfose in een gepleisterde lijstgevel. Het kleine zijpleintje tegenover de huizen is een restant van de Engelse Beurs waar Engelse handelaren tussen 1621 en 1634 onafgewerkt

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis

Mon, 21 Nov 2011 09:26:07 +0100

Het pand heeft een voorgevel in Lodewijk XIV-stijl, met spiegelboogvormig be�indigde vensters, een rijk versierde middentravee en fraai versierde gootlijstconsoles. Dat hebben meer huizen in Delft, maar wat het pand zo bijzonder maakt is de vorm van de kroonlijst. Die is namelijk in het midden segmentboogvormig opgebogen. Daardoor kan het middelste venster op de bovenste verdieping hoger zijn dan de vensters aan weerszijden ervan. De opmerkelijke gevelvorm en gevelindeling worden bepaald door het afgewolfde (aan de voorzijde afgeschuinde) zadeldak. De gevel moet verhullen dat het huis feitelijk maar twee bouwlagen en een kap met zolder en vliering heeft. De vloer van de vliering ligt opmerkelijk genoeg lager dan de bovenzijde van het raam midden boven. Dat raam gaat voor de vlieringvloer langs. Oorspronkelijk hadden de vensters een roedenverdeling met kleinere ruitjes en was er waarschijnlijk een winkelpui met de ingang in het midden.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis Voormalig huis Het Tonnetgen

Wed, 06 Jun 2012 18:09:13 +0200

Het huis heeft een voor Nederland unieke laatgotische hardstenen winkelpui. Op grond van bouwhistorische kenmerken, zoals de merken van de Henegouwse steenhouwer Le Prince en een afwijkend balkenritme boven de winkelruimte, mag worden aangenomen dat de hele begane grond, met verdiepingsbalklaag en pui, de stadsbrand van 1536 heeft overleefd. Het gedeelte erboven is kort na die brand herbouwd. De bovenzijde van de pui vormt een overkraging op gedrukte spitsbogen. Die zetten aan op gedraaide colonnetten die aan weerszijden van de voordeur op kolommen naar beneden doorlopen. De boogvelden zijn versierd met gotisch traceerwerk. De oorspronkelijke hardstenen kruiskozijnen zijn eind 19de eeuw vervangen door houten kozijnen. Het hardsteen was van begin af aan in steenkleuren geschilderd, iets wat toen zeer gebruikelijk was. Omwille van de toenmalige waardering van het 'oorspronkelijke' materiaal werden de verflagen in 1939 verwijderd. Boven de pui heeft de trapgevel op twee verdiepingen een o

gebouwen in delft - 1200-1850 - Winkelwoonhuis Voormalig huis De Spaansche Vloot

Tue, 22 Nov 2011 19:47:11 +0100

Het hoekhuis staat met de achterzijde tegen een huis aan de Nieuwstraat. Daarom is het niet zo diep als andere huizen aan de Wijnhaven. Wellicht om het toch voldoende volume te geven, is de verdieping aan de voorzijde hoger dan gebruikelijk. De balklagen en kapspanten maken duidelijk dat het huis in opzet uit de 16de eeuw dateert. De buitengevels zijn later beklampt of vernieuwd. De voorgevel, in de vrij ingetogen Lodewijk XVI-stijl, dateert uit eind 18de eeuw. De bouwstijl is herkenbaar aan de versiering van de gootlijstconsoles en de ingangspartij. De voorgevel is geheel symmetrisch met de entree in het midden. Het pand is vanouds een winkelpand, waarin van begin 19de eeuw tot midden 20ste eeuw een apotheek was gevestigd. Het monumentale interieur van de apotheek is rond 1961 naar het Haarlemse Frans Halsmuseum overgebracht, v��r de aanwijzing van het pand als rijksmonument. Thans caf�-restaurant.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis Voormalig huis De Witte Pluijm

Tue, 22 Nov 2011 19:50:07 +0100

Het huis heeft een trapgevel met natuurstenen banden, blokken en waterlijsten. Boven de geblokte strekken van de vensters op de verdieping en op zolderniveau zijn opmerkelijke versieringen aangebracht. Ze bestaan uit in natuursteen uitgevoerd rolwerk met een ringvormig ornament in het midden en aan weerszijden daarvan een s-vormige voluut. In het middenornament boven de verdiepingsvensters zijn monsterkopjes aangebracht en op zolderniveau is er een raampje in aanwezig. Dergelijke renaissancemotieven werden verspreid via architectonische voorbeeldboeken zoals die van Vredeman de Vries. De onderste treden en de toptrede van de trapgevel hebben overhoeks geplaatste pinakels, een motief dat nog aan de late gotiek herinnert. De kruisvensters zijn begin 19de eeuw vervangen door schuifvensters die verder naar beneden doorlopen. Daardoor zijn hoeken van de gevelsteen verdwenen en is het laatste cijfer van het jaartal niet goed te lezen. De gevelsteen draagt de afbeelding van een veer, die verw

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig woonhuis annex brouwerij In de Ruit

Tue, 22 Nov 2011 20:20:12 +0100

Het pand was tot begin 19de eeuw woning annex brouwerij van de familie Graswinckel, een Delfts brouwers- en regentengeslacht. De voorgevel heeft overkragingen op bogen die aanzetten op natuurstenen kraagsteentjes. Het onderste deel van de voorgevel, tot een lijn ter hoogte van de bovenzijde van de verdiepingsvensters, is in laatgotische stijl opgetrokken met boven de gevelopeningen een driepasmotief. Boven de ingang is het jaartal 1544 te lezen. Het bovenste gedeelte van de gevel dateert blijkens een gevelsteentje uit 1621. De architectuur sluit aan bij die van het onderste gedeelte, maar toont kleine verschillen. De kraagsteentjes en de muurankers hebben renaissancevormen, terwijl binnen de bogen geen driepassen maar geblokte ontlastingsbogen zijn aangebracht waarvan de sluitstenen met engelenkopjes zijn versierd. De driepasvorm van de bogen was in 1621 ouderwets, maar zorgt voor een eenheid in de gevel. De topgevel werd gewijzigd, waarschijnlijk in de 18de eeuw, toen de schuifvenster

gebouwen in delft - 1200-1850 - Museum Paul T�tar van Elven Voormalig woonhuis

Tue, 22 Nov 2011 20:26:48 +0100

Paul T�tar van Elven (1823-1896), kunstschilder, docent handtekenen aan de Polytechnische School en kunstverzamelaar, woonde hier van 1864 tot 1894. Hij richtte er enkele stijlkamers in en bracht er zijn collectie schilderijen en kunstnijverheid onder. De salon kreeg in 1886 een plafondbeschildering van A.F. Gips. In 1926 stichtte Van Elvens tweede echtgenote bij testament er een museum, waarna een expositiezaal met glazen kap werd toegevoegd. Het huis dateert in opzet uit de 16de eeuw. Aanvankelijk was het smaller en bezat het links een poort. Het werd, mogelijk nog v��r 1600, vergroot tot een breed tweebeukig pand dat rond 1717 een nieuwe voorgevel kreeg in Lodewijk XIV-stijl met spiegelboogvormig getoogde vensters. Het voorste deel van het zadeldak werd vervangen door een dwars geplaatst lager schilddakje. De vensters op begane grond en verdieping kregen rond 1800 empireramen met decoratief houtsnijwerk aan de bovenzijde. De oude tweebeukige opzet bleef herkenbaar aan de plaatsing v

gebouwen in delft - 1200-1850 - Huis woonhuis annex brouwerij De Hantbooch

Tue, 22 Nov 2011 20:34:40 +0100

Het pand was oorspronkelijk een brouwerij. De eigenaar behoorde, zoals veel brouwers destijds, tot de elite van de stad en woonde aan de voorzijde. Het bedrijfsgedeelte lag op het achtererf dat zich uitstrekte tot de Oude Delft. De rijke voorgevelarchitectuur toont een mengeling van late gotiek en renaissance. Boven de 18de-eeuwse onderpui is de bovenzijde van de oorspronkelijke natuurstenen pui behouden gebleven. In de middelste boog en in de smeedijzeren gevelankers is een pijl en boog afgebeeld als verwijzing naar de huisnaam. De boogvormen op begane grond en verdiepingen zijn gotisch, maar de gebeeldhouwde versieringen erin zijn in renaissancestijl uitgevoerd. In 1911 werd de voorgevel gerestaureerd. De 18de-eeuwse vensterpartij in de pui, die door een bedrijfsdeur was vervangen, en de trapgevel, waarvan de treden en pinakels waren verdwenen, werden daarbij in oorspronkelijke vorm hersteld. De reconstructie van de topgevel zorgde destijds voor discussie tussen voor- en tegenstander

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuis

Tue, 22 Nov 2011 20:36:26 +0100

Het huis kreeg in de 18de eeuw een lijstgevel in Lodewijk XIV-stijl waartoe de zolder aan de voorzijde werd verhoogd en daar van een dwarskapje werd voorzien. De gevelindeling met drie smalle vensters in de breedte suggereert van opzij gezien een grotere breedte dan het huis feitelijk heeft. Vanwege de indeling met links achter elkaar gelegen vertrekken en rechts een lange gang, is de entree rechts gesitueerd. De rijk versierde entreepartij is over alle verdiepingen doorgezet. De daarin opgenomen versieringen boven de vensters zijn ook boven de vensters in de andere travee�n aangebracht, iets wat in Delft weinig voorkomt en de gevel zeer rijk maakt. De vormenrijkdom strekt zich uit tot de kroonlijst die van fraaie gootconsoles is voorzien. De roedenverdeling van de vensters is een restauratieproduct. Ooit is op de begane grond een bedrijfsruimte gemaakt waarbij twee vensters moesten wijken voor een bedrijfsdeur. Hierachter is nu een restaurant gevestigd.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig Huis Sasbout of Die Werelt

Tue, 22 Nov 2011 20:39:22 +0100

Brouwer Pieter Pietersz. Sasbout was burgemeester van Delft. Hij is bekend als stichter van het Hofje van Gratie. Op een zeer markant punt waar de weg over de oostelijke kade van de Oude Delft niet doorloopt, liet hij een fors huis bouwen. De architectuur getuigt van de overgang van late gotiek naar renaissance. Het metselwerk in baksteen wordt verlevendigd door natuurstenen blokken, banden en waterlijsten. De rechterzijgevel is op het waterniveau bekleed met natuursteen om beschadiging door scheepvaart te voorkomen. Het driepasmotief boven de voorgevelvensters op de begane grond is nog laatgotisch. De ingangspartij is dat ook, maar heeft in de boogvulling een decoratie in renaissancevormen met een rijksappel en het devies van Sasbout, 'Opini�n van mensen regeren die werelt', waaraan het huis zijn andere naam ontleent. De ingangspartij steekt links iets buiten het huis uit. Hier stond tot 1839 een zijhuis en liep de voorgevel door. Thans hotel.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Legermuseum Armamentarium, voormalige wapenopslagplaats van Holland en West-Friesland

Wed, 06 Jun 2012 18:11:34 +0200

Tussen Oude Delft en Geer liet de provincie Holland en Westfriesland een oorlogsmagazijn bouwen. Het eerste gebouw, in renaissancestijl, kwam in 1602 gereed. Negentig jaar later werd het uitgebreid met een enorm magazijn in strakke classicistische stijl. Dit 'Gebouw 1692' heeft aan de zijde van de Oude Delft een door Johannes Blommendael gemaakt reli�f, een topstuk van 17de-eeuwse beeldhouwkunst. Naar het opschrift wordt het complex Armamentarium genoemd. Beide gebouwen bestaan uit vier vleugels rond een binnenplaats. Van het 'Gebouw 1602' werd in 1751 de verdiepingsvloer verwijderd en de zoldervloer verlaagd. Daardoor ontstond een hoge verdieping die grote schuifvensters kreeg. In de 19de eeuw verloor dit gebouw zijn trapgevels en werden de buitengevels gepleisterd, behalve aan de binnenplaats. In 1802 werd een pakhuis van de Verenigde Oostindische Compagnie toegevoegd. Het complex werd in 1981-1989 door Jan Walraad gerestaureerd om als museum te dienen. De inrichting en het kassagebo

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig woonhuis annex brouwerij De Metale Pot

Tue, 22 Nov 2011 20:49:38 +0100

De trapgevel is uitgevoerd in renaissancestijl en heeft boven de begane grond een overkraging op twee bogen. Daarboven is de gevel vlak, met segmentboogvormige ontlastingsbogen boven de vensters. In het pand was de brouwerij De Metale Pot gevestigd, tot het in 1638 werd aangekocht door de in 1621 opgerichte West-Indische Compagnie, waarin Delft als onderdeel van de Rotterdamse Kamer van de Maze participeerde. In 1680 verkochten de bewindhebbers het pand om in het vervolg bij een van hen, of een werknemer, thuis te vergaderen. In het huis werd toen de plateelbakkerij van Lambertus Eenhoorn gehuisvest, die de oude huisnaam De Metale Pot weer gebruikte. Bij de restauratie in 1935, naar ontwerp van G. Gebben, werd het bovenste stukje trapgevel gereconstrueerd en kreeg het pand een pui in traditionalistische oud-Hollandse vormen. Destijds werden dergelijke winkelpuien vaak aangebracht bij restauraties van historische panden, maar ook in nieuwbouw werden ze toegepast.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalige distilleerderij De Papegaai

Tue, 22 Nov 2011 20:56:45 +0100

De regentenfamilie Van Berckel bezat eeuwenlang brouwerij De Papegaai. Het bijbehorende woonhuis aan de voorzijde had een hoog oprijzend traptorentje, dat onder meer is afgebeeld op het Gezicht op Delft (1661-1664) van Johannes Vermeer. In 1840 was mr. Hendrik van Berckel, raadslid en later wethouder van Delft, eigenaar van het inmiddels tot distilleerderij omgevormde bedrijf. Hij liet een nieuw huis bouwen, ontworpen door Pieter Adams. Die had in 1826 voor hem de buitenplaats Vredenoord aan de Vliet had ontworpen. Adams was stadsarchitect van Rotterdam, maar zijn beroemdste werk is de Winkel van Sinkel uit 1839 in Utrecht. Het huis aan de Oude Delft kreeg een zeer imposante voorgevel in een strakke neoclassicistische stijl met een middenrisaliet en twee zijrisalieten. De verhoging van de kroonlijst met een zogenaamde attiek versterkt het rijzige karakter. In het midden kwam een doorrit naar de bedrijfsgebouwen op het achterterrein, dat doorliep tot aan de stadswal. Het woonhuis bevat

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig woonhuis annex brouwerij Het Dubbelde Anker

Tue, 22 Nov 2011 20:59:19 +0100

Het pand huisvestte ooit een woning en een brouwerij van de Delftse regentenfamilie Graswinckel. Het is samengesteld uit twee forse huizen die in 1614 ��n gemeenschappelijke voorgevel in renaissancestijl kregen. De strekken boven de vensters hebben natuurstenen blokken die versierd zijn met zogenaamde diamantkoppen, terwijl de sluitstenen een versiering met een engelenkopje hebben. In de 18de eeuw is het pand gemoderniseerd, waarbij de gevelindeling op de begane grond iets werd gewijzigd en de kruisvensters door schuifvensters werden vervangen. Het daarbij vernieuwde metselwerk lijkt op het oude, maar de geprofileerde waterlijsten ontbreken. Het stoepbordes en de ingangspartij zijn ook bij die verbouwing aangebracht. Op de verdieping bleven de natuurstenen banden en geprofileerde waterlijsten uit 1614 behouden. De vensters behielden daar hun oorspronkelijke plaatsing en afmetingen. Begin 19de eeuw zijn de twee oorspronkelijke trapgevels afgebroken en werd de voorgevel gemoderniseerd to

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig Oostindisch Huis

Tue, 22 Nov 2011 21:04:40 +0100

Met Delfshaven had Delft een zeehaven. Dat verklaart waarom de in 1602 opgerichte Verenigde Oostindische Compagnie een Kamer Delft kon omvatten. Aanvankelijk werden er in Delft pakhuizen gehuurd en vergaderde men bij bewindhebbers thuis. In de periode 1620-1631 werden enkele panden aan de Oude Delft aangekocht, samengevoegd en verbouwd. Oudere delen, zoals twee 16de-eeuwse laatgotische poortjes, werden zo veel mogelijk hergebruikt. Op het achterterrein verrezen grote pakhuisvleugels. Het gebouw had toen twee trapgevels met daartussen langs de dakrand een balustrade. In 1722 werd het rechtergedeelte vervangen door een statige vleugel met lijstgevel en binnen een fraaie vergaderkamer in Lodewijk XIV-stijl. Rechts ervan werd toen een hoog pakhuis met klokgevel opgetrokken. In 1933 werd het complex verbouwd tot huisvesting van de Afdeling der Bouwkunde van de TH Delft. Het werd daartoe gerestaureerd, maar de pakhuisvleugels erachter werden vrijwel volledig vernieuwd. In 1987-1989 werd het

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig gebouw Fundatie Van Renswoude

Tue, 22 Nov 2011 21:10:25 +0100

Vrouwe Maria Duyst van Voorhout, vrijvrouwe van Renswoude, stichtte bij testament in 1749 in Den Haag, Utrecht en Delft internaten waar de 'verstandigste en schranderste' weesjongens, ouder dan vijftien jaar, een opleiding konden krijgen in onder meer wiskunde, scheepsnavigatie en burgerlijke en civiele bouwkunde. Het Delftse fundatiegebouw, ontworpen door de in Zuid-Zwitserland geboren Joseph Bollina, heeft op de begane grond een brede gang waaraan een regentenkamer en een regentessenkamer met fraaie interieurs liggen. De drie travee�n brede voorgevel heeft in principe een symmetrische opzet met links en rechts geblokte, gestucte pilasters en een door versieringen geaccentueerde middenas. De entree is vanwege de ligging van de gang, onopvallend in de linkertravee gesitueerd met als enige accent de stoep, die overigens in de 19de eeuw is vervangen. De versieringen van middentravee en gootlijst zijn in Lodewijk XV-stijl uitgevoerd. De begane grond heeft een representatieve functie, de v

gebouwen in delft - 1200-1850 - Voormalig Sint-Barbaraklooster

Tue, 22 Nov 2011 21:18:52 +0100

In 1405 stichtten enkele uit het Sint-Agathaklooster afkomstige zusters in een huis aan de Oude Delft het Sint-Barbaraklooster. Het groeide uit tot een complex met kapel en verscheidene vleugels, binnenplaatsen en een tuin. De kapel kreeg een opmerkelijke vorm, met een licht geknikte plattegrond en een brede koorpartij aan de straat. In 1579-1580 werd het verbouwd tot weeshuis. De kapel kreeg een tussenvloer en aan de achterzijde een trappenhuis, met van elkaar gescheiden trappen voor weesjongens en weesmeisjes. In 1910 kwam aan de functie van weeshuis een einde. Bouwvallige delen, zoals de koorpartij, werden afgebroken. Andere delen kwamen in gebruik bij de TH Delft. In 1947 werd het complex overgedragen aan de studentenvereniging Sanctus Virgilius, die het stapsgewijs restaureerde en verdwenen delen door nieuwbouw verving. Het torentje kreeg abusievelijk de vorm van het door Vermeer op zijn schilderij Zicht op Delft afgebeelde traptorentje van brouwerij De Papegaai. De herbouw van he

gebouwen in delft - 1200-1850 - Woonhuizen

Tue, 22 Nov 2011 21:18:26 +0100

Oude Delft 51 en 53 vormen een uitzondering op de regel dat grotere luxe huizen zelden projectmatig in serie werden gebouwd. De twee nagenoeg identieke huizen bestaan uit een hoofdhuis met zadeldak en een plat met lood gedekt smaller zijhuis waarin de entree is opgenomen. Achter de voordeuren bevindt zich in elk pand een brede met marmeren tegels belegde gang met aan het eind een binnenpui met twee fraaie getoogde poortjes waarvan er ��n toegang geeft tot de trap naar boven en het andere tot een gang naar achteren. Door die opzet is er in het hoofdhuis een voorkamer over de volle breedte die veel daglicht krijgt. De 17de-eeuwse gevelarchitectuur is in belangrijke mate behouden. De trapgevels raakten slechts enkele treden kwijt en de ingangen en ramen op begane grond en verdieping zijn rond 1800 gemoderniseerd, maar op zolderniveau zijn de oorspronkelijke kruiskozijnen nog aanwezig.

gebouwen in delft - 1200-1850 - Huis De Witte Roos

Tue, 22 Nov 2011 21:22:52 +0100

Het 16de-eeuwse huis werd in de 17de eeuw aan de voorzijde verbreed door er een links naastgelegen poort bij te trekken. Daarbij kreeg het aan de voorzijde een bredere voorgevel en een zadeldak in de breedte. In de 18de eeuw werd het huis gemoderniseerd en voorzien van een geheel nieuwe, iets hogere, voorgevel in Lodewijk XIV-stijl, waarbij het voordakvlak iets werd opgetild. De gevelopeningen kregen een spiegelboogvormige be�indiging: een boog met horizontale aanzetten en een opgebogen middendeel. Die boogvorm is kenmerkend voor de Lodewijk XIV-stijl, net als het streven naar symmetrie. Maar de ligging van de gang ter plaatse van de vroegere poort bepaalde de asymmetrische situering van de entree. Die kreeg, behalve een fraaie voordeur, een in hout gebeeldhouwde omlijsting die tot op de verdieping werd doorgezet. Hoewel de ingangstravee rechts is geplaatst, staat de dakkapel weer wel in het midden. Eind 20ste eeuw kreeg het huis de naam De Witte Roos, de naam van de erin gehuisveste s

gebouwen in delft - 1200-1850 - Huis Portugal

Tue, 22 Nov 2011 21:24:27 +0100

Het pand is ontstaan door samenvoeging van twee oudere panden en een poort. De huidige voorgevel is rond 1795 aangebracht en uitgevoerd in een overgangsvorm van Lodewijk XVI-stijl en empirestijl. De oudere bouwkundige structuur bepaalde de indeling in zes travee�n en de noodgedwongen asymmetrische plaatsing van de entreepartrij. Die entreepartij heeft nog de verfijnde decoraties in Lodewijk XVI-stijl, maar de halfrond getoogde vensters kunnen al tot de empirestijl worden gerekend. Ook de overige vensters en het stoephek zijn in die stijl uitgevoerd. De entreepartij valt op door de erker op de verdieping. Erkers kwamen tot in de 18de eeuw in Delft niet voor. Pas toen kregen Oude Delft 75 en 169 er een als accentuering van de entreepartij. In 1917 trok de afdeling Decoratieve Kunst van de TH Delft in het pand. Professor T.K.L. Sluyterman bracht er zijn belangrijke collectie kunstnijverheid bijeen. Nadat de TH het pand had afgestoten werden er enkele short stay appartementen in ingericht.

gebouwen in delft - 1850-1900

Fri, 11 Dec 2009 12:47:48 +0100

In de tweede helft van de negentiende eeuw klimt Nederland, en ook Delft, uit een economisch dal. De aanleg van het spoornetwerk en de opkomende industrie zijn belangrijke katalysatoren voor stedelijke ontwikkeling. Specifiek voor Delft zijn de militaire werkplaatsen en de ontwikkeling van de Polytechnische School belangrijk.

Spoor

In Delft was de bijzondere omstandigheid dat de spoorlijn in 1847 vlak langs en evenwijdig aan de stadswal werd gesitueerd. Er werd niet, zoals elders vaak het geval, ruimte gecre�erd voor een nieuwe spoorwijk tussen het station en de binnenstad. De monumentale stadspoort bij de Buitenwatersloot week voor het allereerste station. Door de spoorlijn veranderde de westelijke rand van de binnenstad letterlijk van een achterkant met stallen en schuurtjes in een voorkant. Klein en groot(s) staan nog steeds naast elkaar. Er kwam een bebouwing tussen de Phoenixstraat en de spoorlijn, die profiteerde van het zien

gebouwen in delft - 1850-1900 - Bedrijfswoning Bedrijfswoning Hartogh Heijs

Tue, 29 Nov 2011 21:56:12 +0100

Hermannus Hartogh Heijs (1811-1892) was een van de notabele industri�le pioniers van Delft. Hij begon als houtkoper, richtte een fabriek op die op mechanische wijze vijlen produceerde, en probeerde de Engelse technische kennis over de productie van stoombootjes een Nederlandse vertaling te geven aan de Kanaalweg in Delft. In 1847 bouwde hij het neoclassicistische gebouw, waarover niet veel meer bekend is dan dat het vlak na de bouw is uitgebreid. Laat door je oogharen de vier rechtertravee�n weg, en je ziet een zuiver symmetrisch vierkant bouwwerk met een schilddak en opvallende dakkapelpartijen. De voor- en zijgevel hebben een eigen as. De vensters in de zijgevel zijn geplaatst in een klassiek vormgegeven omlijsting. Vanwege de symmetrie zijn er ook enkele schijnvensters opgenomen. Het gebouwtje past in de traditie van de 19de-eeuwse fabrikantenvilla's langs de Vliet, die een combinatie waren van buitenplaats en bedrijf.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woonhuis Villa Maria

Tue, 29 Nov 2011 22:01:48 +0100

Het woonhuis van de directeur van het buitengesticht Sint-Joris voor geestelijke gezondheidszorg staat naast de oprijlaan van het ziekenhuiscomplex, met de ingang aan de Oostsingel. Bij de aanleg van de Sint-Jorisweg in 1960, dwars door het park, werd het ziekenhuisterrein verkleind en viel de villa erbuiten. De paviljoens - destijds een moderne vorm van ziekenhuisbouw - en de villa werden ontworpen door gemeentearchitect Hartman, in neorenaissancestijl, met een samengesteld dak, voorzien van ijzeren tierlantijnen en houtwerk in een zeer gangbare chaletstijl, zoals die werd gepropageerd door professor E.H. Gugel in zijn voorbeeldboek Vormleer. Een kleinere versie van dit type villa is te vinden aan de Oostsingel 123.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Herenhuizen

Tue, 29 Nov 2011 22:07:44 +0100

Deze drie zeer smalle, maar zeer luxe gedetailleerde panden, ontworpen volgens de singeltypologie, zijn waarschijnlijk bedacht als deel van een rij statige herenhuizen, zoals aan de overkant van het park, de Nieuwe Plantage. Dit project kwam echter niet tot stand, waarschijnlijk door de aanwezigheid van het binnengesticht van het Sint-Jorisgasthuis en de bouw van een weeshuis in 1909 (nu de Delftsche Schoolvereniging). Ook de rij nieuwbouw die rond 1985 ter rechterzijde van deze huizen werd gebouwd deed de droom niet alsnog uitkomen. Het natuurstenen basement, de houten voordeuren en het lijstwerk rond de ramen zijn uitbundig gedecoreerd met art nouveaumotieven, maar ook chaletachtig houtsnijwerk en barok aandoende versieringen. De ramen beneden zijn voorzien van glas-in-lood, met in het midden een ronde gebrandschilderde voorstelling. De dubbele openslaande deuren achter het decoratieve houten hekje halen het park in huis.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Herenhuizen

Tue, 29 Nov 2011 22:11:04 +0100

Het statige dubbelpand in de licht gebogen rij singelhuizen aan de Nieuwe Plantage is ontworpen door Gregorius van der Kaaden, die in vele neostijlen thuis was. Het is niet gebouwd voor een particuliere opdrachtgever, maar met de bedoeling er flink winst op te maken. Hiervoor vond hij het eclectisch classicisme de meest passende stijl. De huizen zijn respectievelijk vijf en drie vensterassen breed en vormen een asymmetrisch geheel. In de vensterassen met de voordeuren zijn over de volle hoogte verbijzonderingen aangebracht in de vorm van omlijstingen met kolomstellingen, een Frans balkon, reli�f en raampjes in de gootlijst. Het grootste pand, nummer 16 heeft een tympanon dat boven de goot uitsteekt.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Kantoorgebouw Voormalig raadhuis Vrijenban

Tue, 29 Nov 2011 22:17:23 +0100

Het raadhuis van Vrijenban is ontworpen in de eclectische stijl, door de Delftse architect Bastiaan Schelling, tevens ontwerper van het hoofdkantoor van de Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek. De traditionele raadhuiselementen zoals de toren en het bordes hebben een villa-achtige vertaling gekregen in de vorm van een verhoogde hoek met een steil zinken schilddak en een veranda, rijkelijk versierd met tierlantijnen, ijzeren hekjes, bogen, lijsten. Het raadhuis werd burgemeesterswoning toen Vrijenban in 1921 werd geannexeerd door Delft. In 1965 werd het verkocht om plaats te maken voor een flatgebouw, hetgeen uiteindelijk niet doorging. Na een restauratie door architectenbureau Tak is het sinds 2002 een statig kantoorpand.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woningen Voormalige brugwachterswoningen

Wed, 30 Nov 2011 20:22:24 +0100

In 1892 besloot de gemeente de bestaande stadsgracht uit te diepen en te verbreden en de vaarroute aan de noord- en zuidzijde te verleggen. Op die manier ontstond het huidige Rijn-Schiekanaal, dat door de provincie Zuid-Holland van nieuwe draaibruggen werd voorzien. Daarbij hoorden de twee brugwachtershuizen in de vorm van romantische landhuisjes met twee woningen onder een kap. Bij de Oostpoortbrug bevinden zich hetzelfde type brugwachterswoningen. De eerste Reineveldbrug tussen de Nieuwe Plantage en de Oostsingel, onderdeel van de oude weg naar Den Haag, is in 1939 vervangen door de iets zuidelijker gelegen, veel hogere Reineveldbrug. Het karakter van het schiereiland tussen het nieuwe kanaal en de Vliet veranderde toen van een doorgangsgebied in 'het stille eind van de wereld' met een magnificent uitzicht. Vlakbij de brugwachterswoningen staat het laat 19de-eeuwse brandspuithuisje van de vroegere gemeente Vrijenban, een van de verspreid staande brandspuithuisjes van de toenmalige vr

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woonhuizen Voormalige opzichterswoningen

Wed, 30 Nov 2011 20:30:52 +0100

In 1572 werd voor de Haagpoort een bolwerk aangelegd. Nadat dit zijn defensieve betekenis had verloren, kwam op deze plek in 1829 een gemeentelijke begraafplaats. Er zijn nog enkele grafkelders aanwezig. De afbraak van de Haagpoort in 1862 in verband met de aanleg van de tramlijn was reden om de noordelijke uitvalsweg te verleggen over een deel van de begraafplaats. In 1863 liet de gemeente een nieuwe, dubbele opzichterswoning bouwen naar ontwerp van C.J. de Bruyn Kops, gemeentearchitect tussen 1856 en 1891. Het sobere, formele neoclassicisme zoals De Bruyn Kops dat toepaste in de binnenstad is hier gerelativeerd door romantische details zoals overstekende dakvlakken op expressieve doorstekende dakgordingen en gootsteunen, reli�fs in het stucwerk en houten pergola's en hekken. In 1874 werd de begraafplaats opgeheven omdat deze te klein was. De woning werd een politiepost, en later een woonhuis. Voor de woningen staat een postmodern ge�nspireerde snackbar, in 1990 ontworpen door het Del

gebouwen in delft - 1850-1900 - Watertoren

Wed, 30 Nov 2011 20:53:45 +0100

De 29 meter hoge watertoren werd in 1896 gebouwd naar een ontwerp van gemeentearchitect M.A.C. Hartman, omdat de druk in de watertoren van Monster onvoldoende was voor Delft. Een van de voorstudies was een waterreservoir in de toren van de Nieuwe Kerk, maar het werd nieuwbouw in het Kalverbos. De bouwmassa van de toren is fors, maar oogt elegant door de verfijnde detaillering van het metselwerk in de stijl van de neorenaissance. De stalen constructie voor de uitkraging ter plaatse van het 600 kubieke meter stalen waterreservoir is expressief. Toen de watertoren in 1996 buiten gebruik raakte, schreef de gemeente een prijsvraag uit, waarin een ondernemersplan en een verbouwingsplan moesten worden gecombineerd. De prijswinnaars realiseerden hier een meditatiecentrum met een waterwinkel en uitzichtspunt, naar ontwerp van Rocha Tombal architecten/Paul Ketelaars. Het ontwerp is een trap met tussenverdiepingen, die als een sacrale witte sculptuur een contrast vormt met het metselwerk.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Agnetapark

Wed, 30 Nov 2011 20:59:24 +0100

In 1882 kocht het echtpaar Van Marken, oprichter van de Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek, een weiland naast het spoor, ten zuiden van de fabriek, met de bedoeling hier arbeiderswoningen te bouwen. Het Agnetapark bestaat uit een openbaar park met een organisch gevormde vijver, rustieke boomaanleg, slingerende wandelpaden en bochtige straatjes met landhuisjes van het type 4- en 2-onder-1-kap. In het ensemble bevindt zich ook een multifunctioneel gemeenschapshuis (1892) van architect B. Schelling , gebouw De Tent (nu restaurant), een drukkerij (1891) en de inmiddels afgebroken villa Rust Roest, van de Van Markens

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woonhuizen

Wed, 30 Nov 2011 21:07:12 +0100

Het romantische rijtje huizen aan de Laan van Overvest ademt de landelijke sfeer die dit gebied bezat tot aan de grote verstedelijking vanaf het eind van de 19de eeuw. Agrarische grond, blekerijen en buitentuinen van stadsbewoners maakten plaats voor speculatieve bebouwing zonder groter plan. De zeer smalle, groene Laan van Overvest is tot op de dag van vandaag een positieve uitzondering te midden van het chaotische stratenpatroon met eenvoudige arbeidershuisjes in de voormalige gemeente Hof van Delft. De huidige oase is te danken aan het feit dat er in de 17de eeuw tuinen waren aangelegd, ontwikkelaars deze niet volpropten, maar voortbouwden op het groene karakter van de wijk. De woningen zijn gebouwd in de eclectische chaletstijl, met overstekende puntdaken, veel ambachtelijk decoratief houtwerk en metselwerk. De details zijn een lust voor het oog.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Studentenwoningen Voormalig poortgebouw kogelgieterij

Wed, 30 Nov 2011 21:14:15 +0100

Het poortgebouw van de voormalige kogelgieterij is het enige overblijfsel van een complex gebouwen waar vanaf 1672, op veilige afstand van de stad, buskruit en later kogels werden geproduceerd. Na de scheiding der Nederlanden in 1830 werd Delft d� rijksleverancier van artilleriebenodigdheden en ontstonden er meerdere militaire bedrijven in en om Delft. De introductie van de stoommachine in 1831 was een impuls voor metaalbewerking, wat allerlei verbouwingen en uitbreidingen tot gevolg had. Het poortgebouw uit 1845 is ontworpen door de genie, op basis van het Handboek militaire bouwkunst uit 1845. Het neoclassicistische gebouw had oorspronkelijk twee poorten in de voorgevel en een vergelijkbaar getoogd raam in de zijgevel. De bovenste verdieping is later ingebouwd. De imposante achtergevel is uitgevoerd in schoon metselwerk en heeft nauwelijks openingen. De poortdoorgang is hier dichtgemetseld. Het kogelgieterijcomplex werd in de Tweede Wereldoorlog gebombardeerd, maar het poortgebouw b

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woonhuis Voormalige aardappelhandel

Wed, 30 Nov 2011 21:18:09 +0100

In de buurt van het nieuwe logistieke knooppunt tussen de stad en het platteland - nabij het spoor en de spoorweghaven - kwam tussenhandel op gang. Hiervan zijn aan de Buitenwatersloot en omgeving nog steeds getuigen te vinden. Behalve enkele kaasgroothandels waren er ook aardappelhandels. Een daarvan was gevestigd aan de Van Bleyswijckstraat. De eigenaar bewoonde het aangrenzende huis op de hoek, met zijn voorgevel aan de Buitenwatersloot. Om de klanten op de handel te attenderen werd de zijgevel van het op zichzelf al opvallende huis, voorzien van een grote reclameschildering. Het huis heeft een trapgevel in een vrij zuivere neorenaissancestijl. Een modern element is de afgeschuinde hoek op de begane grond waarboven het huis rust op kraagstenen, vergelijkbaar met de aanzetten van de trapgevel. De gevel is gemetseld in baksteen met details die eruitzien als natuursteen, maar die voor het merendeel zijn uitgevoerd in gestuukte cementsteen, een toen modern materiaal dat werd gebruikt om

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woonhuis Voormalig kaaspakhuis

Wed, 30 Nov 2011 21:22:45 +0100

De Buitenwatersloot had eind 19de eeuw een gunstig vestigingsklimaat voor groothandels. Er zijn in die tijd langs deze gracht verschillende kaaspakhuizen gebouwd, die nu meestal zijn getransformeerd tot woonhuizen. Ze zijn te herkennen aan de deuren in het midden van iedere bouwlaag, en de lage verdiepingshoogten. In de zijgevel van het kaaspakhuis op nummer 49 is een groot aantal kleine ramen aangebracht, bedoeld om de kazen goed te kunnen laten luchten. De ramen in de voorgevels waren oorspronkelijk voorzien van horizontale lamellen. Dit verklaart het traliewerk op de begane grond, bedoeld om de kostbare handelsvoorraad te beschermen tegen diefstal.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Kantoorgebouw Voormalig woonhuis hoofdonderwijzer

Wed, 30 Nov 2011 21:24:19 +0100

De openbare lagere school op de hoek van de Nieuwe Schoolstraat en de Raamstraat werd gebouwd aan de rand van het Westerkwartier. Daar hield de stad op dat moment op. De woning van de hoofdonderwijzer speelt hierop in met de T-vormige kap en in decoratief metselwerk uitgevoerde gevels, waarin enkele reli�f- en tegelbanden zijn opgenomen. De achthoekige ramen met de ingemetselde ster bovenin (ook te zien op hoek van de Carthuyzerstraat) zijn een vrolijk detail in het meestal zeer formele en stijve architectonisch oeuvre van De Bruyn Kops. De school werd in de jaren '30 van de 20ste eeuw vervangen en verdween in de jaren '80 in het kader van stadsvernieuwing. De woning van de hoofdonderwijzer doet nu dienst als kantoorruimte.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Boven- en benedenwoningen

Wed, 30 Nov 2011 21:30:49 +0100

Het rijtje uitbundig versierde neorenaissance panden aan de Coenderstraat is neergezet als een decor aan de achterzijde van het station. Gregorius van der Kaaden ging er kennelijk van uit dat in de nieuwe wijk achter het station behoefte was aan ruime woningen voor de middenstandsklasse en dat die bewoners geen bezwaar zouden hebben tegen een uitzicht op een station en stationsemplacement. Het rijtje panden is tegelijkertijd een fa�ade die de schone schijn moet ophouden voor de achtergelegen arbeiderswijk, het Westerkwartier. De panden bestaan elk uit een beneden- en een bovenhuis. In de gevelrij is een poortdoorgang opgenomen die oorspronkelijk toegang gaf tot een stalgebouw of koetshuis op het achterterrein. De medaillons in de gevels bevatten portretten van 17de-eeuwse mannen met kragen.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Middenstandshuizen

Wed, 30 Nov 2011 21:34:46 +0100

De panden zijn gebouwd als rijtje duurdere middenstandshuizen die de achterliggende arbeiderswijk afschermen en een mooi front vormen voor de passerende treinreizigers. In het ontwerp is een stallingsruimte opgenomen, herkenbaar aan de brede deuropening. Rechts zijn twee vensters verdwenen toen hier een automobielbedrijf kwam dat doorliep tot aan de Havenstraat. In 2005 kreeg de eigenaar van Spoorsingel 2 de Le Comteprijs - een initiatief van de historische vereniging Delfia Batavorum - voor het liefdevol opknappen van de rijk gedecoreerde neorenaissancegevel. De hoekbalusters van het balkon, de smeedijzeren bekroningen, evenals het bladgoud op ijzeren ornamenten werden gereconstrueerd, evenals het fronton boven de houten dakkapel. Ook het beeldhouwwerk (draken) en ander natuursteenwerk in de topgevel, dat was aangetast door zure regen, is vervangen.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Herenhuizen

Wed, 30 Nov 2011 21:36:05 +0100

Het eclectische blok Spoorsingel 14-18 is waarschijnlijk niet door ��n architect, maar wel in duidelijke samenhang ontworpen. Pronkpand nummer 14, gebouwd in opdracht van een fortuinlijke zaadhandelaar, springt in het oog door de erker en het dak met het opengebroken fronton. Het gevelontwerp van nummer 18, gebouwd voor een wijnhandelaar, markeert de hoek met de Hugo de Grootstraat door middel van de erker tegen de afgeschuinde hoek, en de top in de zijgevel. De decoratieve elementen zijn ge�mporteerd uit Engeland. Dit is een voorbeeld van hoe architectuur stedenbouw kan dienen.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Studentensoci�teit Phoenix

Wed, 30 Nov 2011 21:51:16 +0100

Toen het romantische Jeneverkerkje, dat prachtig direct aan het water in de Spoorsingel stond, in 1876 in vlammen opging, werd er voor de nieuwe huisvesting van de Delftse Studenten Soci�teit Phoenix een prijsvraag uitgeschreven. Deze werd gewonnen door F.J. Nieuwenhuis, de assistent van hoogleraar E.H. Gugel. Het gebouw aan de Phoenixstraat is een imponerender verschijning dan de onderwijsgebouwen langs de Westvest, die eveneens rond die tijd werden gebouwd. De stijl is een combinatie van neorenaissance en classicistische elementen op de hoeken. Minstens zo mooi als de schilderingen in het kroonlijstfries van de gevel zijn de goudkleurige olieverfschilderingen op de wanden en plafonds in het ruime, gerieflijk ingerichte interieur. Deze zijn ontworpen door hoogleraar toegepaste kunst T.K.L. Sluyterman. In 1954 is het gebouw aan de linker- en achterzijde uitgebreid.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Onderwijsgebouwen Voormalige gebouwen Polytechnische School

Wed, 30 Nov 2011 21:58:08 +0100

Voor de uitbreiding van de Polytechnische School aan de Oude Delft 95 was behalve in de buurpanden van het hoofdgebouw plaats aan de andere zijde van het bouwblok, aan de Westvest. Toen hier de stadswal werd afgegraven veranderde de achterkant van de stad in een voorkant: een statige singel met bomen. De twee neoclassicistische onderwijsgebouwen zijn een stedelijker versie van de villa's zoals die langs de singels in andere Hollandse steden verrezen. Westvest 9 werd gebouwd in opdracht van de gemeente en ontworpen door de gemeentearchitect. Westvest 7 is tien jaar later ontworpen door Eugen Gugel, een uit Duitsland afkomstige hoogleraar architectonische vormleer. In zijn streven naar een mooie eenheid in de gebouwen voor de Polytechnische School besloot hij Westvest 9 te kopi�ren. Westvest 9 is in 1988 door Niels Bakema verbouwd tot Vrije Akademie, centrum voor de kunsten (nu VAK). Oorspronkelijk waren beide gebouwen met elkaar verbonden met een tussenvleugel. Voor de opgetilde overkap

gebouwen in delft - 1850-1900 - Gymnasium Voormalig stedelijk gymnasium

Wed, 30 Nov 2011 22:09:07 +0100

Het gymnasiumonderwijs werd eind 18de eeuw steeds populairder. Daarom werd besloten om het stedelijk gymnasium in 1879 te verhuizen van het Doelenplein naar de Oude Delft 51-53. Dit pand was weldra opnieuw te klein en voldeed niet aan de eisen. Nieuwbouw werd gerealiseerd in de tuin, en geori�nteerd op de Westvest, de verdedigingswal die in die tijd hier nog niet was afgegraven. Het duurde tot 1928 voordat het gebouw zich zoals bedoeld kon presenteren aan de stad. De tuin van het buurpand ligt nog op het oude niveau van de vest, zie het bordes en de trap! Gemeentearchitect De Bruyn Kops koos voor het laatste ontwerp in zijn carri�re opnieuw voor een buitenhuisachtige opzet in een eclectische uitvoering, waarin renaissance en classicisme zijn gecombineerd. Toen het gymnasium in 1968 als gevolg van de Mammoetwet opging in scholengemeenschap Hugo Grotius in Delft-Zuid, kreeg het gebouw een andere gemeentelijke functie.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Stationsgebouw

Wed, 30 Nov 2011 22:25:10 +0100

Dit rijksmonument verving in 1885 het landelijke station aan de Houttuinen nabij de Binnenwatersloot. Daar was namelijk weinig plek voor goederenoverslag. Bovendien vond de spoorwegmaatschappij dat bij het toegenomen aantal treinreizigers een station met een stedelijker, monumentaler aanzien paste. Het station, in neorenaissancestijl, heeft een verhoogd middendeel met twee zijvleugels, een kap vol kapelletjes, een grote luifel, alles sierlijk gedetailleerd. De uivormige toren is asymmetrisch geplaatst, een hint voor de ori�ntatie ten opzichte van de binnenstad. Anticiperend op toekomstige spooronderdoorgangen is met de spoorlijn toen ook het maaiveld flink opgehoogd. Toch bleef er een trap nodig om het stationsgebouw binnen te kunnen. Deze oogt monumentaal, maar is erg onhandig voor bepakte reizigers. Het stationsplein en de brug werden pas in 1959 aangelegd, daarvoor liep de verbinding tussen het station en de binnenstad via de Houttuinen en een brug naar de Binnenwatersloot.In het in

gebouwen in delft - 1850-1900 - Hofje

Wed, 30 Nov 2011 22:28:31 +0100

De zuidoostkant van de binnenstad was tot halverwege de 19de eeuw niet dicht bebouwd. Op de binnenterreinen van de bouwblokken tegen de stadsmuur lagen grote tuinen en boerderijen. De afbraak van de stadswal bracht een nieuw perspectief. Langs het water verrezen luxe singelpanden. In de dwarsstraatjes werden arbeidershuisjes gebouwd. Een extreme vorm van verdichting zijn de hofjes die werden gebouwd midden op binnenterreinen, zoals achter de Hopstraat. Deze bebouwingsvorm is ook te vinden in het Westerkwartier, maar is daar grotendeels verdwenen. Anders dan bij charitatieve hofjes hebben de huisje in de Hopstraat private voortuintjes. De twaalf huisjes hebben op de bovenverdieping blinde vensters ten behoeve van de architectonische eenheid.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Appartementengebouw Voormalig woonhuis hoofdonderwijzer

Wed, 30 Nov 2011 22:31:10 +0100

Het neoclassicistische grachtenpand voor de hoofdonderwijzer hoorde bij de lagere school, die aanvankelijk erachter, midden op het binnenterrein van het bouwblok stond. Opvallend is de geknikte daklijst die de topgevel be�indigt, een eclectische oplossing. De eenvoud van het ontwerp en de mooie proporties overtuigen. De school was bereikbaar via de poort naast het huis. De Oranjestraat werd aangelegd in 1874 en de school kreeg daar in 1902 een ingang. In 1985 is de school vervangen door een stadsvernieuwingsblok, met de entree van de bovenwoningen aan het semi-openbare speelterrein, het Hartjesveld. De onderwijzerswoning werd verbouwd tot appartementen.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woonhuis

Wed, 30 Nov 2011 22:37:51 +0100

De Bruyn Kops bouwde in de rand van de Delftse binnenstad twee echte villa's en twee afgeleide: de villa voor leerlooier Roes aan de Oranje Plantage (1870), de villa voor de directeur van het Sint-Jorisgasthuis aan het Koningsplein (1872, afgebroken 1983) , het onderwijsgebouw voor de Polytechnische School (1865) en het gymnasium aan de Westvest (1890). De villa voor leerlooier Roes heeft een vierkante plattegrond en alle vier de gevels zijn voorzien van een verhoogd, wit gestuukt middendeel. De entree van de villa is gesitueerd in de statige zuidgevel, tegenover de Oostpoort. Vanachter de verhoogde voortuin op de noordwesthoek toont de villa zich aan de stad. Aan de zijde van het water, bij de oostgevel, ligt de compleet ommuurde tuin. Hier is een serre met veranda tegen het hoofdvolume geplaatst.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Herenhuizen

Wed, 30 Nov 2011 22:45:14 +0100

De huizen aan de Oranje Plantage zijn net als aan de Nieuwe Plantage en de Oostsingel door aannemer/projectontwikkelaars gebouwd volgens de singeltypologie. De rij aan de Oranje Plantage vertoont binnen Delft de grootste uniformiteit: ieder pand heeft een gestuukt souterrain, een bel-etage en een kap met wolfseind. De neoclassicistische gevelopbouw is overal dezelfde, er zijn kleine verschillen in verdiepingshoogte, attiekramen en details. In de rij panden bevinden zich er twee met een grootser aanzien, maar een kleinere inhoud per woning: dubbelpanden, met ��n schilddak en twee of vier voordeuren.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Winkelpand Voormalige lagere school

Wed, 30 Nov 2011 22:48:09 +0100

De voormalige rooms-katholieke lagere school aan de Nieuwe Langendijk liep zo'n tien jaar vooruit op de bouw van een reeks nieuwe basisscholen in de binnenstad. Deze werden gebouwd als gevolg van het groeiend inzicht dat goed basisonderwijs voor iedereen van groot belang was voor algehele maatschappelijke vooruitgang. De school is een laat voorbeeld van neoclassicisme met een zeer sober uitgevoerde kolossale orde. Opvallend is het fronton over de volle breedte van het pand. Ontwerper is P.J. Schouten, meestermetselaar, regent van het rooms-katholieke weeshuis in Delft en docent bouwkundig tekenen aan de Stadstekenschool. De school telde drie klaslokalen van elk achttien meter lang en zes meter hoog. In hoogtijdagen kregen daar zeshonderd leerlingen les. De pleistering is voorzien van een rusticamotief. Het geblokte pleisterwerk op de begane grond dateert uit 1900. De raamindeling op de begane grond is gewijzigd. Deze was in lijn met de ramen daarboven, met een voordeur in het midden.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Multicultureel centrum Het Hart van Delft Voormalige Oosterkerk

Thu, 01 Dec 2011 18:27:37 +0100

De elegante eclectische gevel met een open portiek representeert het kerkje, dat teruglag op het binnenterrein. De daklijst en het torentje verbeelden een samenvatting van het verschijnsel 'kerk'. De Oosterkerk is in 1972 vervangen door het sociaal-maatschappelijk centrum Het Hart van Delft, opgetrokken in betonsteen en met diagonale richtingen, naar ontwerp van Gerke Kok, de latere vennoot van Van der Gaag. Het pand heeft jarenlang dienst gedaan als nachtopvangtehuis voor het Leger des Heils. De ontwerper van de voorgevel was de Rotterdamse architect W.C. Coepijn sr., wiens oeuvre - waaronder ook enkele jugendstilprojecten - grotendeels verloren is gegaan tijdens het bombardement van Rotterdam aan het begin van de Tweede Wereldoorlog.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Bedrijfsverzamelgebouw Voormalig schoolgebouw

Thu, 01 Dec 2011 18:30:44 +0100

De voormalige gemeentelijke jongensmulo, die zich op de kop van de Choorstraat monumentaal manifesteert, is een later ontwerp van gemeentearchitect De Bruyn Kops. Het gebouw heeft in hoofdzaak een neoclassicistische opzet, maar heeft trekjes van de neorenaissance die toen in opmars was. De hoofdopzet, met rechts een risaliet als ingangstravee, en de decoratie van de gevelopeningen, zijn volgens de neoclassicistische stijl waarin De Bruyn Kops tot dan toe ontwierp. De halfrond getoogde vensters zijn een classicistisch element dat, vooral in het derde kwart van de 19de eeuw, veel bij scholen en stations werd toegepast, namelijk de zogenoemde rondbogenstijl. Het ongepleisterde metselwerk is voorzien van speklagen in anders gekleurde baksteen en van decoratieve muurankers, kenmerkend voor de neorenaissance. Het schoolgebouw verloor zijn functie en huisvestte decennia de redactie en drukkerij van de toenmalige Delftsche Courant. Het is nu een bedrijfsverzamelgebouw.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Voormalige bierbrouwerij In Den IJskelder

Thu, 01 Dec 2011 18:33:30 +0100

In de 19de eeuw schakelde men bij de productie van bier over op een nieuw proced�, waarbij de vloeistof tijdens het gisten moest worden gekoeld. Hiertoe bouwde brouwerij De Gekroonde P een zogenaamde ijskelder. Op de eerste verdieping bevond zich een koelruimte: een overwelfde ruimte met zeer dikke muren, voorzien van een dubbele spouw. De gemetselde gewelven worden gedragen door gietijzeren kolommen. Op zolder bevond zich onder een kap van Philibertspanten het koelschip. In de zoldergevel en het dak waren ten behoeve van extra koeling schoepenroosters aangebracht, op de plek waar nu de lijst van kunststof beplating zit. In 1900 sloot de brouwerij zijn deuren. Het gebouw werd een conservenfabriek. Vanaf 1960 is hier aannemersbedrijf Mensert gevestigd. Het bedrijf opende in 1991 in de koelruimte een gereedschapsmuseum, de rest van het pad werd kantoorruimte. De buitenzijde van het pand is toen op ingetogen wijze verbouwd en uitgebreid naar ontwerp van de Delftse architect Babet Galis

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woonhuis

Thu, 01 Dec 2011 18:36:11 +0100

Dit woonhuis van architect Jozef Tonnaer heeft een voor Delft unieke bouwstijl. Door onder andere de accoladebogen en de verspringende waterlijst wordt het gerekend tot de neogotiek. Waarschijnlijk koos de ontwerper voor deze stijl omdat hij zichzelf daar het beste in herkende. Tonnaer was immers een leerling van de in neogotische kerken gespecialiseerde architect P.J.H. Cuypers (1827-1921), en hij was opzichter bij de bouw van de Maria van Jessekerk en de Sint-Hippolytuskerk, die tegenover zijn woonhuis stond. Alleen de voorgevel is nieuw, het pand zelf is ouder: de tuitgevel bestrijkt niet de volledige breedte van het pand, terwijl het dak erachter dat wel doet. Typisch voor dit neostijlpand is de asymmetrische tweedeling, die verwijst naar de grote 16de-eeuwse huizen met een opzet van hoofdhuis plus zijhuis.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Woonhuis Voormalig woonhuis Volkert van Meerten

Thu, 01 Dec 2011 19:58:50 +0100

Noordeinde 21 is een typisch voorbeeld van een woonhuis uit het laatste kwart van de 19de eeuw in de stijl van de neorenaissance. De gevel heeft een tweedeling, waarvan het smalle deel is uitgevoerd met een hogere trap- of tuitgevel. Het huis is gebouwd voor Volkert van Meerten, de broer van Lambert van Meerten, die samen eigenaar waren van een distilleerderij en gist- en spiritusfabriek, gevestigd aan het Noordeinde 25-29. Toen de fabriek failliet ging, werd Noordeinde 21 gekocht door de ontwerper, de architect Jacob Klinkhamer, die carri�re had gemaakt in industri�le gebouwen. Hij werd in 1899 benoemd tot hoogleraar utiliteitsbouw aan de faculteit Bouwkunde van de Polytechnische School. Aan de overkant van de gracht, op Noordeinde 20-22, is in 1893 een zeer vergelijkbaar pand gerealiseerd.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Museum Huis Lambert van Meerten Voormalig Huis Oud Holland

Thu, 01 Dec 2011 20:03:08 +0100

Distillateur Lambert van Meerten had een passie voor het verzamelen van 16de- en 17de-eeuwse bouwfragmenten, Delfts aardewerk en meubilair. Hij wilde zijn collectie graag bestemmen tot 'lering en genoegen van het publiek in het algemeen, en van de studenten van de Polytechnische School in het bijzonder'. Voor dit doel bouwde hij zijn woonhuis reeds als een museum. Als architect schakelde hij zijn vrienden, de hoogleraar decoratieve kunsten Adolf le Comte en glasschilder Jan Schouten, in. Zij ontwierpen het huis als een Gesamtkunstwerk in een zeer vrije interpretatie van de Hollandse renaissance. Oude en nieuwe elementen zijn door het hele huis en door elkaar toegepast. De vlakke zandstenen gevel met een asymmetrische raamindeling, maar ook de toepassing van stalen binten en vloerverwarming, zijn modern. Leonard Couv�e maakte de plafonds en G. van de Berg was verantwoordelijk voor de lambrizering. Het huis is gestructureerd door een prachtige inpandige dubbelhoge hal met een groot dakli

gebouwen in delft - 1850-1900 - Voormalig Jongenshuis

Thu, 01 Dec 2011 20:07:20 +0100

Het Jongenshuis is een van de laatst gebouwde grote patrici�rswoningen aan de Oude Delft. Het is gebouwd in opdracht van de effectenhandelaar mr. W.F. van der Mandele en zijn echtgenote Charlotte Stein, een Delfts gemeenteraadslid. Gregorius van der Kaaden koos hier voor neorenaissance met een rijke detaillering, zoals bij de centrale dakkapel en de voordeur, die is ontworpen in de stijl van Vredeman de Vries. De luxe is verwerkt in het metselwerk en niet in lijstwerk rond de kozijnen, zoals bij de 18de-eeuwse panden aan deze gracht. Na het het faillissement van de bank van Van der Mandele, die werd meegesleurd in de ondergang van de distilleerderij Van Meerten, verhuisde het echtpaar terug naar het huis aan het Noordeinde, en werd het grote huis aan de Oude Delft tot 1968 een weeshuis voor jongens. Later deed het Jongenshuis dienst als werkruimte van het college van burgemeester en wethouders. In 1984 ontwierp Jo Coenen de onderdoorgang naar het stadskantoor aan de Phoenixstraat.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Appartementengebouw Voormalige Polytechnische School en studentenhuis De Engelenbak

Thu, 01 Dec 2011 21:17:08 +0100

Het lange, 22 ramen op rij tellende witte gebouw is een aaneenschakeling van bestaande panden die vanaf 1842 door de gemeente Delft zijn aangekocht voor de uitbreiding van de Koninklijke Academie aan de Oude Delft 95. In 1864 werd hier de afdeling handtekenen en ornamentleer van de faculteiten Civiel en Bouwkunde van de toenmalige Polytechnische School gevestigd. De strenge classicistisch witgestucte gevel werd uitgevoerd in twee fasen, naar ontwerp van de hoogleraar burgerlijke bouwkunde G. J. Morre. In de vormgeving en kleurstelling is aansluiting gezocht bij de onderwijsgebouwen aan de Westvest 7 en 9. De beroemde collectie decoratieve voorwerpen van Adolf le Comte (1850-1921), later uitgebreid door Th.K.L.Sluyterman (1863-1931), werd hier opgebouwd. Oude Delft 89 was vanaf 1945 een studentenhuis genaamd De Engelenbak. In 1995 moesten de studenten verhuizen naar bebouwing op het achterterrein en werden de panden aan de gracht verbouwd tot luxe appartementen.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Herenhuis

Thu, 01 Dec 2011 21:19:51 +0100

Dit twee vensterassen brede pand moet bedacht zijn als linkerhelft van een dubbelpand. Dit blijkt uit het feit dat de muurdammen aan de rechterzijde opmerkelijk smal zijn en de kap rechts verticaal vlak be�indigd is. Bovendien was het buurpand Oude Delft 79 destijds in handen van dezelfde eigenaar. Het huis is ontworpen in vrije eclectische stijl met overwegend neorenaissance kenmerken. Het balkon op de tweede verdieping is in 1969 door Rein Geurtsen op subtiele wijze uitgebreid, door een halfrond stalen bankje vrij boven de erker te plaatsen.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Appartementengebouw Voormalige Indische Instelling

Thu, 01 Dec 2011 21:21:40 +0100

Nadat de Koninklijke Academie in Delft door het rijk was opgeheven, nam de teleurgestelde gemeente in 1864 het initiatief tot een opleidingsinstituut voor Indische ambtenaren. Immers, dertig procent van de Delftse ingenieurs die afstudeerden aan de toenmalige Polytechnische School, werkte daarna in Indi�. Aan het opleidingsinstituut werd land- en volkenkunde gedoceerd, plus inheemse talen. De instelling werd gevestigd in een gemeenteschool aan de Oude Delft en opende in 1875 haar deuren. Het aan de linkerzijde aangrenzende pand werd er in 1895 bijgetrokken en het voorste gedeelte werd vervangen. Het geheel kreeg een nieuwe voorgevel in de Hollandse neorenaissancestijl, ontworpen door gemeentearchitect Hartman. Behalve de naam Indische Instelling verwijst alleen het Balinese masker in de sluitsteen boven de ingang naar de oorspronkelijke bestemming. De instelling sloot in 1901 omdat er in Indi� niet genoeg werk meer was. De collectie Indische voorwerpen is ondergebracht in Museum Nusant

gebouwen in delft - 1850-1900 - Kerkgebouw Voormalige Zuiderkerk

Thu, 01 Dec 2011 21:26:40 +0100

De van oorsprong Nederduits Hervormde Zuiderkerk werd in 1888 gebouwd toen dit genootschap zich afsplitste van de sterk groeiende Hervormde Gemeente. De kerk is gerealiseerd op de tuinen van huizen aan de Lange Geer, en was oorspronkelijk ook via een poort toegankelijk vanaf de Lange Geer. Gregorius van der Kaaden was na een civieltechnisch kerklid en een duur Amsterdams architectenduo de derde op rij die een ontwerp maakte voor de kerk. Het zaalgebouw - uitgebreid in 1916 - heeft een T-vormige plattegrond (hoofdrichting evenwijdig aan het Achterom) met in de oksels een kosterswoning en een consistorie. In 1965 werd de kerk verkocht aan een ijzerhandelaar en in de jaren '80 werden er rommelmarkten gehouden. Sinds 1992 heeft de kerk zijn oorspronkelijke functie teruggekregen, en wordt deze gebruikt door de Evangelische Gemeente Morgenstond. De kerkvloer werd een verdieping opgetild ten behoeve van een ontmoetingsruimte op de begane grond.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Voormalige synagoge

Thu, 01 Dec 2011 21:31:25 +0100

De synagoge aan de Koornmarkt heeft twee gezichten: het monumentale witgepleisterde Ionische tempelfront, dat waardig terugligt achter de rooilijn, en de eenvoudige, bijna stalachtige, gemetselde zijgevel met de halfrond getoogde ramen die zichtbaar werden na afbraak van de belendende gebouwen. Deze zaalkerk is ontworpen door Leon Winkel, civiel ingenieur en voorzitter van de Joodse Gemeente in Delft. De civieltechnische neoclassicistische 'Waterstaatstijl' is zowel toegepast voor het exterieur als het interieur. Bijzonder is de Heilige Arke - de bewaarplaats van Thorarollen - met een Corinthische ombouwing. De insteekverdieping aan de voorzijde is de oorspronkelijke vrouwengalerij. Glas-in-loodramen zijn in 1887 aangebracht naar ontwerp van Gregorius van der Kaaden. Na de Tweede Wereldoorlog had het gebouw verschillende bestemmingen, tot het in 1996 werd aangekocht door de stichting Behoud Synagoge Delft, die het in oude luister restaureerde. Er vinden regelmatig culturele en joodse a

gebouwen in delft - 1850-1900 - Kantoorgebouw Voormalig bankgebouw

Thu, 01 Dec 2011 21:34:21 +0100

Aan de natuurstenen ronde kolom en de overhoeks gespiegelde tuitgevels zie je de intentie van de architect het pand te ori�nteren op zowel de Koornmarkt als de Kromstraat. Een reden voor deze bijzondere symmetrie kan zijn dat de voormalige Delftsche Bank op die manier groter oogt dan deze in feite is. Het bescheiden pand is uitgevoerd in verschillende luxe materialen, met verfijnde details in de stijl van de neorenaissance. In eclectische architectuur wordt vaak verwezen naar de hoogtepunten uit het verleden, de stijlkeuze is afhankelijk van de bestemming. Voor bankgebouwen was dit de renaissance en barok uit de Gouden Eeuw. Opvallend zijn de drie natuurstenen bogen op de begane grond met de grote ramen, voorzien van glas-in-lood en versierd traliewerk voor (het idee van) veiligheid. In het gevelontwerp is op mooie wijze een band opgenomen voor de tenaamstelling van de firma.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Voormalig tabak-, koffie- en theepakhuis firma Schilte

Thu, 01 Dec 2011 21:37:09 +0100

In de smalle Kromstraat vallen individuele panden nauwelijks op. Het pakhuis, gebouwd voor de firma Schilte, springt eruit door de hoogte en door de omtimmerde hijsinstallatie, versierd met een fronton en gesneden zijschoren. Het gebouw is functioneel en eenvoudig van opzet, het telt vijf bouwlagen van geringe hoogte, met in het midden verdiepingshoge openslaande dubbele deuren. De architectuur komt overeen met de sobere, monumentale, gemetselde industri�le fabrieksgebouwen uit die tijd, maar wat betreft de profileringen en detailleringen van het houtwerk is er aansluiting gezocht bij het karakter van de stad. Het pakhuis was oorspronkelijk verbonden met de winkel aan de Brabantse Turfmarkt 95-97. Deze dateert van 1835 en is te herkennen aan het snijraam boven de deur. Daar is een beschilderd schip in houtsnijwerk te zien, dat de oude huis(merk)naam verbeeldt van koffie- en theewinkel Het Scheepje. Op de begane grond is thans een horecagelegenheid gevestigd.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Winkels met bovenwoningen

Thu, 01 Dec 2011 21:43:04 +0100

In het hart van de historische binnenstad brengt Gerrit Versteeg aan de Cameretten een moderne vorm van stedelijkheid in. Ten eerste staat het ontwerp van de winkelpui beneden bijna los van het ontwerp van de bovenbouw. Door de repeterende ramen, de doorlopende horizontale lijnen en de topgevel op de hoek, ligt de nadruk meer op het stadsblok dan op de individualiteit van het pand. Het Berlagiaanse credo van 'eenheid in verscheidenheid' is hier van toepassing: De hoofdvorm is een geheel, maar er is een enorme rijkdom aan variaties in de details, vooral rond de raamopeningen. Van dichtbij zie je dat bouwdelen zijn versierd met zwierige art nouveau-krullen. De kleurige tegeltableaus, waarop wapens van de gemeenten rond Delft zijn afgebeeld, zijn zogenoemde sectieltegels, gebakken volgens een innovatieve gepatenteerde glazuurtechniek door De Porceleyne Fles, die er een prijs mee won op de wereldtentoonstelling van Parijs in 1900.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Winkelwoonhuis

Thu, 01 Dec 2011 21:47:43 +0100

Het winkelwoonhuis Markt 3 kreeg in 1889 een nieuwe voorgevel, uitgevoerd in een eclectische stijl. Het meest opvallende is de gevelbe�indiging met een veelheid aan decoratieve onderdelen. Op een gotisch boogfries rust een hoge borstwering, die bestaat uit een opeenstapeling van verschillende lijsten met aan de bovenzijde weer een boogfries. In het midden wordt de borstwering doorbroken door een forse gemetselde dakkapel met hijsbalk en een halfrond getoogde hijsdeur onder een renaissanceboog. De dakkapel steekt naar voren uit en heeft romaanse of vroeggotische colonetten die op gotische consoles rusten. De dakkapel wordt bekroond met een gekanteelde rand, die de sfeer van een middeleeuwse kasteeltoren moet oproepen. Boven de ramen is in natuursteen een decoratie van leeuwenkopjes aangebracht. Vergelijkbare brutale boze hoofden - een motief uit de renaissance - zijn te zien in de winkelgevels aan Oude Langendijk 13 en Brabantse Turfmarkt 67, die in dezelfde periode zijn gebouwd.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Winkelpand

Thu, 01 Dec 2011 21:52:56 +0100

De winkel voor aardewerk van De Porceleyne Fles werd gebouwd op initiatief van Joost Thooft en Abel Labouch�re, die vanaf 1876 de productie van Delfts aardewerk nieuw leven inbliezen. Dankzij Labouch�re, een 73-jarige vakman, hadden zij de kennis van het plateelschilderen nog net weten te redden. Om de smalle basis van de aardewerkfabriek te verbreden richtten ze op technische innovaties en breidden ze het assortiment uit met parfumflesjes, tegels, tegelschilderijen en vuurvaste stenen. Decoratief ontwerpdocent Adolf le Comte werd aangetrokken als artistiek leider. Door met de nieuwe collecties deel te nemen aan (wereld)tentoonstellingen bezorgde hij De Porceleyne Fles internationale bekendheid. Toerisme was in opmars, en dus was een porceleinwinkel aan de Markt een mooi visitekaartje. De fa�ade heeft een trapgevel met speklagen in de Hollandse (neo)renaissancestijl, naar ontwerp van Posthumus Meyes, die eerder het Delftse station had ontworpen. Boven de winkelpui is een door Le Comte

gebouwen in delft - 1850-1900 - Winkelpand Voormalig caf� De Stompe Toren

Thu, 01 Dec 2011 21:55:01 +0100

De elegante serre op de verdieping, met gietijzeren kolommetjes en sierhoutsnijwerk, was oorspronkelijk het overdekte dakterras van caf� De stompe toren. Deze horecagelegenheid ontleende zijn naam aan de situatie na een blikseminslag in 1872, waarbij de toren van de Nieuwe Kerk zijn spits verloor. Het duurde drie jaar voor de toren werd hersteld. Zeer waarschijnlijk is het caf� dus tussen 1872 en 1875 tot stand gekomen. Oorspronkelijk stond er een klein huisje, het zogenoemde bierkruiershuisje, waarvan de fundamenten nog onder de waterspiegel van de Voldersgracht verborgen liggen. De hoofdvorm van het oude huis is aan de achterzijde nog zichtbaar in de structuur van het huidige pand. Aan de voorzijde is op de eerste verdieping een aanbouw toegevoegd.

gebouwen in delft - 1850-1900 - Maria van Jessekerk

Thu, 01 Dec 2011 21:57:31 +0100

De rooms-katholieke Maria van Jessekerk (oorspronkelijk Sint-Jozefkerk) had drie voorgangers: een parochiekerkje in de rooilijn van de Oude Langendijk verhuisde in 1733 als schuilkerk - met de aanblik van een woonhuis - naar het midden van het bouwblok. Nadat in 1795 het uit 1573 daterende bouwverbod op katholieke kerken werd opgeheven, kreeg de kerk in 1837 weer een gezicht aan de Oude Langendijk, naar ontwerp van de neoclassicistische architect Pieter Adams. De huidige neogotische kerk, die de complete diepte van het bouwblok beslaat, was het grote project van pastoor W. Strik, die de kerk leidde tussen 1869 en 1886. Als architect koos hij de Rotterdamse E.J. Margy, leerling van de toonaangevende kerkontwerper P.J.H. Cuypers. De kerk is een driebeukige basilikale kruiskerk, met houten tongewelven boven het schip. Het bouwwerk werd kaal opgeleverd en in de loop der tijd ingericht met kerkmeubilair (o.a. van het Haagse atelier Te Poelen en Stoltefus), voorzien van gebrandschilderd glas

gebouwen in delft - 1900-1945

Sat, 12 Dec 2009 12:34:55 +0100

Ook in Delft neemt de moderne tijd een bescheiden vlucht. De industrie groeit, de verkeersmachine explodeert en de stadsuitleg krijgt een grootschaliger karakter. Toch blijft Delft een kleine, weinig welvarende industriestad, ondanks de bloei van de Technische Hogeschool en ondanks Van Markens utopische Agnetapark.

Aan het begin van de twintigste eeuw typeerde stadsingenieur Jan de Booij Delft als ‘een slecht bewoonbare gemeente, die door vele hare bewoners zoo gauw mogelijk weer wordt verlaten’. De biochemische en levensmiddelenindustrie bezorgden Delft een slechte naam vanwege de ‘stadslucht’. Er was een tekort aan stadsgroen en de vanouds welvarende stadsdelen, zoals de binnenstad, vertoonden een in onze moderne ogen moeilijk voor te stellen fysieke slijtage.

Behoudende aanpak

In de Delftse stedenbouwgeschiedenis liggen conservatisme en modernisme vaak opmerkelijk di

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig kantoor Van Deventer's glasfabriek

Mon, 05 Dec 2011 18:11:40 +0100

Al in 1713 werd er aan de Haagweg buiten Delft een glasfabriek opgericht. Glasmakers kwamen aanvankelijk uit Duitsland en spraken van een Glash�tte, wat in het Nederlands 'glashut' werd. Zo'n glashut had een hoog piramidaal dak met bovenop een ventilatiekapje. De glashut aan de Haagweg werd de basis voor een steeds groeiend bedrijf, waar in vormen geblazen glazen producten, vooral flessen, werden gemaakt. Het werd bekend als de Flesschenfabriek Delft, voorheen Boers en Co, die in 1907 werd overgenomen door Van Deventer's glasfabriek, die weer later zou opgaan in de 'Verenigde Glasfabrieken'. Het uiteindelijk vrij grote fabriekscomplex omvatte meerdere glashutten, fabrieksschoorstenen en loodsen en aan de Haagweg een representatief kantoorgebouw. Het werd rond 1910 gebouwd in een traditionalistische stijl met invloeden van de art nouveau. Het bedrijf staakte zijn productie in Delft en in 1972 vestigde zich een transportbedrijf op het fabrieksterrein. Het kantoorgebouw en enkele loodsen

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig ontspanningsgebouw De Tent

Mon, 05 Dec 2011 18:33:23 +0100

Zalencentrum De Lindenhof was oorspronkelijk het ontspanningsgebouw voor de fabrieksarbeiders van de Koninklijke Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek en onderdeel van het Agnetapark. Het huidige gebouw verving een houten demontabele tent, vandaar de naam: De Tent. Er was onder meer een toneelzaal, een biljartzaal en een kegelbaan. Het gebouw is een romantisch, landhuisachtig, horizontaal geleed gebouw in gele baksteen, twee verdiepingen hoog, met een grote pannenkap. De houten serre, afdakjes en torens zijn als zelfstandige elementen aan het hoofdvolume toegevoegd. In het oog springt de toren met de trap (in het metselwerk gearticuleerd) die bovenaan is voorzien van een uitkijk onder een koepeltje. Een rond verzelfstandigd trappenhuis is een terugkerend element in het werk van Duiker en Bijvoet, die beiden van 1913 tot 1918 op het bureau van professor Henri Evers werkten. Thans in gebruik als restaurant.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Agnetapark II, 'Nieuwe Park'

Mon, 05 Dec 2011 18:49:19 +0100

Het ontwerp voor deze tuinstadwijk, het vervolg op het romantische Agnetapark I, ofwel het 'Oude Park', volgt de richtingen van de oorspronkelijke polderstructuur. De wijk heeft een hi�rarchische opbouw met een rechthoekig waterplein in het midden en daaromheen verschillende open bouwblokken met een grote variatie aan woningtypen en -grootten. Dit alles is in ��n architectonische taal vormgegeven. Zeer kenmerkend zijn de geknikte daken met dakvensterstroken. Ook bergingen en groenafscheidingen behoren tot het ontworpen concept. Alle woningen hebben een tuin, ook de bovenwoningen aan de westkant van de vijver, die beschikken over 'overtuinen' achter het achterpad. Ze zijn bereikbaar via een trap vanaf het balkon aan de achterzijde. De bouwblokken aan de zuidkant van de vijver hebben bovendien een gemeenschappelijke binnentuin, bereikbaar via achterpaadjes. Het monumentale parkgebouw met een klokkentorentje, aan de oostkant van de vijver, bevatte op de begane grond oorspronkelijk de Park

gebouwen in delft - 1900-1945 - Parochiekerk H. Nicolaas en Gezellen

Mon, 05 Dec 2011 18:55:36 +0100

Uit angst gelovigen te verliezen in het dichtbevolkte Westerkwartier besloot de Sint-Jozefparochie daar een bijkerk te bouwen. Aannemer J.A. Kluiters bood daarvoor bouwgrond aan. Verscheidene architecten meldden zich om het ontwerp te mogen maken, onder wie E.J. Margry, J.H. Tonnaer en J. Th van Rossum. De bouwcommissie koos echter de Rotterdamse architect Jacques van Gils. Hij ontwierp een kruiskerk met korte overwelfde armen en in het midden een groot koepelgewelf waarmee de kerk inwendig meer op een centraalbouw leek. De architectuur was neoromaans, wat goed herkenbaar is aan de voorgevel, de toren met zadeldak en de halfronde apsis aan de achterzijde. De toren bevatte oorspronkelijk de entree tot de kerk en lag iets terug, zodat ervoor een pleintje ontstond aan de aanvankelijk zeer smalle Raamstraat. Later, toen de straat was verbreed, kwam er een hoofdentree in de voorgevel, in dezelfde vormgeving als de entree in de toren.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Bedrijfspand met bovenwoning

Mon, 05 Dec 2011 19:02:53 +0100

Dit pand heeft een zeer levendige, vrij bonte gevelarchitectuur waarin traditionele elementen worden gecombineerd met onderdelen in art nouveaustijl. Men zou het ook eclectisch kunnen noemen omdat er uit allerlei bronnen elementen zijn gebruikt om de gevel op te sieren. Het rode metselwerk heeft banden in zwarte, rode en gele baksteen. De bedrijfsingang heeft twee gemetselde penanten die afgedekt worden door een hardstenen afdekplaat waarop een ijzeren baluster staat als tussenondersteuning van een brede ontlastingsboog. Uit oogpunt van de mechanica is dat niet echt nodig. In de trapeziumvormige top is een decoratief motief in gele baksteen aangebracht. De helling van de schuine lijnen is een andere dan die van de schuine zijden van de top. Het is niet verwonderlijk dat er destijds in architectenkringen zoveel kritiek was op dit soort onlogische versierzucht die vooral aannemers tentoonspreidden. Maar later oogsten dergelijke scheppingen weer wel waardering als cultuurhistorisch docume

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woonhuizen

Mon, 05 Dec 2011 19:06:08 +0100

De Delftse architect Kersbergen heeft veel in zijn woonplaats ontworpen. In de art nouveaustijl ontwierp hij enige winkelpanden en woonhuizen in de binnenstad. Zijn grootste ontwerp werd iets buiten de binnenstad gerealiseerd en wel aan het in 1900 aangelegde driehoekige Hugo de Grootplein. De gevels hebben enkele kenmerkende Kersbergentrekjes: zeer verzorgd metselwerk in rode baksteen met banden van andersgekleurde steen, in dit geval geglazuurde bruine baksteen. Natuurstenen lateien of gemetselde ontlastingsbogen hebben aanzetten in de vorm van natuurstenen blokken, en de bovenramen van de vensters op de verdieping hebben een opvallend gebogen belijning aan boven- en onderzijde. De daklijst wordt op enkele plaatsen doorbroken door een penant of gekanteelde balustrade, waar oorspronkelijk een ijzeren balustrade op aansloot. De voordeuren hebben fraaie smeedijzeren deurroosters in zwierige art nouveauvormen. Tegeltableaus, met ANNO, HUGOPLEIN en 1900, laten geen twijfel over het bouwja

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woonhuizen

Mon, 05 Dec 2011 19:17:14 +0100

Het uitbreidingsplan van Jan de Booij uit 1931 voorzag in een westelijke gordelweg. Het noordelijkste gedeelte ervan werd volgens plan gerealiseerd als Hof van Delftlaan, overgaand in het Westplantsoen. Maar het verder ontworpen verloop, met een boog richting Zuidwal, kwam er nooit. Langs de gordelweg ontwikkelden verschillende particuliere bouwers en ontwikkelaars bebouwing, voor een deel pas na de Tweede Wereldoorlog. De rij tegenover het Wilhelminapark was een bouwplan van aannemer D. Huurman en is als ��n geheel ontworpen door V. de Groot. De bouwaanvraag geschiedde echter in delen: twaalf woningen in 1933, elf woningen in 1934, twee beneden- en bovenwoningen en twee herenhuizen in 1935 en datzelfde jaar nog eens twee beneden- en bovenhuizen en ��n herenhuis. De architectuur wordt, wellicht door bemoeienis van de schoonheidscommissie, bepaald door een verzorgde traditionalistische baksteenarchitectuur met pannendaken. Variatie in bouwhoogte, de geleding met topgevels, de ritmische

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woonhuizen

Tue, 06 Dec 2011 08:25:10 +0100

W.F. Granberg gaf zijn Hillegersbergse plaatsgenoot Frans Welschen opdracht een blokje van vier herenhuizen te ontwerpen voor het stukje grond aan de Ruys de Beerenbrouckstraat, ten oosten van de Goeman Borghesiusstraat. Uiteindelijk zou dit tot het Ruys de Beerenbrouckplein worden gerekend. De woningen hebben een onderkeldering die iets boven het maaiveld uitsteekt. De huizen kregen daarom een portiek met een trapje en bovendien een verhoogd terras aan de voorzijde, met daarvoor ook nog voortuintjes. De architectuur is nieuw- traditionalistisch met zijn bakstenen gevels, een fors pannendak en op de uiteinden naar voren en achteren uitstekende dwarskapjes. De gevel is vrij levendig door de iets naar voren komende gevels op de uiteinden, de balkons van de middelste woningen en de halfrond getoogde portiekjes. Welschen gebruikte voor de fundering beton, een materiaal waarmee hij in de oorlogsjaren een bouwsysteem ontwikkelde dat na de Tweede Wereldoorlog bij veel volkswoningbouw in Rotte

gebouwen in delft - 1900-1945 - Villa Solheim

Tue, 06 Dec 2011 08:30:49 +0100

Directeur van de Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek W.H. van Leeuwen gaf de Wassenaarse architect Wegerif opdracht een grote villa voor hem te bouwen. Om idee�n op te doen bezochten ze samen de Bauhaustentoonstelling in Berlijn. De villa werd echt modern, al was het maar vanwege de platte daken, waar de schoonheidcommissie eigenlijk tegen was. Inwendig werden gewapende baksteenvloeren aangebracht. De hoofdvorm van de villa bestaat uit geschakelde, doosvormige volumes die zeer krachtig overkomen omdat er forse stukken gevel blind zijn gehouden. Het metselwerk, in een gele zeer harde baksteen, heeft brede verdiepte lintvoegen. De gevelopeningen van belangrijke ruimten hebben vensters met een Mondriaanachtige roedenverdeling. Het glas-in-lood met symbolische voorstellingen is vervaardigd door Jaap Gidding. De architectuur van het huis loopt over in het tuinontwerp van Roeters van Lennep. Haaks op de tuingevel sluit een langwerpig gemetselde vijver aan, waarboven vanuit de gevel een fo

gebouwen in delft - 1900-1945 - Villa Sonnevanck

Tue, 06 Dec 2011 08:33:04 +0100

Ten zuiden van het Agnetapark legde de gemeente Hof van Delft in 1914 op een rechthoekig terrein een wijkje aan voor de betere stand. Er kwamen villa's en kleine blokjes herenhuizen aan de fraai slingerende Heemskerkstraat en daarop aansluitende zijstraten. Die korte zijstraten zouden later op eenzelfde slingerende wijze door moeten lopen. Ze kwamen in 1929 echter aan te sluiten op de toen langs het wijkje aangelegde Ruys de Beerenbrouckstraat. Het uitbreidingsplan van 1918 schreef hieraan open bebouwing voor, met villa's en herenhuizen. De villa Sonnevanck die weduwe J. Almoes-Folkerts liet bouwen werd ontworpen door Jac. C. van Heyst, die ook het ertegenover gelegen pand Ruys de Beerenbrouckstraat 14 ontwierp. De villa heeft een plattegrond van elkaar overlappende rechthoeken. De buitengevels zijn in felrode verblendsteen uitgevoerd. Het flauwe hellende dak steekt ver buiten de gevels uit en is van grote invloed op de verschijningsvorm. De inpandige hoekveranda op de begane grond is

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig hoofdgebouw Koninklijke Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek

Tue, 06 Dec 2011 08:39:54 +0100

J.C. van Marken, oprichter van de Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek (later Koninklijke DSM) was ook medeoprichter van de Nederlandse Oliefabrieken (later Calv� Delft) ten noorden van die fabriek. Een van zijn laatste inspanningen voor zijn dood was het besluit een groot directiekantoor op te richten dat deels door de gistfabriek en deels door de oliefabriek zou worden gebruikt. De verwevenheid van die bedrijven, althans van de directie ervan, blijkt uit de grote centrale hal, waarvan het gebruik werd gedeeld. De formele eigendomsgrens liep door het midden van de hal. Het uitwendige van het gebouw is te kenschetsen als de nieuw historiserende stijl. Met zijn daktorentje en twee torenvormige uitbouwen met daartussen de grote getoogde ingangspartij, lijkt het een kasteel. Het inwendige is verrassend. De grote, drie verdiepingen hoge hal met glazen overkapping, siermetselwerk in rode en gele baksteen, gekleurde geglazuurde tegels en galerijachtige zijvleugels doet denken aan de Beurs

gebouwen in delft - 1900-1945 - Villa

Tue, 06 Dec 2011 08:46:56 +0100

Langs de Nieuwe Plantage werden vanaf 1884 geleidelijk enkele rijtjes herenhuizen gebouwd. Aan de oostzijde kwam pas na 1900 nieuwe bebouwing. Daar was ook ruimte voor een cul de sac, een doodlopend zijstraatje met aan het eind een pleintje waarop men kon omdraaien. Het kreeg in 1920 de naam Klein Vrijenban. Hier werden vier villa's gebouwd, onder meer ontworpen door A. van der Lee en A.H. Wegerif. De witte villa die zich met zijn zijgevel ook prominent aan de Nieuwe Plantage toont, werd ontworpen door Piet Verhagen, medeoprichter van het bureau Grandpr� Moli�re, Verhagen en Kok. Verhagen had de dagelijkse leiding over het bureau en maakte vooral naam als stedenbouwkundige, maar hij ontwierp ook gebouwen. De villa is ontworpen in een nieuw-traditionalistische stijl die tot de Delftse School gerekend wordt en door Grandpr� Moli�re op de TH Delft werd onderwezen.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Villa

Tue, 06 Dec 2011 08:52:39 +0100

Op een nog onbebouwd perceel tussen rijtjes herenhuizen aan de Nieuwe Plantage liet F.G. Waller, directeur van de Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek, een forse villa bouwen. Het traditionalistische ontwerp kan worden gerekend tot de stijl die ook wel 'Um 1800' wordt genoemd. De geblokte strekken boven de vensters kunnen nog als een late echo van de neorenaissance worden gezien. Maar de vorm van de luifel boven de ingang en de bekroning van de dakkapellen, en zeker die van de mansarde kap met zijn holle onderste vlakken en zijn bekronende schoorstenen, hebben een 18de-eeuwse architectuur als voorbeeld zoals die in Duitstalige landen voorkwam. De herwaardering ervan als inspiratiebron waaide ook naar Nederland over, met inbegrip van de Duitse benaming. De villa diende na vertrek van de familie Waller enige tijd als kantoor van de Rijnlandse Betonmaatschappij die de Bomenwijk bouwde. Daarna volgde een verbouwing, waarbij er kleine wooneenheden in kwamen.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woningen en voormalige buurtwinkels

Tue, 06 Dec 2011 09:00:34 +0100

Directeur Openbare Werken J. de Booij maakte in 1931 een uitbreidingsplan voor Delft. Dat gemeentelijke plan omvatte een groot aantal wijken en buurten rond de stad waarvoor de stratenpatronen en bebouwingssoorten werden vastgelegd. Ontwerp en uitvoering van de bebouwing werd aan particuliere bouwers en ontwikkelaars overgelaten. Het Delftse bouwkundig bureau Van den Berg en Van der Klis ontwikkelde veel woningbouw, waar nodig met buurtwinkels. Een voorbeeld daarvan is het blok herenhuizen naast de noordoostelijke oprit van de Reineveldbrug. Aan de zijde van het kanaal kwamen iets ruimer opgezette twee-onder-eenkapwoningen. Haaks op de Oostsingel zijn de woningen onderdeel van een doorlopende rij. De huizen op de kop aan de Balistraat waren oorspronkelijk ontworpen als winkelwoonhuis met een winkeltoegang en etalage aan de zijde van de Balistraat. De architectuur is typisch voor de jaren dertig en vertoont nog enige invloed van de Amsterdamse School.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woningen en buurtwinkels

Tue, 06 Dec 2011 09:06:57 +0100

In 1910 werd de rooms-katholieke woningbouwvereniging Sint-Hippolytus opgericht. Deze realiseerde een groot project met 95 eengezinswoningen ten oosten van de Oostsingel. De straten werden vernoemd naar belangrijke personen uit de rooms-katholieke geschiedenis. Het wijkje werd al snel het Heilige Land genoemd; pas in 1993 werd dit de offici�le buurtnaam. De opzet van het wijkje kent een hoofdstraat met aan ��n zijde een rechte rij huizen en daar tegenover een steeds inspringende rij met pleintjes of plantsoentjes. Bij de dwarsstraat, de Vondelstraat, met enkele buurtwinkels, verspringt de hoofdstraat halverwege als een bajonet en keert de aanleg als het ware om. De huizen in de lange rijen hebben op geregelde afstanden een zolderuitbouw met een puntgeveltje. In 1920 werd het complex uitgebreid met 65 woningen met een vergelijkbare opzet, maar in een modernere architectuur, die later sterk werden gerenoveerd en van buitenisolatie werden voorzien.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woningen

Thu, 08 Dec 2011 14:07:19 +0100

In 1908 werd de eerste woningbouwvereniging in Delft opgericht: De Goede Woning. Het eerste project van de vereniging was voor die tijd relatief groot en behelsde de bouw van 32 eengezinswoningen aan de Vermeerstraat. De gemeente en de landelijke overheid droegen daar financieel aan bij. De huizen aan het begin en aan het eind van de straat staan iets meer naar voren, of anders gezegd: de ertussen gelegen huizen springen iets terug, zodat de straat daar een aantrekkelijk breed profiel heeft. De architectuur kreeg veel aandacht en de huizen waren voor die tijd opvallend ruim. De gevelwanden zijn zeer levendig door een afwisseling van dakvlakken en dwarskapjes met puntgevels. Die puntgevels hebben bovenin een vakwerkachtige decoratie. De toegangen tot de huizen hebben een zeer bescheiden luifeltje.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woningen en buurtwinkels

Thu, 08 Dec 2011 14:08:57 +0100

Het Amsterdamse architectenbureau Gulden en Geldmaker ontwierp voor de in 1916 opgerichte woningbouwvereniging Volkshuisvesting een groot aantal woningen in de Wippolder. De architectenkeuze is niet zo vreemd, want het bureau specialiseerde zich in volkswoningbouw en architect Gulden was medeoprichter van deze woningbouwvereniging. In 1926 kwam de eerste fase gereed met 143 woningen en vijf winkelhuizen. De aanleg van het stratenplan week af van het offici�le uitbreidingsplan, onder meer door er een pleintje in op te nemen, het Frisoplein. In 1926 volgde een uitbreiding met 42 woningen, waaronder ook enkele winkelwoonhuizen, met een pleintje aan de Nassaulaan. De architectuur is een sobere variant van de Amsterdamse School voor tuinsteden en wordt onder meer gekenmerkt door hoge geknikte pannendaken en zorgvuldig vormgegeven details. Door de verzorgde architectuur, de verspringingen in de rooilijnen en bouwhoogten en de aanleg van tuinen, waaronder ook grote gemeenschappelijke tuinen

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woningen en buurtwinkels

Thu, 08 Dec 2011 14:12:54 +0100

De Koningin Emmalaan is een singel met brede groene bermen langs het water. De toenmalige Delftse woningbouwvereniging Volkshuisvesting ontwikkelde de bebouwing aan deze singel. De eerste fase omvatte de bouw van 128 woningen met enkele winkels, die zich ook om de hoek langs de kruisende Prof. Krausstraat en langs de Schoemakerstraat in kleine blokjes uitstrekten. De architectuur heeft kenmerken van de pittoreske tuinsteden van de Amsterdamse School, maar is relatief sober. De woningen kregen geknikte daken en daarin gekoppelde dakkapellen. De rij eenlaagswoningen wordt enkele malen onderbroken door tweelaagswoningen, wat het beeld duidelijk verlevendigt. Het ontwerp dateert uit 1934, de bouw startte in 1936. Het architectenbureau Versteeg maakte in 1942 ook het ontwerp voor de bebouwing aan de overzijde. De oorlog zorgde voor vertraging en uiteindelijk werd pas in 1947 met de bouw ervan begonnen. Deze bebouwing heeft een vergelijkbare opzet, maar is iets moderner van architectuur en h

gebouwen in delft - 1900-1945 - Heilige Sacramentskerk

Thu, 08 Dec 2011 14:19:19 +0100

De stadsuitbreidingen in de Wippolder maakten daar de stichting van een nieuwe parochie noodzakelijk. Het kerkbestuur van de Sint-Hippolytusparochie kocht in 1919 een groot driehoekig terrein tussen Nassaulaan, Prins Mauritsstraat en Simonsstraat. Daarop werd in 1921 een noodkerk aan de Simonsstraat gebouwd. In 1924 werd het terrein overgedragen aan de nieuwe Sacramentsparochie. De financi�le crisis zorgde ervoor dat pas in 1939 kon worden begonnen met de bouw van een definitieve kerk. Die werd soberder uitgevoerd dan aanvankelijk gedacht, maar daardoor heeft het traditionalistische ontwerp wel aan kracht gewonnen. De architect noemde het zelf 'kloek en krachtig'. De Sacramentskerk, ook bekend als Vredekerk, doet denken aan kerken van Kropholler. De toren met gemetselde spits kwam aan het Poortlandplein, eigenlijk eerder een verkeersknooppunt dan een plein, en ziet er vooral fors uit omdat de bouwdelen die erop aansluiten lager zijn gehouden. Bij de kerk behoren een parochiehuis en een

gebouwen in delft - 1900-1945 - Bedrijfsverzamelgebouw Bacinol II Voormalig kantoor Braat

Thu, 08 Dec 2011 14:25:40 +0100

De Delftse ondernemer F.W. Braat stichtte een loodgietersbedrijf dat zich begin vorige eeuw ontwikkelde tot een groot metaalbedrijf dat stalen ramen en verwarmingsinstallaties produceerde voor klanten in heel Nederland. Grote productiehallen verrezen buiten de binnenstad. Aan de Hooikade kwam een groot kantoor met administratieve ruimten en tekenzalen. Het is uitgevoerd in de nieuwe zakelijke stijl, met invloeden van het werk van Frank Lloyd Wright. Uiteraard kreeg het stalen ramen uit eigen productie. De architect ging er zelfs prat op dat aan het hele gebouw geen enkel stukje hout zou zijn toegepast! Het hoofdtrappenhuis kreeg over de volle hoogte een decoratief glas-in-loodraam, ontworpen door Vilmos Huszar, die tot de kunstenaarsgroep De Stijl behoorde. Het gebouw huisvestte enige tijd de Sociale Dienst en werd later een bedrijfsverzamelgebouw als opvolger van Bacinol, het voormalige laboratoriumgebouw van de Koninklijke Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek aan de Wateringsevest,

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woonhuizen

Thu, 08 Dec 2011 14:30:02 +0100

Drie van de vier huizen in het rijtje hebben links vensters, op de eerste verdieping in een erker en op de tweede verdieping in een uitgekraagde topgevel met vakwerk. Aan de rechterzijde zijn de ingang en daarboven smalle vensters aangebracht; een dakgoot dient als gevelbe�indiging. Het hoge dakvlak verbloemt het feit dat daarachter een derde bouwlaag schuil gaat onder een plat dak. Achter de nok is slechts een kort dakvlakje aanwezig dat op dat platte dak aansluit. Van der Lee heeft zijn ontwerp, in een enigszins Engelse landhuisstijl, bewust passend willen maken in de sfeer van de singelbebouwing. Het meest rechtse huis, waar Van der Lee zelf woonde, is zodanig vormgegeven dat het blokje mooier aansluit op de belendende bebouwing. Het kreeg een volledige kap met dakschild opzij, wat het volume verzachtte. De entree is teruggelegd, waardoor het nieuwe blokje aan de voorzijde enige afstand houdt tot de belendingen.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woonhuizen

Tue, 13 Dec 2011 16:26:05 +0100

De twee zeer luxe herenhuizen zijn onderdeel van een bouwproject dat ook enkele huizen om de hoek omvatte: drie iets minder luxe huizen aan de Rotterdamseweg 4/6 met beneden- en bovenwoningen en drie nog eenvoudiger woningen aan een zijstraatje van de Rotterdamseweg, dat ooit de naam Landzichtstraat droeg. Ze werden alle uitgevoerd in art nouveaustijl, die uiteraard het sterkst tot uiting komt in de twee herenhuizen aan de Hertog Govertkade. Het linkerhuis kreeg een afgeschuinde hoek met een erker en een speelse be�indiging met uitkragende penanten. Het rechterpand kreeg een torenvormige uitbouw en een erker over twee verdiepingen, beneden gemetseld en boven in hout uitgevoerd. Boven de gevelopeningen zijn de strekken en ontlastingsbogen in gele steen geaccentueerd. Onder de segmentboogvormige ontlastingsbogen is een schildering in jugendstilmotieven aangebracht.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Aardewerkfabriek De Porceleyne Fles

Tue, 13 Dec 2011 16:31:31 +0100

Plateelbakkerij De Porceleyne Fles werd in 1653 opgericht aan het Oosteinde. Eind 19de eeuw werd het bedrijf weer tot nieuwe bloei gebracht. Behalve gebruiks- en sieraardewerk ging men er ook bouwkeramiek produceren. De productie daarvan werd in 1907 overgebracht naar een locatie aan de Schie; in 1916 volgde de rest van de productie. Aan de Rotterdamseweg kwam in 1930 een groot hoofdgebouw, met op de gevel de naam van het bedrijf in keramiek uit eigen productie. De stijl die Van der Lee toepaste is als een overgangsvorm te beschouwen tussen de Amsterdamse School en de Nieuwe Zakelijkheid. Op een geheel andere manier zakelijk is de toepassing van bouwkeramiek uit eigen productie. Het prachtige ingangsportaal in de linkerzijgevel, de oorspronkelijke hoofdingang, is opmerkelijk. Binnen en vooral rond en in de binnenplaats zijn verscheidene knappe staaltjes te zien van wat het bedrijf in zijn mars had. In veel 20ste-eeuwse architectonische scheppingen werd bouwkeramiek van De Porceleyne F

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woonhuis

Tue, 13 Dec 2011 16:33:19 +0100

Het was het woonhuis van A.W.M. Od�, die aan de Academies van Beeldende Kunsten in Rotterdam, Den Haag en Brussel een opleiding had genoten als beeldhouwer. Hij was docent (later hoogleraar) boetseren en beeldhouwen aan de Technische Hogeschool Delft en maakte veel portretten, figuren en reli�fs als architectuurdecoratie. Voorbeelden in Delft zijn het medailllonvormige reli�f van de Huetbank in het Kalverbos, en dat boven de toegang tot de G�nestetkerk, Oude Delft 102-104. Ook zijn eigen woonhuis kreeg een door hem gemaakte gevelsteen, voorstellende kinderen met een geit en twee schapen. Hij wordt wel eens de ontwerper van zijn eigen woonhuis genoemd, maar zeer waarschijnlijk was dat zijn collega-docent Anton van der Lee, die in ieder geval een atelieraanbouw ontwierp. Het huis is in een traditionalistische Engelse landhuisstijl uitgevoerd, met een uitkragende geveltop met houten vakwerk en lijkt sterk op de door Van der Lee ontworpen huizen aan de Hertog Govertkade 9-12.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Villa

Tue, 13 Dec 2011 16:41:01 +0100

De plek waar Julianalaan en Prins Bernhardlaan op de Rotterdamseweg uitkomen was in de jaren twintig een aantrekkelijk punt om villa's op te ori�nteren. Er kwamen er drie, waarvan de villa die architect Lengkeek voor J. van der Meer ontwierp er ��n was. De opzet is symmetrisch met een dwarsgeplaatste hoofdmassa en met in het midden aan de voorzijde een naar voren stekend gedeelte, beide met een op elkaar aansluitende geknikte kap, gedekt met rode pannen. Aan de achterzijde is er in het midden een kleine platgedekte uitbouw. De topgevel aan de voorzijde is voorzien van een erker met daarop een balkon. Het dak is met rode pannen belegd. De borstweringstrook heeft verdiept liggende horizontale stroken in het metselwerk. Het horizontalistische effect wordt nog benadrukt door de vensters die, met uitzondering van die in de erker, alleen horizontale glasroeden hebben. De architectuur is mede daardoor verwant aan de Amsterdamse School.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig gebouw voor Natuurkunde en Elektrotechniek TH Delft

Tue, 13 Dec 2011 16:50:03 +0100

Het neogotische gebouw bestaat uit verschillende aan elkaar gekoppelde onderdelen. Het brede voorgebouw heeft op de uiteinden haaks erop staande 'eindpaviljoens' met trapgevels die met verticale nissen en pinakels zijn versierd. Links van de fraaie, maar bescheiden ingangspartij, steekt het hoofdtrappenhuis uit in de vorm van een torentje met fraaie glas-in-loodramen. Achter het trappenhuis loopt een gang over de volle diepte van het complex naar achteren. Daar staat een hoog gedeelte met bovenin twee grote collegezalen, gespiegeld ten opzichte van elkaar. De zijtopgevels met hoge spitsboogvensters laten zien dat daglicht destijds nog van belang was, want de elektrische verlichting stond in 1903 nog in de kinderschoenen. Er was toen zelfs nog geen gemeentelijk elektriciteitsnet. Rechts opzij was er daarom een kleine elektriciteitscentrale gebouwd om de studenten ook praktisch in de elektrotechniek te kunnen onderwijzen. Een verbouwing tot hotel is voorzien. In de dynamohal is nu een ar

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig gebouw voor Geodesie TH Delft

Tue, 13 Dec 2011 16:51:49 +0100

Dit is het eerste gebouw van de toenmalige Polytechnische School ten zuiden van het in 1893 hier gereedgekomen Rijn-Schiekanaal. Het is ge�nspireerd op de 16de-eeuwse Vlaams-Hollandse renaissance met nog kenmerken van de late gotiek. Dat is af te lezen aan de geledingen en de vele fraaie details. Het opmerkelijkste onderdeel is de forse toren met daarin het hoofdtrappenhuis. De toren heeft een plat dak met een gemetselde balustrade. Op dat dak kon landmeetapparatuur worden opgesteld en van begin af aan staat er een draaibaar koepelvormig observatorium waarvoor de sterrenwacht in Leiden model heeft gestaan. Om bij waarnemingen niet gehinderd te worden door trillingen, heeft het observatorium een eigen fundering met daarop hoge gemetselde kolommen in het hart van de toren, waar de trappen en bordessen eromheen vrij van blijven. Uiterst links is een hoogleraarwoning tegen het hoofdgebouw aangebouwd, een onderdeel van het totale complex, dat nu geheel in gebruik is bij studentenhuisvester

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig Bacteriologisch Laboratorium TH Delft

Tue, 13 Dec 2011 17:01:21 +0100

Het laboratorium is het eerste gebouw van wat toen nog de Polytechnische School heette, ofwel van de latere TU Delft, dat buiten de oude binnenstad verrees. Het is vormgegeven in een neorenaissancestijl ge�nspireerd op de late renaissance, die nog gecombineerd werd met enkele gotische motieven. Het was de favoriete stijl van Van Lokhorst. De buitengevels hebben verfijnde decoraties, zoals de reli�fs boven de vensters met allerlei symboliek, verwijzend naar de functie van het gebouw. Nadat het gebouw zijn functie verloor werd het gekraakt om het voor sloop te behoeden. Door zijn architectuur, maar vooral ook door de sterk ontwikkelde begroeiing eromheen met onder meer een dreigende treurwilg, kreeg het de bijnaam Het Spookhuis. Nu zijn er appartementen in ondergebracht.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Botenhuis Laga

Wed, 14 Dec 2011 10:40:37 +0100

Het duidelijkste voorbeeld van de Amsterdamse School in Delft is wel het gebouwtje voor de Delftsche Studenten Roeivereeniging Laga. Allerlei onderdelen, in metselwerk, hout of smeedwerk, zijn zeer ambachtelijk en decoratief uitgevoerd, tot kleine details als vlaggenmasthouders toe. De clubkleuren rood en wit geven het gebouw een extra feestelijk uiterlijk. De begane grond dient als botenloods. Op de verdieping bevinden zich een clublokaal en kleedruimten en aan de zuidzijde een terras waarvanaf de activiteiten op het water goed te volgen zijn. Boven een deel van het terras is een luifel aangebracht die doorloopt boven de S-vormige buitentrap. Oorspronkelijk was er aan de stadszijde op de verdieping een beheerderswoning. Die stak met een brede houten erker buiten de gevel uit. In 1926 liep daar nog een sloot langs en was er direct naast het gebouw een toegangsbruggetje. In 1991 werd aan de oostzijde een uitbreiding toegevoegd, ontworpen door Laurens Vis.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig gebouw voor Werk- en Scheepsbouwkunde TH Delft

Wed, 14 Dec 2011 10:48:33 +0100

Dit in neorenaissancestijl uitgevoerde complex is gebouwd als onderwijsgebouw. Dat blijkt uit de forse vleugels met daarin grote collegezalen, tekenzalen en kleinere kabinetten voor hoogleraren en stafleden. Maar aan de westzijde lijkt het meer op een fabriek met enkele hallen waarin stoommachines, verbrandingsmotoren en andere machines konden worden opgesteld en beproefd ten behoeve van onderwijs en onderzoek. De voor de stoommachines benodigde stoom werd geproduceerd in de als ketelhuis ingerichte hal. Daarbij behoorde een brandstoffenloods en een hoge fabrieksschoorsteen. Op korte afstand stond een dubbele machinistenwoning. In 1991 werden de hallen naar ontwerp van Jasper van Zwol verbouwd tot Techniek Museum Delft en in 1995 werd het onderwijsgedeelte verbouwd tot een appartementengebouw naar ontwerp van Jaap de Voogd van Tj'ien Design. De machinistenwoningen bleven gespaard, maar moesten enige meters worden verschoven om de ontsluiting van Zuidpoort niet te belemmeren. Het museum

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig gebouw voor Mijnbouwkunde TH Delft

Wed, 14 Dec 2011 10:55:33 +0100

Het gebouw heeft een hoofdopzet met twee lange vleugels evenwijdig aan de straat en drie kortere verbindingsvleugels. Daardoor heeft het twee rechthoekige binnenplaatsen. Daar waar de vleugels op elkaar aansluiten zijn bijzondere accenten aangebracht in de vorm van een groter bouwvolume, soms met topgevels. Topgevels onderbreken ook de gootlijn aan de voorzijde. Het gedeelte waarin de fraaie entreepartij zich bevindt krijgt alle aandacht door de forse topgevel en een sierlijke, met lood beklede dakruiter. Een ander bijzonder onderdeel zijn de hoogleraarskabinetten aan de linkerzijde. Daar is onder meer een fraaie loggia met zuiltjes gemaakt. Linksachter staat los een tot het oorspronkelijke concept behorende dienstwoning. De vormentaal, met topgevels met een in- en uitzwenkende contour, is onmiskenbaar ge�nspireerd door de Vlaams-Hollandse renaissance, zoals die in de 17de eeuw ook naar Oostzeelanden werd ge�xporteerd. In een deel van het gebouw wordt in de toekomst het Techniek Museum

gebouwen in delft - 1900-1945 - Villa Onder 't Stroodak

Wed, 14 Dec 2011 10:59:40 +0100

Nabij het punt waar Julianalaan, Prins Bernhardlaan en Rotterdamseweg bij elkaar komen liet professor bouwtechnologie Chr. K. Visser zijn markant gesitueerde villa bouwen. De Wassenaarse architect Wegerif, die vele villa's ontwierp, paste een Nederlandse interpretatie van de Engelse landhuisstijl toe, gekenmerkt door ramen met een kleinschalige roedenverdeling en een dakbedekking van riet. De villa heeft een vrijwel vierkante plattegrond. Aan de op het zuidwesten gerichte voorzijde, uitkijkend op het kruispunt, is over beide bouwlagen een erker aangebracht. Aan de achterzijde bevindt zich, opzij van de entree, een aangebouwde berging. Deze buiten het hoofdvolume stekende gedeelten en ook de dakkapellen in de zijdakvlakken hebben een rieten dak dat op het hoofddak aansluit. De villa doet daarmee nog steeds zijn naam eer aan.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Villa

Wed, 14 Dec 2011 11:01:25 +0100

De Groningse architect Wittop Koning werkte in zijn jonge jaren bij K.P.C. de Bazel. Dit bleef zijn ontwerpen lange tijd be�nvloeden. Hij werkte vooral in de provincie Groningen, maar is ook verantwoordelijk voor deze Delftse woning. Het pand heeft in hoofdopzet een vierkante plattegrond en een hoog steil schilddak. Op twee hoeken aan de voorzijde steekt een diagonaal geplaatste uitbouw uit en aan de achterzijde een haaks geplaatste uitbouw. De uitbouwen hebben een puntgevel en een zadeldak dat op het hogere schilddak aansluit. Daarmee is een verrassende hoofdvorm gecre�erd. De entree bevindt zich tussen de schuin geplaatste uitbouwen. De garage linksvoor behoort tot het oorspronkelijke concept. Aan de achterzijde kreeg de villa een gedeeltelijk door een balkon overdekt terras.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Gebouw voor Scheikunde TH Delft

Mon, 05 Dec 2011 17:59:42 +0100

Het onvoltooide gebouw voor scheikunde, 'Rode Scheikunde', bleek uiteindelijk minder geschikt voor het chemieonderwijs. Ten westen ervan kwam een ander scheikundegebouw, ontworpen door rijksbouwmeester G.C. Bremer, dat vanwege de gebruikte baksteen de bijnaam 'Gele Scheikunde' kreeg. De realisatie liep mede door de oorlogsomstandigheden vertraging op. Het complex had oorspronkelijk maar ��n bouwlaag, waarbij de collegezalen uiteraard een hoger volume hadden. Het gebouw bestaat uit een aantal geschakelde, soms haaks geknikte, vleugels waardoor het meerdere semi-open binnenhoven heeft waar zuurkasten op uitmonden. De opzet beperkt de schade bij eventuele calamiteiten. In 1949 werd een tweede bouwlaag toegevoegd in dezelfde architectuur en materialen. De entreepartij valt op door zijn iets grotere hoogte, de brede ingangspui onder een luifel tussen twee naar voren springende uitbouwen en daarboven een vrijwel gesloten vlak met drie ronde ramen dat iets terugligt ten opzichte van de gevels

gebouwen in delft - 1900-1945 - BK-City TU Delft Voormalig hoofdgebouw TU Delft (�Rode Scheikunde�)

Wed, 14 Dec 2011 11:26:08 +0100

Het in een expressionistische stijl ontworpen gebouw was oorspronkelijk bestemd voor scheikundeonderwijs. Dat is nog te zien aan de uitblaasopeningen van zuurkasten, uitgevoerd in bouwkeramiek van De Porceleyne Fles. Ten gevolge van economische malaise en een afnemende vraag naar chemici stagneerde de bouw in 1923. Pas in 1945 werd het voltooid en in 1948 bestemd tot hoofdgebouw van de Technische Hogeschool Delft. Met zijn omvang en de hoge toren was het jarenlang het gezicht van dit onderwijsinstituut. De steile onderrand van de kap kreeg in de jaren vijftig een doorlopende raampartij naar ontwerp van Niels Prak. Nadat de universiteit het pand had afgestoten zouden er appartementen in komen. Maar nadat het gebouw voor Bouwkunde in 2008 was afgebrand, vond deze faculteit in 'Rode Scheikunde' onderdak. Aan de achterzijde kwamen in 2009 tijdelijke toevoegingen, onder meer ontworpen door MVRDV en Mick Eekhout.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Hotel Juliana

Wed, 14 Dec 2011 11:30:31 +0100

Het hotel werd gebouwd als particulier woonhuis. In 1962 werd het een hotel. Architect en stedenbouwkundige Jos Klijnen had een grote idee�nrijkdom. Zijn architectuuropvattingen waren experimenteel en eigenzinnig en daardoor gewaardeerd door collega's, maar minder door potenti�le opdrachtgevers. Zijn bouwkundige oeuvre bleef beperkt. De architectuur van dit huis kan expressionistisch worden genoemd, en draagt het zeer persoonlijke stempel van Klijnen. Op hoekpunten bracht hij steeds enkele verspringende betonnen platen boven elkaar aan, met op de bovenste een betonnen bol. Daardoor manifesteren de hoeken zich minder duidelijk als hoek. Bovendien liet hij de kopgevels voorbij de zijgevels doorsteken en aan de onderzijde rusten op een overkraging, ook weer voorzien van horizontale betonnen platen, zodat de doorstekende gevel los van de grond lijkt te staan. De vensters vertonen een grote diversiteit in plaatsing. Sommige liggen verdiept, andere vlak met de gevel en weer andere steken b

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalige bibliotheek TH Delft

Wed, 14 Dec 2011 11:34:12 +0100

Op een voormalig militair exercitieterrein tussen Raam en Oostplantsoen verrees het bibliotheekgebouw voor de Technische Hogeschool Delft. Het bestaat uit twee delen. Het hoofdgebouw met lees- en studiezalen en werkkamers is het meest representatief, met zijn toren en sierlijke topgevels en zijn rijke, op de Vlaams-Hollandse renaissance ge�nspireerde architectuur. Het interieur van de centrale hal, met rondlopende galerijen met stucgewelven en een fraaie lichtkoepel, doet denken aan een balzaal of Kurhaus. Daarachter, aan de Doelenstraat, sluit het 'onbrandbare' depotgebouw, met een draagconstructie van gewapend beton en staal, daarop aan. Met zijn pilasters, smalle verticale vensters, platte dak en rechte gevelbe�indiging oogt het iets strakker en zakelijker dan het hoofdgebouw en doet het enigszins denken aan enkele Engelse renaissancekastelen. Nadat in 1998 de huidige TU-bibliotheek achter de aula in gebruik was genomen, zijn in het depotgebouw appartementen gerealiseerd. In het hoo

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalig gebouw voor Weg- en Waterbouwkunde TH Delft

Wed, 14 Dec 2011 11:43:17 +0100

Achter de in 1914 in gebruik genomen TH-bibliotheek ontwierp Van Drecht, die bij rijksbouwmeester J.A.W. Vrijman in dienst was, het gebouw voor de toenmalige Afdeling der Weg- en Waterbouwkunde van de TH Delft. Het bestaat uit een hoofdgebouw aan het Oostplantsoen en haaks daarop een zijvleugel langs de Fortuinstraat. Het hoofdgebouw met een geleed bouwvolume, met accenten in het midden en op de uiteinden, heeft een monumentale entree en een fraai trappenhuis met beeldhouwwerk van H.A. van den Eijnde. Het ontwerp is expressionistisch met decoratieve elementen in art deco, en verwant aan het werk van K.P.C. de Bazel. Nadat in 1975 het nieuwe gebouw voor Civiele Techniek in de TU-wijk in gebruik was gekomen, deed het oude gebouw dienst als uitbreiding van de TH-bibliotheek (later TU-bibliotheek). Nadat het huidige bibliotheekgebouw achter de TU-Aula in gebruik was genomen, werd het oude complex door Anke Colijn tot appartementengebouw verbouwd. Aan de achterzijde werd een nieuwe vleugel

gebouwen in delft - 1900-1945 - Clubgebouw roeivereniging De Delftsche Sport

Wed, 14 Dec 2011 11:54:32 +0100

De Sint-Huybrechtstoren, een 16de-eeuwse waltoren, was in de 19de eeuw in gebruik als militair springstoffenlaboratorium. De toren verloor die functie rond 1900. Het verwaarloosde en verminkte gebouw werd in 1913 gekocht door de roeivereniging De Delftsche Sport, die het als clubgebouw wilde gebruiken. Daarvoor werd het gerestaureerd en uitgebreid met een botenloods. Han van Meegeren, een bouwkundestudent die later bekend werd als Vermeervervalser, maakte het ontwerp. De toren kreeg zijn oorspronkelijke dakvorm terug, maar kreeg ook kruisvensters in historische vorm, zoals de toren als verdedigingswerk nooit had gehad. Ernaast kwam de botenloods. Aan de zijde van het water kreeg deze het uiterlijk van een stadsmuur, maar wat op een weergang lijkt is van de stad afgekeerd in plaats van ernaartoe. Het grootste gedeelte van de loods is uitgevoerd in gewapend beton, en bevindt zich ondergronds onder de hier hoog over het oude wallichaam lopende straat.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Kantongerecht

Wed, 14 Dec 2011 12:12:05 +0100

Ter plaatse van een dienstwoning die bij het Armamentarium behoorde, wilde het ministerie van Justitie aan het begin van de vorige eeuw een kantongerecht bouwen. Het kwam met het ministerie van Oorlog overeen dat het daar kon worden gebouwd onder voorwaarde dat daarnaast aan de Breestraat, op kosten van Justitie, twee nieuwe dienstwoningen gebouwd zouden worden. Het ministerie van Financi�n betaalde mee aan het project omdat in het gerechtsgebouw ook een kantoor van de Ontvanger der Rijksbelastingen werd ondergebracht. Architect Metzelaar, rijksarchitect voor de Justitiegebouwen, ontwierp ook de dienstwoningen. Het gerechtsgebouw is een blikvanger door zijn ligging, maar vooral ook door de architectuur. Het lijkt in drie delen uiteen te waaieren en heeft daardoor drie voorgevels gekregen. Ze zijn gemetseld in een helderrode verblendsteen, gecombineerd met natuurstenen onderdelen, zoals gebeeldhouwde reli�fs boven de vensters in de middelste gevel. De gevels verschillen iets van elkaar,

gebouwen in delft - 1900-1945 - Winkelpand

Wed, 14 Dec 2011 12:16:26 +0100

Het Bossche levensmiddelenbedrijf P. de Gruyter groeide begin 20ste eeuw sterk en opende landelijk veel filialen. Het hechtte veel belang aan een goede presentatie van producten en aan fraaie winkels. De Arnhemse architect Welsing, die in 1906 zijn eerste winkel voor De Gruyter ontwierp, werd de huisarchitect. Hij ontwierp tussen 1915 en 1925 uitsluitend voor het bedrijf. De winkel aan de Oude Langendijk is uitgevoerd in Duits aandoende jugendstil. Het gebruik van natuursteen als gevelbekleding geeft de gevel ook een on-Nederlands aspect. De oorspronkelijke, zwierige jugendstilpui werd al in de jaren dertig vervangen door een strakker vormgegeven pui. De verdieping had mogelijk een magazijnfunctie en bevatte geen woning. De vensters werden er over de volle hoogte van decoratief glas-in-lood voorzien. Een tweede winkel van De Gruyter in Delft, Choorstraat 51, kreeg rond 1925 een door Welsing ontworpen pui in art decovormen, met keramiektegels van De Porceleyne Fles.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Winkelwoonhuis

Wed, 14 Dec 2011 12:25:52 +0100

Het winkelwoonhuis heeft een van de kleurigste art nouveaugevels in de Delftse binnenstad. Het gevelmetselwerk bestaat uit witte verblendsteen. Accenten in grijze natuursteen en gele, bruine of rode steentjes verlevendigen het beeld. De natuurstenen en houten onderdelen zijn zelf ook kunstig versierd. Het houtwerk van de winkelpui heeft veel leuke details en de raampjes in de bovenlichtstrook hebben rijke glas-in-loodraampjes. Bij de uiteinden van de stalen puibalk is siersmeedwerk aangebracht. Boven de puibalk heeft de gevel een opvallend groot raamkozijn over de volle breedte. Het lijkt bij de winkelpui te horen, maar erachter bevond zich oorspronkelijk een gewone, maar erg lichte, woonkamer. De onderdorpel van de strook bovenramen is sierlijk gebogen. In de rijk gedetailleerde gootlijst zijn kleurige tableautjes met sectieltegels opgenomen, gemaakt door De Porceleyne Fles.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Winkelwoonhuizen

Wed, 14 Dec 2011 12:33:04 +0100

De Peperstraat was vroeger vrij smal en heette tot 1898 nog Pepersteeg. In 1938 brak er een enorme brand uit. De bebouwing aan de noordzijde werd het zwaarst getroffen. De gemeente besloot de gelegenheid aan te grijpen om deze af te breken en de straat te verbreden. De daardoor ontstane nieuwe straatwand, gevormd door in het zicht gekomen onooglijke oude zijgevels en bouwsels op achtererven, moest een nieuw en fraai aanzicht krijgen. Het pand Oude Delft 80 was nu een hoekhuis geworden en kreeg een nieuwe zijgevel waarnaar de winkelentree werd verlegd. Vanaf dat hoekhuis, tot aan de Wijnhaven, kwam volledig nieuwe bebouwing. Het ontwerp is traditionalistisch en kan tot de Delftse School worden gerekend. De verschillende winkelwoonhuizen in het blok verrezen kort na elkaar en kregen weliswaar een eigen gezicht, maar dat bleef toch ondergeschikt aan het totaalbeeld van de straatwand.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Woonhuis

Wed, 14 Dec 2011 12:35:54 +0100

De onregelmatige gevelindeling lijkt op die van het huis dat hier tot 1909 stond. Het daarop gebaseerde vermoeden dat er alleen een nieuwe gevel is aangebracht, is niet juist, want het huis werd geheel nieuw opgetrokken, maar mogelijk wel op oudere funderingen. Het heeft drie deuren. De meest linkse deur geeft toegang tot een inpandige poort naar een achterhuis op het achtererf, oorspronkelijk een werkplaats, nu een woning. De twee woningen in het hoofdhuis zijn daarbinnen zo verdeeld dat ze op elke verdieping wel een of meer kamers hebben, soms alleen aan de voor- of achterzijde. Er zijn daarom ook twee gescheiden, ruime trappenhuizen over de volle hoogte. Het ontwerp voor de voorgevel toonde nog overkragende bogen op de verdieping, maar die zijn bij de uitvoering achterwege gelaten. De architectuur is daardoor minder neo-16de-eeuws en meer traditionalistisch geworden, wat toen modern of in elk geval eigentijds was.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Voormalige Centraalgarage

Wed, 14 Dec 2011 12:58:14 +0100

Rijwielhandelaar G.C. Jense kocht een diep doorlopend bedrijfscomplex aan de Koornmarkt waarin tot rond 1918 de blikfabriek van J.B. Lorrewa was gevestigd. Hij voegde er enkele naastgelegen percelen aan toe om er een garagebedrijf te vestigen. Het was een ambitieus project. Aan de Koornmarkt kwam een fors gebouw met showrooms, een doorgang naar het achterterrein en enkele bovenwoningen. Architect Kalis maakte een ontwerp in een expressionistische, op de Amsterdamse School ge�nspireerde, stijl. De gevel kreeg een geleding in vier travee�n die past in het ritme van de grachtenwand. De ingangstravee werd behalve door de doorgang, extra geaccentueerd door het expressieve 'geplooide' metselwerk erboven met meegeknikte vensters en de driehoekige hogere gevelbe�indiging. Op het binnenterrein kwam een rij garageboxen voor de toen nog niet zo weerbestendige auto's, en een werkplaatshal. Linksachter was er een verbinding met de Molstraat, waar een dubbele chauffeurswoning werd gebouwd met een on

gebouwen in delft - 1900-1945 - Winkelpand

Wed, 14 Dec 2011 13:01:13 +0100

De twee eerste panden aan de Oude Langendijk vormden lange tijd ��n geheel. In 1905 werd het opgesplitst. Toen ontstond Oude Langendijk 1a/1b met een nieuwe voorgevel en twee jaar later kreeg het hoekpand een nieuwe om de hoek omgezette winkelpui. Alles in jugendstil naar ontwerpen van architect Kersbergen. Sinds 1968 zijn het hoekpand en Koornmarkt 84 samengetrokken. In 2002 kwam Oude Langendijk 1a/1b erbij. De panden zijn intern gefaseerd verbouwd tot ��n ruime winkel. Deze samenvoeging heeft een bijzondere ruimtelijkheid opgeleverd. Een zwierige trap met afgeronde vide, zuilen en 'bebrilde' trapleuning leidt naar de verdieping. Een langs de trap aangebrachte spiegelwand biedt dieptewerking. De binnenplaats is overdekt met een glasdak, waardoor er achter in de winkel daglicht is. De vloer is hier van gezandstraald glas, zodat de kelder van het daglicht profiteert. In de kelder is expressief gemaakt hoe de krachten van de opwaartse druk worden opgevangen door de kolommen in het zicht

gebouwen in delft - 1900-1945 - Huis met bedrijfsruimte en bovenwoning

Wed, 14 Dec 2011 13:04:17 +0100

Net als in het ontwerp van de voorgevel voor zijn eigen woonhuis aan de Oude Delft 245/245a, met een erker over beide verdiepingen, zocht architect Loomans naar een combinatie van traditionele vormen en materialen en naar een symmetrische opzet. Voorstraat 15-15a kreeg alleen op de eerste verdieping een erker, waardoor de gevelbekroning met een gebeeldhouwd masker des te beter opvalt. De erker en de gevelbekroning markeren de symmetrie-as. Alleen op de begane grond moest de gevel asymmetrisch worden uitgevoerd. Links bevindt zich al vele eeuwen een smalle poort naar achterterreinen waarover recht van overpad geldt. Die poort is overbouwd en in het pand opgenomen. Rechts bevindt zich de toegang tot de bovenwoning met een brede hal achter de deur met zij- en bovenlichten. De dubbele deur in het midden gaf toegang tot een pakhuis, aanvankelijk van een boterhandelaar en later enige tijd van een aardappelhandelaar.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Huizen met bedrijfsruimten en bovenwoningen

Wed, 14 Dec 2011 13:07:15 +0100

De vier panden zijn als ��n projectontwikkeling gerealiseerd. Ze hebben dezelfde vloerniveaus en verdiepingshoogten en bovendien een derde bouwlaag onder een groot plat dak. De aanwezigheid van die derde bouwlaag wordt verdoezeld door de schuine dakschilden aan de voorzijde. Dat is een van de middelen waarmee de architect een uiterlijk cre�erde dat paste in het stadsbeeld van de oude binnenstad. De vier panden kregen bovendien een eigen individuele gevelvorm. Hoger opgaande gevels worden afgewisseld door lijstgevels. Het eerste pand kreeg een asymmetrische art nouveau topgevel. Het derde pand kreeg een destijds populaire be�indiging met naar boven doorschietende penanten en daartussen een gemetselde balustrade. Het kreeg ook fraaie vensters waarvan de bovenramen getuigen van art nouveau door de bijzondere lijnen van het raamhout. Dergelijke raamvormen paste Kersbergen vaker toe. Het tweede en derde pand zijn weliswaar zeer vergelijkbaar, maar verschillen in breedte.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Winkelwoonhuizen

Wed, 14 Dec 2011 13:13:09 +0100

De twee panden, gebouwd in opdracht van T. Oeink, vormen een dubbelpand. Oeink dreef zijn mantelmagazijn De Duif in het rechterpand. In het linkerpand was lange tijd een bakkerij gevestigd, in 1900 van W. Unger. De zeer decoratieve architectuur is een rijke mengeling van neostijlen en van de Nieuwe Kunst. Die laatste is onder meer herkenbaar in de geveltoppen en de bijzondere, door De Porceleyne Fles vervaardigde, tegeltableaus met zogenaamde sectieltegels. Dat zijn hardgebakken tegels die als een soort gefiguurzaagde puzzelstukjes de contouren van letters of afbeeldingen volgen. In de voorgevel leest men DE ZIJWORM de naam van een bakkerij die al voor 1900 op deze plek was gevestigd, en opzij de tekst BROOD EN BESCHUITBAKKERIJ. Nadat het mantelmagazijn in 1912 was verhuisd naar een veel groter nieuw gebouwd pand op de hoek van de Choorstraat en de Voorstraat, werden de twee panden aan de Markt samengetrokken.

gebouwen in delft - 1900-1945 - Winkelpand

Wed, 14 Dec 2011 13:17:33 +0100

De Delftse ondernemer Reichert dreef zijn manufacturenwinkel aan Markt 3, schuin achter het stadhuis. Hij deed er zulke goede zaken dat hij er het er rechts naastgelegen hoekpand bij kon trekken. Dat was het laatste restant van het grote laatgotische 'Zilverpand' aan de Cameretten. Daarvoor in de plaats kwam een geheel nieuw winkelpand met de voorgevel aan de Marktzijde. De architectuur werd niet aan de uit 1889 daterende voorgevel van Markt 3 aangepast, maar aan de tien jaar jongere voorgevel van Cameretten 1-1a. Daarbij werden dezelfde niveaus aangehouden voor venster- en verdiepingshoogten en de natuurstenen banden in het baksteen metselwerk. De smalle zijgevel aan de Cameretten kreeg bovendien een topgevel als tegenhanger van die van Cameretten 1-1a, zodat er aan de Cameretten een evenwichtig gecomponeerde gevelwand ontstond met twee geveltoppen op de uiteinden. In het bovenhuis zijn appartementen gemaakt met een toegang via Markt 3.

gebouwen in delft - 1945-1970

Sat, 12 Dec 2009 12:36:06 +0100

In de naoorlogse periode maakte Delft een onstuimige ontwikkeling door. De bevolkingsgroei, behoefte aan ruimte voor recreatie, toenemende bedrijvigheid, verkeer en expansie van de Technische Hogeschool Delft vragen om woonwijken, groenvoorzieningen, bedrijventerreinen, een modern wegennet en een omvangrijke wijk voor hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek.

Na een korte aanlooptijd zijn in deze naoorlogse tijd twee perioden van ieder tien jaar te onderscheiden, waarin eenderde van het Delftse grondoppervlak van bestemming verandert. Dit vereist een strakke stedenbouwkundige planning, die op veel punten breekt met de vooroorlogse stadsuitleg. De vernieuwingen in de naoorlogse stedenbouw – licht, lucht en ruimte – worden voortgestuwd door een optimistisch maatschappijbeeld, maar tegelijkertijd wordt de Hollandse nuchterheid – sober en doelmatig – niet uit het oog verloren.

De stad

gebouwen in delft - 1945-1970 - Wooncentrum voor ouderen Abtswoude

Thu, 15 Dec 2011 15:56:34 +0100

In 1962 verliet de eigenzinnige Haagse architect Schamhart de gemeentedienst en startte een klein bureau aan huis. Dit wooncentrum voor ouderen was een van zijn eerste belangrijke opdrachten. Het ontwerp was een krachtig statement om bejaarden op een nieuwe manier te huisvesten. Hij stelde de begane grond, die in moderne gebouwen vaak wordt weggedacht, juist helemaal ter beschikking van de gebruikers. Het draait om de wisselwerking tussen omgeving en gebouw, tussen individu en leefgemeenschap. Het centrum is samengesteld uit zes korte geschakelde vleugels met een maximale hoogte van zes lagen. Ze bieden een grote variatie aan woningtypen. Van alle kanten ontving het gebouw lof: 'Overal is de intentie voelbaar om de bewoners een eigen domein te geven.' Abtswoude vormt een eigen besloten wereldje, dat echter ook in contact staat met de buitenwereld. Zo vervult de kapel naast de ingang een buurtfunctie en wordt de centrale ontmoetingshal sinds jaar en dag ook als kunstgalerie gebruikt.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Studentenhuisvesting Krakeelhof

Wed, 25 Nov 2009 16:37:04 +0100

De Krakeelhof is met 569 kamers het tweede grote studentencomplex van Delft. Het complex is door de rondom lopende waterpartij en de brug bewust afgezonderd van de aangrenzende woonbuurt. De woongroepen worden vanuit de hof ontsloten door feestelijk witgeverfde buitentrappen met terrassen. De woongroepen bestaan uit zestien kamers, die geordend zijn in een T-vorm. In het kruispunt van de T liggen keuken, sanitair, werkkast en telefooncel. De kamers zijn gemiddeld twaalf vierkante meter groot. De hof wordt aan de oostzijde afgesloten door een afzonderlijk gebouw, het Trefcentrum, waarin zich destijds onder meer een mensa, het ketelhuis en twee dienstwoningen bevonden. De gevels zijn door de glas- en betonstroken sterk horizontaal geordend. Het complex ontleent zijn optimistische zeggingskracht vooral aan de heldere volumen die aan de kant van de Westlandseweg fier uit het water oprijzen.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Studentenhuisvesting 'Staalbouw 1 en 2'

Mon, 19 Dec 2011 14:28:13 +0100

In de jaren '60 is alle hoop om de woningnood te lenigen gericht op organisatorische en technische vooruitgang in de bouw. Het oog was gevallen op het revolutionaire Franse bouwsysteem 'Porte des Lilas'. Het geraamte van het gebouw werd opgebouwd uit stalen portalen van vijftig meter hoog, die op de bouwplaats worden geassembleerd, opgericht en onderling verbonden door zware vloerdelen. De gevels werden dichtgezet met geprefabriceerde houten puien met dubbelglas en de eindgevels en liftschachten werden bekleed met stalen golfplaten. De feestelijke opening van de eerste woning aan de Menno ter Braaklaan was op 23 augustus 1966. Vanwege het grote tekort aan woonruimte voor studenten kwam men op het idee deze bouwtechniek ook te gebruiken voor studentenhuisvesting. Er werden in Delft twee staalbouwflats gebouwd, een aan de Roland Holstlaan en een aan de E. du Perronlaan. Ze krijgen de bijnamen Staal I en II. In de eerste flat liggen alle kamers rug aan rug aan de galerij, in de tweede fla

gebouwen in delft - 1945-1970 - Montessorischool

Mon, 19 Dec 2011 14:36:57 +0100

Enigszins verstopt in de woonbuurt Krakeelpolder ligt een Montessorischool die in zijn ontstaansperiode als zeer vernieuwend gold. Het was Hertzbergers eerste schoolontwerp en allerminst zijn laatste. Het is een vroeg voorbeeld van een structuralistische benadering, waarin een gebouw wordt samengesteld uit een optelling van kleine identieke eenheden. In dit geval zijn dat de lokalen met een L-vormige plattegrond. Hierin is de relatie tussen leerkracht en leerling minder gefixeerd dan in een rechthoekig lokaal. De lokalen zijn verder verbijzonderd door hoogteverschillen, vaste kasten en bovenlichten. Door een inventieve schakeling van lokalen wordt de verkeersruimte opgewaardeerd tot een ontmoetingsruimte. Kenmerkend aan de gevel zijn de toepassing van grote betonstenen, de zwarte kozijnen, het platte dak en de vierkante bovenlichten. De keuze van enkel zwart en grijs is bewust gedaan om de aandacht te laten uitgaan naar de fleurig geklede kinderen. De school is in de loop van de tijd d

gebouwen in delft - 1945-1970 - Woongebouw Elvira

Mon, 19 Dec 2011 14:53:53 +0100

Van den Broek en Bakema zijn in Delft vooral beroemd vanwege hun TU-gebouwen, maar ook dit dertien lagen tellende woongebouw Elvira laat onmiskenbaar hun handschrift zien. Het gebouw ontleent zijn faam aan de ingenieuze stapeling van 64 woningen. De toren heeft als ontsluiting maar ��n middengang per drie verdiepingen. Achter de voordeuren bevinden zich korte trappen van een halve verdieping naar de woonvertrekken. Dit zogenoemde split levelsysteem was door het bureau eerder toegepast in 1957 voor de Internationale Bau Ausstellung Interbau in Berlijn. Voordelen hiervan zijn: ruimtelijke samenhang tussen de woonvertrekken, minder gangen en een variatie aan woningtypes. In de gevels zijn de verdiepingen met woonkamers en balkons en die met slaapkamers duidelijk herkenbaar. Het gebouw is opgetrokken uit ter plaatse gestorte gevel-, vloer- en wandelementen. De aanvankelijke kleurstelling in zwart en lichtgrijs, die de plastiek van het geheel ondersteunde, is jammer genoeg verdwenen.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Autobedrijf Voormalige lichtdrukpapierfabriek De Atlas

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

Dit pand is gebouwd voor het aanzienlijke bedrijf De Atlas, fabrikant van lichtdrukmachines en lichtdrukpapier, typisch naoorlogse producten die nodig waren om de vele bouwtekeningen van toen te kunnen reproduceren. In de jaren '60 werkten er 170 mensen.Het gebouw bestaat uit twee delen, een middelhoogbouw van vier lagen aan de Papsouwselaan en een bedrijfshal aan de Mercuriusweg. In het kantoorgebouw waren ook een showroom, een kantine en een bedrijfswoning ondergebracht. De gevels ervan bestonden uit een betonskelet ingevuld met doorzichtig en zwart glas. Het pand is sterk aangetast. Zo is onder meer een moza�ek van Kees Andrea onder het stuc verdwenen. Wat op het netvlies blijft staan is evenwel het beeld van het dak van de bedrijfshal. De gebogen driehoekige spanten met daklichten overspannen in ��n keer de 44 meter brede hal. In het midden konden vrachtwagens naar binnen rijden. Aan weerszijden van deze 'rijweg' lagen werkplaatsen en magazijnen. Het indrukwekkende daktype is verno

gebouwen in delft - 1945-1970 - Arbeidscentrum De Ruimte Voormalig kantoor en fabriek Kipp & Zonen

Mon, 19 Dec 2011 15:44:57 +0100

Dit moderne gebouw was de laatste zelfstandige huisvesting van het Delftse familiebedrijf Kipp & Zonen. Het bedrijfsverleden voert terug naar 1830, het jaar waarin Jacobus Kipp (1808-1864), entrepreneur en uitvinder van 'het toestel van Kipp', een onderneming in wetenschappelijke instrumenten en chemicali�n begint. In het gebouw bevonden zich een showroom, werkplaatsen, kantoren, een kantine en een bedrijfswoning. Het beeldmerk van het gebouw is de repetitie van vrijstaande kolommen, die als een ware zuilengalerij voor de glazen gevel zijn geplaatst, in combinatie met de brede dakrand. De entree wordt gemarkeerd door een ruim overstekende luifel met een gat erin. Ondanks het feit dat de terugliggende gevel enigszins is gewijzigd, straalt het gebouw nog onverminderd een voortvarend naoorlogs modernisme uit, waarop Maaskant, 'architect van de vooruitgang', sinds zijn ontwerp van het Groothandelsgebouw het patent had.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Woningbouw met winkels

Wed, 25 Nov 2009 16:37:04 +0100

Tussen de Papsouwselaan en de Icarusweg staat een stoer en verzorgd woongebouw. Bovenop een laag winkels bevinden zich in vier lagen 72 woningen, die ontsloten worden door galerijen aan de achterkant. Zowel voor- als achtergevel zijn onder meer door de luifel en de doorlopende dakrand sterk horizontaal geordend. De iets uitstekende borstweringsplaten in de voorgevel vormen een verticaal tegenaccent. Dat geldt ook voor de glazen trappenhuizen met liften en de dichte borstweringsplaten in de achtergevel. Kenmerkend voor de bouwperiode zijn de optimistische, grote glasvlakken in de voorgevel. Het blok verleent op passende wijze stedelijkheid aan de Papsouwselaan en begeleidt de stedeling vanuit de historische stad naar het naoorlogse centrum van Delft aan de Martinus Nijhofflaan.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Sterflats Pollux, Sirius en Castor

Mon, 19 Dec 2011 15:58:27 +0100

Het idee van flatgebouwen in stervorm gaat terug op studies door functionalistische architecten uit het interbellum. In Nederland publiceerde Jan Duiker daarover in 1930 het boekje Hoogbouw. Uitgangspunten waren het bereiken van een goede bezonning en economie in het bouwen. De flats staan in de zichtlijnen van de Buitenhofdreef en Martinus Nijhofflaan en markeren zo het belangrijkste kruispunt van de laatste grootschalige uitbreidingswijk in Delft. De plattegronden van de eerste tot de veertiende verdieping zijn gelijk, evenals de indeling van de drie 'punten' van de ster, waar drie galerijflats van verschillende breedte naast elkaar liggen. De nauwkeurigheid van het tunnelgietbouwsysteem met stalen mallen van bouwmuur tot bouwmuur maakte het mogelijk de binnenwanden, natte cellen en gevels als complete inbouwpakketten in de fabriek te laten prefabriceren. In 1994 zijn de flats grondig gerenoveerd door Draijer en Engelkes.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Marcuskerk

Mon, 19 Dec 2011 16:04:29 +0100

Tussen Voorhofdreef en Roland Holstlaan ligt een bakstenen gebouw dat de nieuwsgierigheid wekt. Pas bij nadere beschouwing geeft het zijn functie als kerkgebouw prijs. Op het bakstenen volume van de onderbouw staat een driehoekig dak met een gebogen noklijn en een frivole klokkenstoel. Baksteen is expressief toegepast in de vorm van siermetselwerkverbanden en een ronde wand bij de entree. Op de eerste verdieping loopt een rij zeshoekige ramen als een bies over het gebouw. Tussen de dienstenstrook in twee lagen aan de zuidkant en het kerkgedeelte bevindt zich een lichthof. Het interieur van de kerkzaal laat een aantal onalledaagse zaken zien, waaronder het driehoekig gekromde daklicht, een houten 'gevouwen' plafond, aangebracht ten behoeve van de akoestiek, een abstract vormgegeven preekstoel en avondmaalstafel en tien vervormde vierkanten ramen � la Fred Flintstone. De Rotterdamse architect Hupkes bouwde door het hele land een twintigtal protestantse kerken in een steeds organischer st

gebouwen in delft - 1945-1970 - Praktijkruimte De Driemaster

Thu, 05 Jan 2012 16:11:01 +0100

Temidden van de rijzige flats rond het Delflandplein ligt een architectonisch kleinood, De Driemaster. Het geknikte dak springt direct in het oog. Het is samengesteld uit een twaalftal, vijf centimeter dikke betonnen schalen, die zijn opgehangen aan drie masten. Door de toepassing van glas tussen het dak en de massieve onderbouw lijkt het dak echt te zweven. Om het gebouw loopt een van dit voormalige bankgebouw publieksruimten en in de kelder de kluizen, het archief en een fietsenstalling. Haak borduurde met dit gebouw voort op een ontwerp voor het Nederlands Paviljoen op de wereldtentoonstelling in Brussel, dat hij in 1958 maakte tijdens zijn studietijd aan Harvard University Graduate School of Design. In Haaks 'architectuur naar binnen toe' zijn invloeden te bespeuren van het hoofd van deze school, de Catalaan Jos� Luis Sert, die dergelijke schalen eerder had toegepast voor de Amerikaanse ambassade in Bagdad.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Woonbuurt rond een plantsoen

Wed, 25 Nov 2009 16:37:04 +0100

Aan de westkant van de Krakeelpolderweg ligt een woningbouwcomplex van 234 woningen, bestaande uit blokken van drie en vier lagen. In het midden van het complex ligt een groot rechthoekig plantsoen, dat in de verte doet denken aan de Engelse gemeenschappelijke tuinen of squares. Het complex bestaat uit woongebouwen in drie en vier lagen die met een portiek worden ontsloten en woongebouwen met een galerijontsluiting in drie lagen. Met name het laatste type woongebouw, met boven- en benedenwoningen, vertoont een aparte vorm. De benedenwoningen hebben een eigen trap vanaf de straat. De bovenwoningen worden ontsloten door een inpandige galerij, die door een betonnen raamwerk robuust is ingekaderd in de gevel. De achtergevel van de benedenwoning is teruggeplaatst, waardoor de bewoners hier kunnen profiteren van een vriendelijke loggia als overgang naar de tuin.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Galerijflats in hoogbouw

Thu, 05 Jan 2012 16:28:33 +0100

In het stedenbouwkundige plan van de Kuyperwijk, een ontwerp van Sam van Embden, zijn op strategische plaatsen zeven woontorens opgenomen. Deze hoge torens staan in dezelfde richting en markeren de hoeken en het centrum van de wijk, gelegen aan de kruising van de Provincialeweg en de centrale hoofdontsluiting, de Van Foreestweg. Drie van de torens zijn ontworpen door Piet Tauber. Bijzonder aan deze tien lagen tellende torens zijn de verspringing van een halve verdieping van de kopflats, de architectonische inkadering van de galerijen aan onderkant en uiteinden, de gemetselde gevels in een gele steen en de uitspringende lifthuizen. De half in- en uitstekende balkons zijn begin jaren '90 in serres veranderd. In de voet van ��n toren bevinden zich winkels.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Portiekwoningen

Wed, 25 Nov 2009 16:37:04 +0100

De noordoostelijke rand van de Kuyperwijk langs de Provincialeweg wordt gevormd door drie identieke blokken van vier lagen hoog op een onderbouw. De gebouwen hebben een zadeldak. De portieken zijn voorzien van doorgaande glasvlakken. Aan de voorgevel vallen de betonnen luifels op, de geribbelde betonplaat en de uitstekende woonkamerramen, ook wel bloemkozijn genoemd. De kopgevels zijn verlevendigd door inpandige balkons, waarvan de bovenste de vorm van het zadeldak navolgt. Dit complex is een gaaf voorbeeld van typische naoorlogse woningbouwarchitectuur, waarvan de schoonheid wordt bepaald door ingetogenheid en verfijning.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Galerijwoningen aan binnenterreinen

Tue, 22 Dec 2009 11:19:54 +0100

De net aan de TH afgestudeerde architect Piet Tauber kreeg in 1954 een opdracht voor 523 woningen in de Kuyperwijk, bestaande uit drie torens en dertien stroken met galerijwoningen. De zes stroken tussen de Van der Lelijstraat en Van Blommesteijnstraat laten zien hoe met een minimum aan middelen een hoogwaardige woonomgeving kan worden gerealiseerd. Van dit open blok zijn de westelijke stroken drie en de oostelijke stroken vier lagen hoog. De twee doorgangen met voetpaden en de open trappenhuizen met lessenaardaken, geven het geheel een sterk ritmisch karakter. Door de zuidelijke twee stroken iets te verdraaien wordt de rechte binnenhof subtiel afgebakend, vanwaar men ook een mooi uitzicht heeft op de toren aan de zuidzijde. Het complex ontleent zijn bekoring bovendien aan de prachtig onderhouden binnentuin, ontworpen door de bekende tuinarchitecte Mien Ruys. De gebouwen vormen voor deze tuin het stemmig decor.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Woonhuis

Fri, 06 Jan 2012 11:26:28 +0100

De noord- en zuidkant van de Kuyperwijk worden be�indigd door particuliere woningbouw. Aan de zuidelijke grens van de wijk is, in opdracht van de Delftse aannemer Van Oosten, deze moderne bungalow gebouwd. Bijzonder aan het huis zijn de ruimtelijkheid van het interieur, de functionele opzet van de plattegrond rond een patio, de materialen en de detaillering. De architectuur wordt bepaald door een spel van muurvlakken, glasvlakken en overstekende platte daken in verschillende hoogten. Al deze vlakken zijn zo veel mogelijk van elkaar los gehouden waardoor zij zich in een oneindige ruimte lijken uit te strekken. Dit ruimte-idee is ontwikkeld door kunstenaars en architecten van de Stijlgroep, waarvan de schilder Piet Mondriaan (1872-1944), de Utrechtse architect Gerrit Rietveld (1888-1964) en alleskunner Th�o van Doesburg (1883-1931) de bekendsten zijn. De woning is zowel buiten als binnen nog bijzonder gaaf.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Lijm & Cultuur Voormalige Lijm- en Gelatinefabriek Delft

Fri, 06 Jan 2012 11:39:52 +0100

De bekende Delftse industrieel J.C. van Marken stichtte ook de Lijm- en Gelatinefabriek Delft. Daar werden beenderen van geslacht vee verwerkt, wat een sterke geuroverlast veroorzaakte. Bovendien waren voor het productieproces zeer brandbare stoffen nodig. Daarom werd de fabriek ver buiten de stad gebouwd, tussen Rotterdamseweg en Schie. Het bedrijf breidde zich geleidelijk uit. Aan de Rotterdamseweg zijn de met elkaar verbonden kantoor- en dienstgebouwen een afspiegeling van de vooroorlogse groei. Van rechts naar links zien we een gebouw uit circa 1900 met op het lage gedeelte links een in de jaren '20 toegevoegde tekenzaal. Het sluit aan op het hoofdgebouw, dat rond 1930 tot stand kwam in een sobere expressionistische stijl. Erachter staan naoorlogse gebouwen: twee geschakelde loodsen met betonskelet en basilicale opzet, een ketelhuis met staalskelet en glazen vliesgevels en een gedeelte van een groot betonnen opslaggebouw. Na staking van de productie bleef een deel van het complex b

gebouwen in delft - 1945-1970 - Bedrijfsverzamelgebouw Yes!Delft Voormalige laboratorium voor A�ro- en Hydrodynamica

Wed, 25 Nov 2009 16:37:04 +0100

Van de reeks gebouwen die Van den Broek en Bakema aan de Rotterdamseweg ontwierpen is dit het laatste in de rij. Zij pasten er een beproefd ruimtelijk en constructief concept voor toe. Twee vleugels met werkvertrekken liggen haaks op elkaar. De hoofdingang en het trappenhuis zijn gesitueerd waar ze elkaar kruisen. Boven de entree ligt de kantine die naar voren uitsteekt. De kopgevel is voorzien van een doorlopende smalle raamstrook, die om de hoeken doorloopt. Deze open hoek is een verworvenheid van het Nieuwe Bouwen, dat de gevels vrij hield van het dragende skelet. In de oksel van de vleugels liggen twee hallen voor experimenten. Op het ruime vierkante laboratorium voor lage snelheden rusten sheddaken, er tegenaan staat een gladde 24 meter hoge watertoren. De onverwoestbare betonconstructie is in het werk gestort. De geprefabriceerde gevelelementen met betonkozijnen werden per schip aangevoerd. Nu worden de vertrekken verhuurd aan beginnende ondernemers.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Gebouw voor Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek TU Delft

Fri, 06 Jan 2012 11:52:19 +0100

Een stralend blauwe hoogbouw vormt de zuidwestelijke hoeksteen van de TU. Het gebouw lijkt te zweven doordat de begane grond deels open is gehouden. De ingang bevindt zich in een aanliggende hoge hal, waarin een sterk oplopende collegezaal is opgenomen. Evenwijdig aan de hoogbouw ligt een langgerekte laagbouw met kleine gehoorzaaltjes en laboratoria. De hoogbouw is een constructie van stalen kolommen en betonvloeren, -borstweringen en -stabiliteitschijven. Afgezien van de kantine en de bibliotheek op de eerste en tweede verdieping, liggen er flexibel in te delen werkruimten aan middengangen. De gevel ontleent zijn esthetische werking aan het spel van de geverfde prefab betonplaten en de raamstroken. De ruime maatvoering, afgewogen verhoudingen en zeer verzorgde detaillering ademden de sfeer van de International Style. Het gebouw is echter in de jaren '90 op een uitbundige wijze gerenoveerd en uitgebreid door Alexander Nowotny van Groep 5, waardoor hiervan weinig meer is terug te vind

gebouwen in delft - 1945-1970 - Gebouw voor Civiele Techniek en Geowetenschappen TU Delft Voorheen gebouw voor Weg- en Waterbouwkund

Fri, 06 Jan 2012 12:03:28 +0100

De architecten hebben bewust gezocht naar een 'contrapuntische harmonie' met de tegenoverliggende faculteitsgebouwen. Het 265 meter lange gebouw heeft drie brede onderdoorgangen, waaraan de ingangen liggen. De hoofdconstructie bestaat uit dertig betonnen spanten met dwarsbalken die aan beide kanten zes meter uitkragen. Op de eerste verdieping, de zogenoemde 'studentenstraat', ontmoet iedereen elkaar. Hier liggen de entrees van de collegezalen, de portiersloge, koffieplekken, de bibliotheek en 'zijstraten' naar achterliggende laboratoria. Op de tweede tot de vijfde verdieping rijen zich kabinetten en zaaltjes langs een dubbele middengang aaneen. Tijdens de bouw is besloten de kantine onder te brengen in een in staal uitgevoerde dakopbouw. Voor de ramen langs lopen zeembalkons achter gele stalen hekwerken, gemonteerd op betonnen gevelplaten met uitgewassen grind. Uit het gebouw steken twee karakteristieke collegezaalblokken. Het bouwdeel met hoge tekenzalen aan de noordelijke kop is in 2

gebouwen in delft - 1945-1970 - Laboratorium Stevin III TU Delft

Fri, 13 Jan 2012 09:27:57 +0100

Het bijna honderd meter lange en achttien meter brede laboratorium voor vloeistofmechanica is met bruggen verbonden met Stevin II en Civiele Techniek. Vanwege de aanwezigheid van veel water en de hoge luchtvochtigheid is het geheel in beton ontworpen. De pompen, reservoirs, werkplaatsen en kantoren liggen op de begane grond, de acht meter hoge onderzoekshal op de verdieping. Rondom loopt een observatiebalkon. Kraanbanen verzorgen het interne transport. Ze zijn opgehangen aan de dakrand en vergen een stijve dakconstructie. Om draaiing van het dak te voorkomen zijn in de kopgevels stalen kruisen aangebracht. In de zijgevels steken aan weerszijden het geribbelde trappenhuis en de gladde liftschacht naar buiten. De voorgespannen betonbalken rondom vertonen abstracte ornamenten uit het vocabulaire van het brutalisme.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Laboratorium Stevin II TU Delft

Fri, 13 Jan 2012 09:30:07 +0100

Stevin II biedt ruimte voor constructieonderzoek en bouwspeurwerk. Het is een verlengstuk van het Gebouw voor Civiele Techniek, waarmee het door middel van twee forse sculpturale bruggen is verbonden. Ook stilistisch vormt het er een eenheid mee door de combinatie van zichtbeton en geprefabriceerde borstweringen en dakranden. Het lab bevat drie grote naast elkaar liggende hallen van 21,60 meter breed, die in ��n keer worden overspannen door betonnen balken. Eromheen liggen aan drie zijden stroken met kleinere dienstruimten. In het dak werd een balkenrooster van voorgespannen beton gebruikt, die noordlicht doorlaat middels 54 houten schaaldaken van 6,20 bij 6,20 meter. Deze lichte en toch stijve cono�deschalen werden van de fabriek per schip naar Delft vervoerd. In het kader van een grootscheepse interne verhuizing werd het laboratorium voor Weg- en Railbouwkunde in 2007 verplaatst naar de middelste hal. De nieuwe inrichting is een ontwerp van Ruijters & Thio architecten.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Interfacultair Reactor Instituut TU Delft

Fri, 13 Jan 2012 09:56:46 +0100

In de jaren '50 raakten wetenschappers en publiek in de ban van het atoom. Het Reactor Instituut Delft realiseerde de eerste experimentele kernreactor in Nederland voor interuniversitair onderwijs en onderzoek. De opzet van dit uiterst functionele complex, dat ver van de stad staat, is glashelder. De laboratoria en dienstruimten zijn ondergebracht in een kruisvormig gebouw; de reactor bevindt zich op zeer korte afstand hiervan in een gasdichte cilinder, die naadloos overgaat in een halve bol. De verdiepingloze hal van 28 meter hoog is opgetrokken uit gelaste staalplaten, die aan de binnen- en buitenzijde bekleed zijn met aluminiumplaten. Binnen voert een trap langs de wand naar een glazen regelkamer op elf meter hoogte. Hier waakt de operator over twee bassins waarin de reactorkern met splijtstofelementen hangt. Lucht wordt gefilterd afgevoerd door een zestig meter hoge schoorsteen. Het complex is meerdere malen uitgebreid. In 1981 werd de regelkamer aan de buitenzijde uitgebreid met d

gebouwen in delft - 1945-1970 - Sportcomplex TU Delft

Fri, 13 Jan 2012 09:45:34 +0100

Het sportcomplex is een samenstelling van zelfstandige bouwvolumes, elk met een eigen sportfunctie en verbonden door een brede gang. Een dergelijke opzet is kenmerkend voor de functionalistische architectuurbenadering, die werd aangehangen door de beide bekende Amsterdamse architecten. Het maakte een toekomstige uitbreiding makkelijker. Een schenking van de kleurrijke filantroop en vatenhandelaar Bernard van Leer (1893-1958) was namelijk niet toereikend om het geheel in ��n keer te realiseren. De constructie van het halfronde dak van de sporthal bestaat uit verlijmde (gelamineerde) houten spanten met een overspanning van bijna vijftig meter en was toentertijd de grootste houten overspanning in Nederland. De overige bouwdelen bestaan uit een betonconstructie, ingevuld met glaspartijen en geglazuurde bakstenen. Op het verhoogde dakterras, aanvankelijk grenzend aan de kantine, is de betonconstructie naar buiten doorgezet. De vlaggenmasten, buitentrap, overstekende daken, glasvlakken en de

gebouwen in delft - 1945-1970 - Aula TU Delft

Fri, 13 Jan 2012 09:52:26 +0100

Van den Broek motiveerde de geprononceerde ligging van de Aula door het te verheffen tot 'het ide�le middelpunt van de TH'. Het moest toegang geven tot 'de ruimte van de Mekelweg' en deze tegelijk afsluiten. Daartoe tilde hij het gehele auditorium van de grond, slechts ondersteund door twee reusachtige poten. De gevouwen dakconstructie erboven rust niet op de bak van het auditorium, maar kraagt 32 meter uit vanuit de middenzone, waar onder andere de senaatszaal ligt. Het vouwdak loopt in wisselende vorm over het hele gebouw door tot in de achtergevel. De uitgaven voor dit constructief zeer gecompliceerde gebouw waren verantwoord, omdat in het achterste gedeelte vier grote collegezalen zijn opgenomen. Deze zijn over een loopbrug te bereiken vanuit de faculteit Technische Natuurkunde. Het gebouw is helemaal in gewapend en veelal voorgespannen beton opgetrokken. Het is een hoogtepunt van het brutalisme in de architectuur. Aanvankelijk kreeg het de bijnaam 'De Bek van Bakema', daarna 'De K

gebouwen in delft - 1945-1970 - Gebouw voor Elektrotechniek, Wiskunde en Informatica/DIMES TU Delft

Fri, 13 Jan 2012 10:02:44 +0100

Dit zeer zichtbare gebouw is het icoon van de TU Delft. Het grossiert in superlatieven: het staat op palen met een totale lengte van twintig kilometer, de voorbouw in vier lagen langs de Mekelweg is 240 meter lang, de hoogbouw negentig meter hoog. Beide gebouwdelen zijn aan de voor- en achterzijde voorzien van vliesgevels. Tussen de metalen buitenpuien en de houten binnenpuien lopen werkgangen met kabelgoten, ventilatie en zonwering. De enorme stapeling van gestandaardiseerde laboratorium- en practica-eenheden aan weerszijden van een middengang dient om hoog in de lucht buitenantennes op te kunnen stellen. De hoogbouw is opgetrokken met stalen spanten, betonnen vloeren en stabiliteitsschijven. Het oogt slank doordat de voor- en achterzijde ten opzichte van elkaar zijn verschoven en de koppen felle kleuren hebben. Omdat hij kleurenblind was liet projectarchitect Drexhage de kleuren van zijn gebouwen bepalen door een kunstenaar, Henny Bal. Nog voor het voltooid was barstte de kritiek los

gebouwen in delft - 1945-1970 - Faculteit 3mE (Werktuigbouwkunde, Maritieme Techniek en Technische Materiaalwetenschappen) TU Delft

Fri, 13 Jan 2012 10:09:09 +0100

Dit omvangrijke complex heeft twee hoofdarchitecten en dientengevolge twee gezichten. De Rotterdamse architect Ad van der Steur, bekend van Museum Boijmans Van Beuningen, ontwierp de hoofdopzet en voorzijde van het gebouw. Vier hoge onderwijsgebouwen dwars op de Mekelweg worden bijeengehouden door een lage tussenbouw en omspoeld door water. Op de koppen schieten noodtrappen in glazen cilinders omhoog. De monumentale hoofdingang benadrukt de symmetrische opzet. Op de voorgevel verheffen zich vier vrouwenfiguren, die water, vuur, lucht en aarde verbeelden, uit kalksteen gehakt door Leen Blom, Dirk Bus, Cor van Kralingen en Bram Roth. In 1952 kreeg de jonge Geert Drexhage de kans de collegezalenvleugel, die direct achter de hoofdingang ligt, op een virtuoze manier in een modern idioom uit te werken. Schuine wanden steken ritmisch de hal in. De zalen zijn ware amfitheaters met een parabolisch plafond vanwege de akoestiek. Rond de eeuwwisseling is het hele gebouwencomplex grondig gerenoveer

gebouwen in delft - 1945-1970 - Laboratorium Stevin I TU Delft Voormalig laboratorium voor Toegepaste Mechanica en Onderzoek van Con

Fri, 13 Jan 2012 10:12:26 +0100

Vooruitlopend op de nieuwbouw van Weg- en Waterbouwkunde werd in 1953 de bouw gestart van een interdisciplinair laboratorium, waarvoor Roosenburg al in 1949 de eerste schets maakte. Er werkten negen docenten samen op het gebied van de mechanica, onderzoek van materialen en constructies. Naar buitenlands voorbeeld is een overzichtelijke basiliekvorm gekozen: een grote experimenteerhal met lagere beuken voor de benodigde nevenfuncties. Achter de entree ligt een, 'om architectonische redenen' 0,80 meter opgetilde, ontvangsthal. Het gebouw heeft een gewapend betonskelet. De hal is overspannen met geprefabriceerde spanten in spanbeton. De betonnen platvoeren van de zijbeuken zijn in het werk gestort met toepassing van geprefabriceerde gootlijsten. In de buitengevel is een geglazuurde steen toegepast in elf kleurnuances, waarmee een 'merkwaardig doch wat onrustig effect' is bereikt, aldus een hoogleraar in 1955. In 2004 werd het verouderde lab ontmanteld. De ruimten worden tegenwoordig verhu

gebouwen in delft - 1945-1970 - Immanu�lkerk

Fri, 13 Jan 2012 10:18:31 +0100

De kerkzaal van de Immanu�lkerk doet zich aan de Schoemakerstraat voor als een weliswaar groot, maar toch ook ingetogen glooiend bakstenen massief. Niet alleen de hoeken van de kerkzaal zijn afgerond maar ook de daklijn heeft een golvende vorm. De kerkzaal wordt door een beeldbepalende betonnen balk met het Christusteken in ��n beweging verbonden met de bijgebouwen van het complex. Achter deze balk bevindt zich niet alleen de entree, maar ook het monumentale glas-in-loodraam 'Immanu�l', ontworpen door G. van 't Net. Het interieur is even verzorgd als de buitenkant. Dankzij daklichten, subtiele hoogteverschillen, doorzichten, de vormgeving van de kansel, de zwevende klankkaatser daarboven, het prachtige glas-in-loodraam, de fragiele stalen dakconstructie in combinatie met geprononceerd metselwerk, toegepast om de akoestiek te verbeteren, vormt deze kerk een hoogtepunt in de naoorlogse protestantse kerkenbouw van Nederland.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Warmtekrachtcentrale TU Delft Voormalig ketelhuis en laboratorium voor Warmte- en Stoftechniek

Fri, 13 Jan 2012 10:24:33 +0100

Goed zichtbaar vanaf de Rotterdamseweg ligt ter hoogte van de Nieuwe Haven een blikvanger van de eerste orde. Het ketelhuis is het eerste naoorlogse zuiver functionalistische TH-gebouw. Het voorzag de universiteitsgebouwen van verwarming. De twee ketels zijn zo groot dat zij op hun plaats gezet zijn voordat de betonconstructie eromheen is opgetrokken. Vier van de zes dragende betonschijven gaan bovenaan over in de zijwanden van twee kolenbunkers. Schuine betonnen lamellen in de gevels beschermen de tussenliggende ramen tegen vallende kolen. Op het dak steken twee schoorstenen twintig meter de lucht in. Oorspronkelijk werden de ketels op kolen en olie gestookt. Tegenwoordig genereert een gasgestookte warmtekrachtcentrale er twintig procent van de voor de universiteit benodigde elektriciteit. Het ontwerp is in internationale publicaties geroemd om zijn grote zeggingskracht, die bereikt is door de vormgeving op vindingrijke wijze af te leiden uit de functie. Het bijbehorende laboratorium

gebouwen in delft - 1945-1970 - Proeffabrieken voor Physische en Chemische Technologie TU Delft

Wed, 25 Nov 2009 16:37:04 +0100

In 1946 schonk de Bataafsche Petroleum Maatschappij, een dochteronderneming van Shell, aan de TH Delft een paar miljoen gulden voor de bouw van twee proeffabrieken, met het oog op vernieuwing van het interdisciplinaire onderzoek op petrochemisch gebied. Abspoel, de vaste architect van Shell, situeerde de langgerekte gebouwen haaks op elkaar en verbond ze op de eerste verdieping met een ruimte, waar de beide disciplines elkaar konden ontmoeten. De constructie van de gebouwen bestaat uit in het zicht gelaten staalskeletten, opgevuld met gele baksteen. Opvallende gebouwonderdelen zijn de poort met de portiersloge tussen de beide fabrieken en de toren voor verticale proefopstellingen. Op het binnenterrein verrees enkele jaren later het Kramers Laboratorium, vanwege zijn kleur en omvang bijgenaamd De Witte Olifant, een ontwerp van Roosenburg, Verhave en Luyt.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Kluyverlaboratorium, entree Botanische Tuin met museumshop TU Delft Voorheen gebouw voor Microbiolog

Fri, 13 Jan 2012 10:35:32 +0100

Op de hoek tegenover de Sacramentskerk staat een fors in baksteen gestoken gebouw dat onderzoeks- en onderwijslokalen voor microbiologie huisvest. Aan de linkerflank sluit een voormalige hoogleraarswoning hierop aan. Tegenwoordig dient deze als entree en museumshop van de Botanische Tuin. Aan de rechterzijde is het door een lage vleugel verbonden met het gebouw voor Technische Botanie en Biochemie. Op de zolder kan men een klein museum bezoeken, waar wetenschappelijke archieven en instrumenten worden bewaard van drie professoren: Martinus Beijerinck (1851-1931), de 'vader van de virologie', Albert Jan Kluyver (1880-1956), grondlegger van de moderne vergelijkende biochemie en in de oorlogstijd ontdekker van een antibioticum, dat gelijk bleek aan penicilline en Gerrit van Iterson Jr. (1879-1972), stichter van de Botanische Tuin. Het ontwerp van het gebouw wordt toegeschreven aan Mart Bolten (1916-2002), rechterhand van rijksbouwmeester Gijsbert Friedhoff (1892-1970). Zij wisten aan vele

gebouwen in delft - 1945-1970 - Eengezinswoningen (�professorenwoningen�)

Sat, 19 Dec 2009 19:40:28 +0100

Om te voorzien in huisvesting van professoren van de Technische Hogeschool Delft werd begin jaren '50 ten oosten van de Schoemakerstraat een intiem woonbuurtje gerealiseerd met ruime rijtjeswoningen en twee-onder-��n-kapwoningen met garages. Enigszins merkwaardig is dat de achterkanten van de woningen aan de Charlotte de Bourbonstraat, met garages en priv�-tuinen, zijn gericht op een hoofdverbindingsweg, de Schoemakerstraat. Aan de Charlotte de Bourbonstraat zelf levert het ritme van verspringende woningen een verrassend levendig straatperspectief op. De gevels van deze blokjes zijn niet symmetrisch, waardoor deze zich niet zozeer als een optelling van twee woningen, maar meer als een geheel doen gelden. De sobere en zorgvuldige detaillering, samen met enkele ornamentele toetsen, zoals de belijning van de ramen boven de entree, zijn uitgelezen voorbeelden van de stijlkenmerken van vroegnaoorlogse architectuur.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Dubbele woonhuizen

Wed, 25 Nov 2009 16:37:04 +0100

Aan de zuidkant van de Bonairestraat staan in een strak ritme zes dwarsgeplaatste dubbele woonhuizen, een gedurfde oplossing voor een straatwand. Van vijf blokjes zijn de tuinen geori�nteerd op het westen. De priv�-tuinen van ��n blokje, aan de Sint-Maartenstraat, zijn op het oosten geori�nteerd. De woningen hebben ruim overstekende lessenaardaken. De hoogste gevel is gericht naar de priv�tuin. Deze tuingevel heeft in de ordening van ramen, het balkon en schoorstenen een boeiende asymmetrische opzet. Andere typisch naoorlogse bouwonderdelen zijn: het wybertjes-vormige balkonhek, de toepassing van blank gelakte houten delen en de beeldbepalende V-vormige ondersteuning van de luifel voor de entree.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Woonhuis

Wed, 18 Jan 2012 11:21:53 +0100

In een bocht van het Rijn-Schiekanaal, daar waar de Insulindeweg met een elegante boog overgaat in de Bonairestraat, staat onder de bomen een markante witte villa. De L-vormige plattegrond reageert mooi op de kromming van het kanaal. Vanaf de Insulindeweg is er zicht op de entree en naastgelegen uitgebouwd trappenhuis dat wordt bekroond door een glazen uitzichtpunt in de vorm van een stuurhut. Aan de zijde van het water domineren grote ramen en zwierige dakoverstekken het beeld. De bakstenen gevels zijn wit geverfd met een zwarte plint. Kenmerkend voor deze originele, vroegnaoorlogse architectuur is ook het gebruik van blankgelakte hardhouten geveldelen, het dunne dak en een uitgekiend spel van dichte en open gevelvlakken.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Woongebouw Die Delfgaauwse Weije

Wed, 18 Jan 2012 11:32:57 +0100

Dit gebouw is de eerste hoogbouw van Delft en een landmark dat te zien is vanaf rijksweg A13. Het gebouw is hoofdzakelijk bestemd voor ouderenhuisvesting, maar de architect voegde daar andere functies aan toe, zoals woningen voor ongehuwden, een wijkgebouw, kleuterschool en een medisch centrum. Deze functies zijn ook af te lezen aan de gevel, bijvoorbeeld aan de verspringing ter plaatse van de voormalige kleuterschool, nu kinderdagverblijf. De ouderenwoningen zijn te bereiken over galerijen aan de oostkant. Deze galerijen zijn opgehangen aan balken die op het dak liggen.Voor het gebouw staat een markante betonplastiek van Rudi Rooijackers, De Gemeenschap, door omwonenden omgedoopt tot 'De Totempalen'. In 2003 is het gebouw respectvol vernieuwd door architectenbureau Henk van Schagen. Zonnepanelen tegen de kopgevel en op het dak zijn sindsdien beeldbepalende toevoegingen aan dit imposante woongebouw.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Woongebouw

Wed, 25 Nov 2009 16:37:04 +0100

De Hugo de Grootstraat eindigt naar het westen toe in een pleinruimte. Aan de zuidkant hiervan ligt een robuust woongebouw van vier lagen op een souterrain. Een middenpartij, bestaande uit een losstaand trappenhuis en twee poorten, deelt het gebouw in twee�n. Deze poorten werden aanvankelijk gebruikt om de onder het blok gelegen garages op het achterterrein te bereiken. De woningen worden ontsloten door trappenhuizen met grote glazen gevels. Het platte dak heeft een royaal overstek. Verticale betonnen platen met smalle spleten, waarachter zich bergingen en droogruimten bevinden, zijn intrigerende vlakken in de pleingevel. Ze geven de gevel een verticaal en monumentaal ritme.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Pastoor van Arskerk

Wed, 18 Jan 2012 11:41:02 +0100

Deze ronde kerk met betonnen koepel is enigszins teruggelegd van de straat. Het koepeldak wordt gedragen door 24 betonnen kolommen. Voor de architect vormde de cirkelvorm het symbool van eenheid, saamhorigheid en eensgezindheid. Aan de ronde kerkzaal liggen twee intieme ruimten, een dagkapel met een halfrond dak (tongewelf) en een doopkapel. In de kerk is een kruiswegstatie in neogotische stijl van de gebroeders Windhausen te bewonderen. De ribben onder de koepel zijn later aangebracht om de akoestiek te verbeteren. Na de oorlog werden op meerdere plaatsen ronde kerken gebouwd. A.W.P. Thunnissen, architect van de Sacramentskerk aan het Poortlandplein, uitte in een katholiek vakblad kritiek op deze vorm. In zijn ogen was een ronde kerk onpraktisch, niet monumentaal en ook niet gezellig.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Hofkerk Voorheen Sionskerk

Wed, 18 Jan 2012 11:49:00 +0100

Vanaf de zuidzijde heeft men een mooi uitzicht over de vormenrijkdom van deze protestantse kerk. Het gebouw is door een combinatie van strakke elementen en ronde vormen een goed voorbeeld van de po�tische benadering van de architect. Komter hoorde tot de architecten van Groep 32. Deze stond een architectuur voor waarin het strakke Nieuwe Bouwen werd verzacht door een vermenging met kunstzinnigheid. Het gebouw heeft een asymmetrische opzet, waardoor het interieur van de kerkzaal een verrassend, speels karakter heeft. Naast de ingang is een reli�f aangebracht, ontworpen door tekenleraar J. Bos. Vermeldenswaardig is de symbolische betekenis van de kleine ramen in het gebouw. Zo verwijzen de 33 ramen in de oostgevel naar de levensjaren van Jezus, de twee rijen van twaalf ramen in de zuidgevel naar het aantal apostelen en de 44 kleine ronde ramen in de westgevel naar het aantal zweepslagen dat Jezus kreeg.

gebouwen in delft - 1945-1970 - Kapel Sint-Stanislascollege

Wed, 18 Jan 2012 11:53:21 +0100

Verscholen in het Wilhelminapark ligt een kapel met een ingetogen architectonische schoonheid. Met een patershuis maakt het deel uit van een scholengemeenschap. Jan van der Laan vormde direct na zijn afstuderen aan de TH Delft in 1921 met zijn vader Leo van de Laan (1864-1944) een architectenbureau. Zij ontwikkelden zich in het interbellum tot de voornaamste katholieke bouwers van Leiden. Twee broers van Jan, Hans en Nico, werden ook architect. De drie broers zaten in een studiegroep die onder leiding van Granpr� Moli�re zochten naar een bouwkunst, die 'niet alleen van menselijke waardigheid, maar ook van goddelijke majesteit zou getuigen'. Dom Hans van der Laan schreef over de leer van het plastische getal, die handelt over ideale maat- en verhoudingssystemen. De kapel is een voorbeeld van Bossche School-architectuur. Kenmerken van deze architectuur zijn een 'hermetische' ordening, harmonieuze verhoudingen en de toepassing van aardse materialen. Dit schept in de kapel een gepaste gewi

gebouwen in delft - 1945-1970 - Soci�teit Standvastigheid

Wed, 18 Jan 2012 12:00:10 +0100

Een opening in de Phoenixstraat leidt de blik naar een terugliggend, klassiek vormgegeven gebouw. Het huisvest een gezelligheidsvereniging, opgericht in 1781. Het pand is opgetrokken in de achtertuin van het oude verenigingsgebouw, Oude Delft 123, dat nu aan ��n van de Delftse studentenverenigingen onderdak biedt. In het gebouw is een kegelbaan opgenomen, aangezien dit al meer dan een eeuw een belangrijke activiteit is van de soci�teitsleden. Opvallend in de gevel, die is ontworpen door het Stedebouwkundig Adviesbureau der Gemeente Delft, zijn de brede kroonlijst van stucwerk, betonnen raamomlijstingen en de smeedijzeren hekwerken en ornamenten. Hierin is de invloed te zien van Sam van Embden, auteur van het boek Onze Bouwkunst van allen dag, die een voorkeur aan de dag legde voor 'een vorm van classicisme zonder te sterke dominanten'. In de loop der tijd zijn er in het interieur wijzigingen aangebracht, onder meer door Gijs Joost van der Grinten (1927), Jaap Kooreman (1925) en Albert

gebouwen in delft - 1945-1970 - Bomenwijk

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

De Bomenwijk is met een omvang van circa zeshonderd woningen, winkels en een gemeenschapsgebouw de eerste flinke naoorlogse woonwijk. Het is een schepping van de vermaarde architect Van Tijen en zijn jonge collega Wissing, aanhangers van de zogenoemde 'wijkgedachte'. In deze visie wordt de bestaande stad uitgebreid met opzichzelfstaande dorpse woonbuurten. Door een kundig spel met stedenbouwkundige kunstgrepen, zoals verschillen in bouwhoogte, verspringende rooilijnen, schuin geplaatste twee-onder-��n-kapwoningen en per straat wisselende boombeplanting is een levendige buurt tot stand gebracht. In de jaren '80 werd buitenisolatie aangebracht. Daardoor is het oorspronkelijke uiterlijk van het industri�le bouwsysteem RBM, waarin de woningen zijn opgetrokken, niet meer zichtbaar. In 2007 is de vernieuwing van de wijk van start gegaan naar plannen van Hebly Theunissen architecten (stedenbouw) en Steenhuis Bukman architecten (architectuur).

gebouwen in delft - 1945-1970 - Hotel De Plataan en telefoongebouw KPN Voormalige buitendienst PTT en telefooncentrale

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

Op 11 december 1953 wordt dit gebouw, waarin is gevestigd de eerste Delftse automatische telefooncentrale, feestelijk geopend. Tachtig telefonistes verliezen daarmee hun baan. In het lange gedeelte van het gebouw langs de straat bevindt zich tot op de dag van vandaag een telefooncentrale. In het deel dat daar dwars op staat, was aanvankelijk de buitendienst ondergebracht. Vanaf 1994 is hierin hotel De Plataan gevestigd, vernoemd naar de imposante plataan voor de ingang. Het gebouw is een mooi voorbeeld van traditionele overheidsarchitectuur met een verzorgde detaillering en enkele pittoreske decoraties, waaronder een sluitsteen boven de poort en een windvaan in de vorm van een telefoonhoorn. Het toont de uitgangspunten van de door Scandinavi� ge�nspireerde rijksbouwmeester Friedhoff, die vond dat overheidsgebouwen 'duurzaam en degelijk moesten zijn, waardig vormgegeven, zonder experimenten op kosten van de gemeenschap, met kunst in dienst van de architectuur'.

gebouwen in delft - 1970-1990

Tue, 22 Dec 2009 11:17:02 +0100

De revolutionaire jaren zestig hebben uiteraard ook invloed op de stedenbouw. De technocratische aanpak wijkt voor bewonersparticipatie, inspraakrondes en stadsvernieuwing. Tegelijkertijd komt er meer aandacht voor een schoon en gezond milieu, natuur en ecologie.

De turbulente jaren zestig brachten welvaartsgroei, individualisering, emancipatie en democratisering, maar ook gezinsverdunning en immigratie, groeiend autobezit en een sterke toename van het ruimtebeslag: voor woningbouw, wegenaanleg, bedrijfsterreinen, recreatiegebieden etc. Grootschalige stadsuitbreidingen, cityvorming, krotopruiming en verkeersdoorbraken kenmerkten de planning.

De omslag komt, ook in Delft, rond 1970. De technocratische aanpak moet wijken voor participatieve planning op democratische grondslag. Functiescheiding wordt vervangen door functiemenging. Voor nieuwe plannen zijn kaalslag of uniforme ophoging (een ‘tabula rasaR

gebouwen in delft - 1970-1990 - Bedrijfsruimten en appartementen

Wed, 25 Nov 2009 16:40:33 +0100

Op het terrein van een vroegere houthandel tussen de Oude Delft en de Westvest, ontwierp architect Arie Galis (zoon Babet sloot zich in 1986 bij het bureau aan) twee appartementencomplexen, het ene tegenover het Armamentarium, het andere grenzend aan de Westvest. Op het binnenterrein wordt onder meer geparkeerd. De onderbouw van het blok aan de Westvest ziet eruit als een restant van de oude stadsmuur, maar is feitelijk het fundament ervan, dat vroeger in de stadswal onzichtbaar was. Niettemin werden deze imposante steenklompen, die bij de sloop pas echt in zicht kwamen, indertijd zo interessant gevonden dat ze als beeldbepalend element in het ontwerp zijn opgenomen. Zij werden steen voor steen afgebroken en daarna weer geheel nieuw opgebouwd, met toevoeging van boogvormige openingen ter ontsluiting van de erachter gelegen bedrijfsruimten. Zo is er een curieus gebouw ontstaan dat, gelegen direct tegenover het station, de aandacht van vele bezoekers aan Delft blijft trekken.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Stadswoningen Caminada

Wed, 25 Nov 2009 16:40:33 +0100

De afmetingen van het terrein, vrijgekomen bij de sloop van congregatiegebouw Caminada, maakten op deze plaats in de dichtbebouwde stadsvernieuwingsbuurt van het 19de-eeuwse Westerkwartier nieuwe open ruimte mogelijk. De opdracht was: woningen, groen en parkeerruimte, van alles zo veel mogelijk. Er kwamen 22 woningwetwoningen in vijf verschillende typen, een door een hekwerk afgeschermd, autovrij pleintje en enkele parkeerplaatsen. Aan de westzijde van deze hof ligt een rijtje eengezinswoningen, er tegenover een hoger blok met bejaardenwoningen op de begane grond en maisonettes erboven. Aan de Raamstraat voegen de kopblokken, opgebouwd uit tweekamerflats en maisonettes met portiek, zich in de straatwand. Een blok vierkamerflats vormt de kop aan de Pootstraat. Korte galerijen en plastisch vormgegeven overdekte buitentrappen maken de overige woningen op de verdieping bereikbaar. De rijke variatie aan woningtypen is in de gevels duidelijk afleesbaar gemaakt. De architectuur is licht en op

gebouwen in delft - 1970-1990 - Eengezinswoningen

Tue, 22 Dec 2009 11:21:39 +0100

Naast de Diagoon-woningen startte in 1976 n�g een experiment: ontwikkelaar Bouwfonds Nederlandse Gemeenten,als juridische en procesmatige opdrachtgever, gaf vijf toekomstige bewoners, per advertentie geworven, de kans zelf opdrachtgever te zijn. Net afgestudeerd mocht Van den Berg hier zijn ontwerpmethode, gebaseerd op inspraak in praktijk brengen. In directe samenspraak tussen bewoners en architect ontstonden vijf verschillende 'maatwoningen'. De vergelijking met de Diagoon-woningen is interessant: daar is verandering een permanent onderdeel van de architectonische verschijning. Maar ook de keuzemogelijkheden met behulp van enkele 'vaste' elementen in dit ontwerp pasten geheel bij toenmalige idee�n over bewonerszeggenschap in de nieuwbouw. Het resultaat is een bont rijtje met veel, ook in de gevel duidelijk zichtbare, variatie. Doet het architectonisch idioom nu wellicht wat uitbundig en kunstmatig aan, het gaat hier om een inmiddels dertig jaar oud experiment en keuzevrijheid in deze

gebouwen in delft - 1970-1990 - Geschakelde eengezinswoningen 'Diagoon'

Fri, 13 Apr 2012 10:45:18 +0200

De Diagoon-woning, in 1967 als prototype ontworpen, is een sprekend voorbeeld van Hertzbergers idee�n over wat architectuur moet zijn. Dit blokje wordt algemeen beschouwd als een van de beste illustraties van zijn opvattingen over bewonerszeggenschap en de betekenis daarvan voor de architectonische vorm. Het onderscheid tussen structuur en invulling speelt hierbij een cruciale rol. Met hun sterke plastiek, grote variatie in gebruiksmogelijkheden en overduidelijke aandacht voor de menselijke maat, zijn deze woningen nog steeds zeer in trek.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Villa

Wed, 25 Nov 2009 16:40:33 +0100

Ook dit woonhuis ligt in de enigszins ge�soleerde uiterste zuidwesthoek van de wijk Buitenhof. Dit eerste echte nieuwbouw villabuurtje werd door de Delftenaren direct de (Delftse) goudkust gedoopt. Het ontwerp van dit huis valt in dit buurtje vol aandacht vragende bouwsels op door zijn rustige uitstraling en trefzekere opbouw in enkele eenvoudige blokken, opgetrokken in een lichte baksteen en gesierd met ��n enkele verticale penant, bekleed met lichte natuursteen strippen over de hele hoogte van het bouwwerk. Met zijn horizontale raamopeningen in het woongedeelte profiteert de bewoner maximaal van het zicht op de erachter gelegen waterpartij. Ook de voorbijganger mag daar vanaf de straat een glimp van opvangen. Wie dit huis vanaf de Kruithuisweg over het water ziet, zal het grote verschil in architectuur tussen voor- en achterzijde opvallen.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Villa

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

Herman Haan wordt, als 'humaan modernist' gerekend bij de zogenoemde tweede generatie modernisten, die het architectonisch idioom van het Nieuwe Bouwen herinterpreteerden en toepasten op nieuwe bouwopgaven. Vanaf de realisatie van zijn eigen woonhuis in 1951 is de architect allereerst bekend geworden door zijn woonhuisontwerpen. Later werkte hij ook aan grotere (woon)complexen, onder meer voor de Technische Hogeschool Twente. Daarnaast heeft Haan zich zijn leven lang - en vanaf de jaren '80 vrijwel uitsluitend - verdiept in de (woestijn)cultuur van de Sahara, met de grotwoningen van de Dogon in Mali als blijvende passie. Daarmee inspireerde hij vele collega's, onder wie Aldo van Eyck. Zijn woonhuizen worden gekenmerkt door een heldere, rechthoekige opzet, gericht op een sterke ruimtebeleving, zowel in het interieur als wat betreft de relatie naar buiten. Grote glasvakken, vaak geheel open te schuiven, worden afgewisseld met dichte wanden, die vaak uit tactiele materialen zijn opgebouwd

gebouwen in delft - 1970-1990 - Woonhuizen

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

In een stedenbouwkundig (deel)plan Tanthof-West van de gemeentelijke Dienst Stadsontwikkeling ontwierpen de toenmalige stadsarchitect van Haarlem, Wiek R�ling, en Fons Verheijen ieder ruim honderd woningen. De gemeente vroeg de bouwer/ontwikkelaar een 'minder traditioneel, liefst uitgesproken modern - plat en wit - wijkje te bouwen'. Dat is er gekomen, maar niet zonder strijd tussen de architecten en de ontwikkelaar. Die vroeg zich voornamelijk af of huizen zonder kap wel verkoopbaar zouden zijn. In een deel van de woningen bevocht R�ling in plaats van de standaardindeling van de bouwer, toepassing van een plattegrond die ruimtelijkheid (licht midden in het huis), flexibiliteit (maximale inrichtingsvrijheid voor de bewoners, de mogelijkheid tot een dakopbouw) en functionaliteit (eetkeuken, rechte steektrap om makkelijker te verhuizen) bood. De heldere uitstraling van deze architectuur, die duidelijk ge�nspireerd is op de beroemde nieuw zakelijke 'Siedlungen' uit de jaren '20 van de vo

gebouwen in delft - 1970-1990 - Woonhuizen in woonerfverkaveling

Tue, 22 Dec 2009 11:20:53 +0100

Van de deelplannen Tanthof-Oost is dit plan voor 280 grotendeels sociale woningen het enige ontwerp waarvan de straatruimten door middel van de bebouwing tot woonerven zijn gevormd. De gebruikelijke, meer kunstmatige hulpmiddelen zoals drempels, verhoogde plantvakken, plateaus met asverschuivingen en rijbaanvernauwingen, bleken daardoor nauwelijks nodig. Door zijn ontwerpaanpak zag Alberts bovendien kans ruim 60 woningen meer in zijn plangebied op te nemen dan gevraagd. Met traditionele materialen (baksteen en pannendaken), vormen en volumes afgestemd op de menselijke maat en een in de jaren zeventig ongebruikelijk helder onderscheid tussen straat- en tuinzijde, kreeg dit buurtje duurzame kwaliteit. Het beantwoordt bovendien misschien wel het best aan de bedoelingen van de stedenbouwkundige ontwerpers ten tijde van de uitwerking van deze eerste fase van Tanthof.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Bedrijfsverzamelgebouw Cubehouse

Wed, 25 Nov 2009 16:40:33 +0100

Dit bedrijfsverzamelgebouw is geheel uit geprefabriceerde elementen opgebouwd. Dit heeft de architect - een Nederlandse representant van hightech architectuur - in de vormgeving duidelijk tot uiting willen laten komen. Dat is goed af te lezen van de industrieel vervaardigde witte standaard aluminium gevelelementen met de opvallende, afgeronde vensteropeningen. Ook de geprefabriceerde natte cellen, die met behulp van felrood gekleurde trekstangen als losse doosjes aan het gebouw lijken te zijn opgehangen, dragen daar sterk toe bij. Het gebouw ligt in een strook met utiliteitsbebouwing, die de geluidshinder van de Kruithuisweg voor de bewoners van Tanthof moet helpen beperken. En het ligt ook zo ver mogelijk naar de weg toe, mede omdat het voorste deel van de kavel vanwege de aanwezige hoogspanningsleiding niet mocht worden bebouwd.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Bedrijfsruimte

Fri, 13 Apr 2012 11:08:22 +0200

Deze autoshowroom aan de oude weg van Delft naar Rotterdam is eigenlijk niets anders dan een dichtgezet viaduct tussen Schie en Rotterdamseweg van de hooggelegen Kruithuisweg, die door de Provincie Zuid-Holland aan de toenmalige zuidrand van Delft werd aangelegd. Het interessante van dit pretentieloze ontwerp zit hem in de vondst om de ruimte onder de hooggelegen weg voor dit doel te benutten. Naburig garage-eigenaar Hoeke zag die mogelijkheid en wist de provinciale waterstaat te overreden de grond voor dat doel te verhuren. Het gebouw, dat constructief helemaal los van het viaduct moest worden gehouden, is daarmee een vroeg voorbeeld van dubbel grondgebruik, een begrip dat tegenwoordig veelvuldig wordt aanbevolen om de duurzaamheid van onze steden te vergroten. De glazen gevel onder het viaduct draagt wezenlijk bij aan de sociale veiligheid van deze onderdoorgang, belangrijk met name voor de voetgangers en vele fietsers ter plaatse. Ook dat is een aspect waaraan thans (weer) de nodige

gebouwen in delft - 1970-1990 - Studentenwoningen 'Van Eekelenplantsoen'

Fri, 13 Apr 2012 11:17:18 +0200

De strakke opbouw van dit in twee fasen gerealiseerde complex voor studentenhuisvesting en het gebruik van divers gekleurde voorgefabriceerde gevelelementen, bekleed met gevarieerde patronen in hardgebakken tegels, zijn typerend voor Weebers rationalistische ontwerpmethodiek. Ondanks het altijd nijpende tekort aan studentenhuisvesting kostte het de gemeente en de opdrachtgevende woningcorporatie de nodige moeite dit enigszins ge�soleerd gelegen complex gerealiseerd te krijgen. De toenmalige TH Delft was namelijk niet geporteerd van zogenoemde campusvorming omdat men bang was dat TH-functies zouden worden beperkt vanwege milieuhinder. Door de ten opzichte van elkaar steeds verschoven ligging van de 3 x 3- en 2 x 2-blokken waaruit het complex is opgebouwd, die door gemeenschappelijke balkons onderling verbonden zijn, ontstonden betrekkelijk kleinschalige binnenhoven. Deze bieden in de grootschalige omgeving van TH-bebouwing enige geborgenheid.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Laboratorium voor Apparatenbouw voor de Procesindustrie TU Delft

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

Deze ruim twintig meter hoge witte hal valt op door zijn in deze omgeving ongebruikelijke verschijning. De 'omgekeerde badkuip', zoals studenten dit gebouw ooit doopten, is echter op puur functionele gronden ontworpen. Vanwege de chemische stoffen die in deze proeffabriek gebruikt worden, was hout het beste materiaal voor de overkapping. Voor de spanten was een parabool de meest effici�nte vorm. Om de stabiliteit van de constructie te verzekeren werd deze vorm ook voor de kopeinden gebruikt. Zo ontstond op logische wijze de expressieve vorm van dit gebouw. Zowel de hal - met de groeven verticaal om de afwatering van regenwater te vergemakkelijken - als de bij het complex horende laagbouw - met de groeven horizontaal - zijn bekleed met eenzelfde witte stalen beplating: eenheid in verscheidenheid. Een glazen strook op de begane grond gunt de voorbijganger een blik op het binnenste van dit intrigerende bouwwerk.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Woonhuis

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

Dit eigen woonhuis, een van de eerste invullingen van de bouwlocaties uit de gemeentelijke 'gatennota' van 1973, ziet er nog steeds modern en, zeker op deze plaats, enigszins ongebruikelijk uit. En dat is het ook. Met zijn hoge witte voorgevel zoekt het ontwerp aansluiting bij de naburige 19de-eeuwse panden. De gevel, met de eigenwijze erkerachtige uitbouw, verbergt op de eerste verdieping een extra hoge woonverdieping met uitzicht op de Kolk. De begane grondgevel is meer gesloten. De hoekraampjes naast de diep terugliggende voordeur met half doorzichtig glas zijn te beschouwen als een bijzondere interpretatie van een Hollands raamtype, bekend als 'melkmeisje'. De woonkeuken ligt aan de tuinzijde. Zoals net zichtbaar is aan de zuidkant van de voorgevel, overdekt een lessenaarsdak in ��n groot gebaar alle in elkaar overvloeiende woonruimten van dit origineel ontworpen huis. Achter de opvallende voorgevel verbergt zich hier een ruimtelijk rijk en effici�nt ontworpen huis.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Winkels en bedrijfsruimten met terrasbovenwoningen

Tue, 22 Dec 2009 11:20:37 +0100

Woninginrichter Cees Koreneef, een geslaagd Delfts ondernemer die zeer betrokken was bij de reactivering van de middenstand in de binnenstad, was opdrachtgever voor dit voor die tijd grootschalige complex. In tegenstelling tot de grote warenhuizen was hij bereid om tegemoet te komen aan de gemeentelijke eis om boven zijn meubeltoonzaal woningen te bouwen. Op de hoek Gasthuislaan/Paradijspoort is in de voorgevel een kleine plastiek te zijner ere ingemetseld. De Delftse architect Lex Haak ontwierp daarvoor stadswoningen met ruime, op zuid geori�nteerde terrassen. Vooral de door Haak bedachte 'konijneoren' bovenin de grachtengevel en de afdekking met dakpannen van de borstweringen maken dit gebouw tot een van Haaks meest typerende bouwwerken, waarin veel van zijn stijlkenmerken samenkomen. Oorspronkelijk bestond de begane grondgevel aan de gracht uit een arcade, waarvan de zware bakstenen kolommen resulteerden in een nogal gesloten aanzien. Dit past slecht in het patroon van de traditione

gebouwen in delft - 1970-1990 - Grachtenwoningen en -appartementen

Wed, 25 Nov 2009 16:40:33 +0100

Bij het opvullen van de grote stukken gesloopte grachtenwand in dit deel van In de Veste stonden de stedenbouwkundigen en architecten voor een moeilijke opgave: er moest daar voor een groot deel sociale, dus onvermijdelijk seriematige, woningbouw plaatsvinden. Ondanks de beperkte budgetten zijn de ervaren stadsvernieuwings- en sociale woningbouwarchitecten Mol en Reijenga er op alle vier locaties in geslaagd deze goed te laten aansluiten bij de bestaande situatie, onder andere door veel variatie aan te brengen in de opbouw van de blokken en de indeling van de gevels. Ook de afwisselende (goot)hoogtes, verschillende kozijnvormen en kleurstellingen, erkers, betonnen luifeltjes boven de entrees en de uitstekende plateautjes waarop je bij het openmaken van de voordeur je boodschappentas kunt neerzetten zijn daarbij eenvoudige, maar vakkundig en effectief toegepaste architectonische middelen gebleken.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Winkels/bedrijfsruimten met HAT- eenheden

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

Dit bescheiden ogend stadsvernieuwingsproject op de overgang van In de Veste en het oude centrum, was binnen de ontwikkeling van het nieuwe winkelcentrum een relatief late invulling in de grachtenwand. Veertien woningen - in de toenmalige volkshuisvestingsterminologie: HAT- eenheden (Huisvesting Alleenstaanden en Tweepersoonshuishoudens) - worden ontsloten via galerijen aan de achterzijde, te bereiken via een tussen de winkels in gelegen gang en centraal trappenhuis. Belangrijkste kenmerk is de dubbelhoge, terugliggende gevelpartij van de winkels en de woningentree. Deze is een fraaie reactie op de bolle brug er tegenover en sluit vanuit de Paradijspoort ook het zicht op het gebouw mooi af. Opvallend is de plastiek van de licht uitbollende balkons en de dakopbouw met dakterrassen en gewelfde gevelbe�indiging: de eerste 'ronde' dakvorm in de Delftse stadsvernieuwing. Er is een ook voor die tijd opvallend lichte steen toegepast.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Warenhuis

Mon, 16 Apr 2012 10:33:22 +0200

In de plannen voor winkelcentrum In de Veste wilde de gemeente een aantal grote warenhuizen als trekkers. Deze stelden vervolgens harde eisen aan hun situering. Stedenbouwkundig gezien hadden deze grote dozen met hun dichte, doodse gevels natuurlijk niet langs de gracht moeten liggen. Van Gool heeft niet geprobeerd die geslotenheid te verdoezelen, maar deze juist expressief gemaakt. Het massieve volume, in een opvallende rode baksteen, is ritmisch geleed via verticale risalerende penanten en horizontale betonbanden met de koppen van consoles als decoratief element. De twee erkerachtige etalages aan de gracht en de aangebouwde kiosken, onder gemeentelijke druk aangebracht om de gracht- en straatgevels nog enigszins te verlevendigen, werken net als de lichtgekleurde luifel boven de entree ook als esthetisch motief. De open hoek in de Paradijspoort met de roltrap naar de winkel en het restaurant boven is later aangebracht.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Bankgebouw

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

Dit gebouw is in de binnenstad een opvallende en unieke verschijning: de gevel is niet van baksteen, maar gebouwd in staal en plaatmateriaal. Deze is geconstrueerd in slanke stalen staanders over de volle hoogte, met daartussen kozijnen en borstweringen en boven de vensters getoogde stroken. Deze liggen v��r het glasvlak, zorgen voor dieptewerking en maken de grote loggia's vanzelfsprekend. De toegevoegde decoratieve stalen staanders en hekwerken zijn een verdere verfijning. De gehele compositie, die met al zijn versieringen op de jugendstil ge�nspireerd lijkt, is duidelijk bedoeld om aan te sluiten op ritme en schaal van de gevels in de binnenstad, in het bijzonder van de panden in de directe omgeving. Daarom was oorspronkelijk voor donkerbruine en witte kleuren gekozen. Na discussies in de welstandscommissie werd dat een opvallende donkergroene kleur. Wat destijds door sommigen 'smakeloze kitsch' werd genoemd, kan nu wellicht als postmodern worden gekenschetst.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Stadskantoor met woningen

Mon, 16 Apr 2012 10:46:49 +0200

'Het zwembad' wordt dit plan van de hand van de latere rijksbouwmeester vaak genoemd. De belangrijkste leidraad in het ontwerp is een semi-openbare doorloop tussen de Phoenixstraat en de Oude Delft, begeleid door een slingerende muur in witte en (Delfts) blauw geglazuurde steen. Deze voert dwars door de publiekshal en langs een stadsparkje op het binnenterrein (met entree tot een ondergrondse parkeergarage) via een - niet onomstreden - doorbraak naar de Oude Delft. Daar kan de doorloop worden afgesloten met een Wagneriaans vormgegeven hek. Een ronde trommel torent boven de bebouwing uit, precies in de as Nieuwe Kerk-stadhuis. De kleine verdraaiing van de lichtkoepel moet de slinger van de doorloop van verre zichtbaar maken. De trommel bevat het atrium van de publiekshal, met balies beneden en kantoren boven. Twee blokjes appartementen ter weerzijden van het stadskantoor - evenals de doorloop een vereiste in het bestemmingsplan - zijn opgenomen in de monumentale symmetrische gevelcompo

gebouwen in delft - 1970-1990 - Maisonnettes

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

Deze unieke locatie tegenover de Oude Kerk maakte deel uit van de gemeentelijke zogenoemde 'gatennota' van 1973 en was bedoeld voor twee woningen voor eigen bewoning en een winkeltje of (horeca)bedrijfje. Met het nutsbedrijf was afgesproken dat het dak van het transformatorgebouw, dat de armzalige afsluiting van dit binnenstadspleintje vormde, als terras voor de woningen mocht dienen. Het blokje met vier gestapelde maisonettes is vrijstaand om het transformatorhuisje bereikbaar te houden. De eenvoudige baksteengevel heeft raampartijen die voor elke woning verschillend zijn. De ronde dakvorm lijkt ge�nspireerd op de toenmalige nieuwe (Amsterdamse) stadsvernieuwingsarchitectuur van onder anderen Piet Blom en Theo Bosch. De entree met toegangstrap verwijst duidelijk naar de stoep zoals we die bij historische grachtenpanden aantreffen. Een grappig detail is de glazen luifel. Die is namelijk gemaakt van tweedehands voorruiten van de Citroen 2CV - de populaire Lelijke Eend.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Appartementengebouw

Mon, 16 Apr 2012 10:55:11 +0200

Dit modern vormgegeven grachtenpand - in Delft het eerste in zijn soort - kreeg indertijd veel kritiek uit de bevolking. De ontwerper heeft aansluiting gezocht bij het verleden, alleen niet op een historiserende manier. Het complex bestaat uit acht gestapelde appartementen in vier lagen op een onderbouw en - in 1987 een noviteit aan de gracht - een inpandige parkeergarage. Deze opbouw is eigenlijk alleen zichtbaar in de wit gepleisterde, horizontaal gelede tuingevel. De vijf grote glasvlakken in de vlakke, groenig gestucte voorgevel, kunnen gezien worden als een stap in de ontwikkeling van steeds grotere raampartijen in grachtenhuizen. De aluminium vliesgevels zijn verticaal geleed en corresponderen met de schaal van de historische omgeving. Zij camoufleren ook het verschil in verdiepingshoogten tussen de moderne appartementen en de historische buurpanden en verbergen tegelijkertijd de bordessen van het trappenhuis. De balustrade bovenin de voorgevel kan als een eigentijdse kroonlijst

gebouwen in delft - 1970-1990 - Schoolgebouw Mondriaan College

Mon, 16 Apr 2012 10:59:16 +0200

Ter plaatse van de voormalige machinefabriek Reineveld verrees in 1976 voor duizend studenten als eerste lerarenopleiding op hbo-niveau in Nederland de Lerarenopleiding Zuidwest Nederland. Om budgettaire redenen stelde Tennekes voor dezelfde basiseenheid te gebruiken als voor het in 1973 ontworpen Johannes College in Den Helder. Hij maakte een schakeling van drie en vier verdiepingen hoge eenheden, waarbinnen allerlei vormen van onderwijs mogelijk waren. Voor Tennekes stonden gebruikerseisen voorop. Hij liet de gevel geheel uit de plattegrond voortkomen. Tennekes beschouwde dit ontwerp zelf als een hoogtepunt in zijn oeuvre. Door de typisch structuralistische ontwerpbenadering is dit ontwerp eerder een enigszins ongedefinieerd weefsel dan een duidelijk gevormd gebouw. Het noordelijke gedeelte van het complex staat op Rijswijks grondgebied. De sloot, die dwars door het complex loopt, vormt de gemeentegrens. De lerarenopleiding is inmiddels opgegaan in het Regionaal Opleidingscentrum Mon

gebouwen in delft - 1970-1990 - Appartementen

Mon, 16 Apr 2012 11:04:23 +0200

Tussen de Geerweg en het Koningsplein, in het eerste Delftse stadsvernieuwingsgebied, werden eind jaren '70 binnen beperkte budgetten negentig (nieuwbouw) sociale huurwoningen gerealiseerd. De Delftse architect Veldman ontwierp aan de Geerweg in 1979 vier woningblokjes - zijn eerste opdracht. De buurt had betaalbare huren ge�ist. Er werd intensief en scherp met het rijk onderhandeld, ook over kwaliteit. Dit dwong tot simpele bouwmethoden, goedkope materialen en slim ontwerp. Voor Veldman was de toepassing van gebakken dakpannen in plaats van lelijke betonpannen een belangrijk wapenfeit! Bij dit symmetrische blokje met vier bejaardenwoningen op de begane grond en de eerste verdieping en twee woningen voor alleenstaanden daarbovenop, is het hem door de levendige plastiek in het open trappenhuis gelukt om ondanks de eenvoudige materialen en de sobere detaillering een grachtenpandje te realiseren dat nog steeds opvalt.

gebouwen in delft - 1970-1990 - Grachtenwoning

Sat, 19 Dec 2009 19:34:12 +0100

'Woonhuis Blokland' markeert de hoek van het Rietveld en het Raam, een grachtenwand met eenvoudige historische panden, respectievelijk een gedempte gracht met overwegend lage simpele arbeidershuisjes. In een modernistische vormentaal verbindt dit hoekhuis deze beide openbare ruimten op een elegante en bescheiden manier: opgetrokken in een lichte baksteen en met een asymmetrische gevelcompositie waarin een groot glasvlak is opgenomen, een dakterras met een ijl buizenframe en een flauw hellend lessenaarsdak. Het huis presenteert zich afwisselend als vlak of volume. Het ruime dakterras maakt het gebrek aan tuin bij deze hoekkavel meer dan goed.

gebouwen in delft - 1990-2010

Sat, 12 Dec 2009 12:45:08 +0100

Tegen het einde van de twintigste eeuw heeft Delft zijn grenzen bereikt. Dankzij slimme grondonderhandelingen, eerst met de gemeente Schipluiden en later ook met Den Haag, slaagt de gemeente erin alsnog nieuwbouwlocaties te verwerven en te ontwikkelen. Kassen maken plaats voor huizen, een veilingterrein verandert in een moderne woonwijk, op sportvelden prijken nu kantoren. En, waarschijnlijk de opvallendste transformatie: de trein gaat ondergronds.

We schrijven 1990. Delft is vol. De laatste nieuwbouwhuizen verrijzen aan de rand van Tanthof. Onder de naam ‘binnenstedelijke bouwlocaties’ is in 1980 een begin gemaakt met verdichting van de bestaande structuur. Delft onderhandelt met de gemeente Schipluiden over grondruil. Dit resulteert in de Hoornse Hof, waarbij een park en een deel van een kassengebied worden opgeofferd voor woningen en een nieuw park.

Andere invulling

Steeds meer vertrouwde gebied

gebouwen in delft - 1990-2010 - Horecapaviljoen KNUS

Wed, 06 Jun 2012 16:48:54 +0200

De uitbater van het botenhuis in de Delftse Hout wilde een knusse uitspanning bouwen, en organiseerde een meervoudige prijsvraag. Bij Molenaar & Van Winden vond hij de sprookjesachtige sfeer, die nogal on-Hollands aandoet. Het grondplan bestaat uit een achthoek met op vier tegenover elkaar liggende hoeken uitbouwsels; twee daarvan zijn nissen voor bezoekers en de andere twee zijn voorzieningen met keuken. Het veelvormige, overkragende dak is bekleed met grote stukken flagstones van natuursteen. In de open ruimte boven de bar bevindt zich een speelhoek. De botenloods is organisch aan het hoofdgebouw verbonden. Door de stervormige plattegrond ontstaan rondom verschillende ruimten als terrassen. Het gebouw lijkt vooral door het centrale spitse dak een vrij in de ruimte staande pagode. De uitstekende nokken op de hoeken versterken dit beeld nog.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Natuur- en milieucentrum De Papaver

Tue, 15 May 2012 14:11:36 +0200

De gemeente koos bewust voor een 'ecologische' architect. Pijnenborgh streeft het 'bio-ecologisch bouwen' na. Nadelige effecten van bouwen moeten minimaal zijn voor milieu, ecologie �n de mens. (Onbewerkt) hout, verf op lijnoliebasis, leem, klei zijn gebruikelijke bouwmaterialen,;een grasdak komt vaak voor. De Papaver heeft dit allemaal. Twee haaks op elkaar staande loodsen in houtskeletbouw omsluiten een kruidentuin. De tussengelegen entree is met glas overdekt. De serre-aanbouw moest voor natuurlijke verwarming zorgen. In de praktijk bleken zonwerende folie en automatisch openende dakramen nodig om de temperatuur 's zomers draaglijk te houden. Het bescheiden budget verhinderde toepassing van een zogenoemde 'grijs water systeem'. Later toegevoegde zonnecollectoren dragen bij aan de gewenste milieuvriendelijke uitstraling. Ook het vanaf de Korftlaan al duidelijk zichtbare gras- (of beter: sedum-) dak past daarbij. Het hemelwater liet de architect 'over Gods akker lopen' zoals het een

gebouwen in delft - 1990-2010 - Willem Felsoord, dagopvang voor verstandelijk gehandicapten

Tue, 15 May 2012 14:27:10 +0200

De dagopvang voor verstandelijk gehandicapten bestond oorspronkelijk uit twee pretentieloze volumes met een tussenstuk als ingang. De recente verbouwing is een ware metamorfose. Het tussenstuk is vervangen en aan de achterzijde is het volume uitgebreid. Maar het belangrijkste is de omhulling, die van de oude en nieuwe delen een nieuw geheel heeft gemaakt. In de nagenoeg verticale vlakken is veel riet toegepast, er zit zelfs een klein stukje aan de binnenkant. Daar waar riet niet kon worden toegepast is met thermisch gemodificeerd vurenhout en gezeefdrukt glas met rietmotief een sfeervolle eenheid bereikt. Helaas is de bevestiging van het latwerk over de originele baksteen slordig uitgevoerd. Dat doet afbreuk aan de bijzondere wijze waarmee een eenheid is gezocht met de rijke en warme uitstraling van het prachtige rietwerk. Het ontwerp voegt zich nu harmonieus in het natuurgebied Delfse Hout.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Kantoorgebouw

Tue, 15 May 2012 14:32:16 +0200

De gemeente vond het belangrijk dat het bedrijventerrein aan de Kleveringweg een representatieve uitstraling zou krijgen. Daarom mocht dit kantoor van woningbouwcorporatie Vidomes, dat vanaf de snelweg A4 te zien is, geen bijgebouwen of zichtbare rommel op het terrein hebben. Het resultaat is een wat mysterieus gebouw dat door zijn gesloten uiterlijk zijn inhoud niet verraadt. De forse horizontale lamellen fungeren niet alleen als geluidwering, maar dienen ook om de warmte te reguleren in zomer en winter. Het gebouw, dat oogt als een bonbondoos met drie voorkanten, bestaat uit drie lagen, waarin kantoren zijn gevestigd. Het gebouw is voorzien van een dubbele glazen wand met een flinke spouw ertussen. In het voor- en najaar stroomt hierdoor opgewarmde lucht naar boven, afkomstig van instralend zonlicht, armaturen en de vloerverwarming op de begane grond. De warmte wordt op die manier gerecycled.

gebouwen in delft - 1990-2010 - China Hotel Holland

Tue, 15 May 2012 14:36:12 +0200

Het beetje achteraf gelegen witte, moderne gebouw openbaart zich als een totaal plastiek naar zijn omgeving. Van buiten is de overmaat aan ontmoetings- en verblijfsruimten goed zichtbaar. De afwijkende verhouding tussen het aantal kamers en overige faciliteiten komt voort uit de Chinese behoefte om elkaar in diverse ruimten te willen spreken. Heeft de buitenzijde nog een internationaal karakter, van binnen is de inrichting van het hotel volledig Chinees. Geen Zen en Feng Shui, maar overduidelijke Chinese invloeden zijn overal aanwezig. De grote ronde glazen pui die zich over verschillende verdiepingen uitstrekt is dominant. In de even ten opzichte van de onderbouw gedraaide noordgevel en het achterste deel van de zuidgevel is de structuur van de hotelkamers herkenbaar. De aanvullende centrale voorzieningen liggen als een hoedje op het dak.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Woningen voor 'beschermd wonen'

Tue, 15 May 2012 14:43:29 +0200

Het robuust ogende blok omvat 24 woningen met gemeenschappelijke voorzieningen voor ex-psychiatrische pati�nten. De gevel is uitgevoerd in prefab betonnen elementen. Hierdoor worden de individuele units zichtbaar in diepe, iets getordeerde omkaderingen. De gevel van het trappenhuis op de kop van het gebouw is uitgevoerd als een gelaagde huid van dichte en transparante vlakken in eternit en lexan. Het complex markeert de hoek overtuigend en oogt zelfbewust. Met dit gebouw hebben de kwetsbare bewoners een herkenbare en veilige plek binnen de samenleving gekregen. De gemeenschapsruimte op de begane grond bestaat uit een reeks groepswoonkamers met elk een eigen karakter. De buitenruimte, bestaande uit een beschermde tuin waarin een groot aantal houten banken die in rijen zijn opgesteld, voorziet de bewoners van een ware buitenkamer.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Vuilniscentrale

Tue, 15 May 2012 14:57:38 +0200

De vuiloverslag van Delft en omstreken ligt direct aan de Schie omdat het vuil per boot wordt afgevoerd. Tussen het gebouw en de schepen ligt slechts een fietspad, dat kan worden afgesloten. De plattegrond van het gebouw is gebaseerd op de logistiek van het scheiden van afval. Het is een gebouw dat eruitziet als een technische machine. Op het 11.000 m2 grote terrein rijden (vracht)auto's af en aan via de centrale weegbrug, waarbij de hooggelegen controlepost het centrale punt vormt, naar het verhoogde overslagplateau. Dit plateau en dak lopen in elkaar over en krullen zich om de overslagruimte. Het gehele terrein is omgeven door een wand die net zo hoog is als het plateau. De kopgevel van de hal aan de Schiezijde is van glasplanken (Reglit) gemaakt en laat vaag de bewegingen zien die zich binnen afspelen. Met name in de schemering biedt dit vanaf de overzijde van de Schie een fascinerend beeld.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Appartementengebouw

Tue, 15 May 2012 15:00:24 +0200

Het waaiervormige appartementencomplex is gebouwd op een voormalige telecommunicatiebunker die dateert uit de tijd van de Koude Oorlog (1959). De muren, vloeren en het dak van de bunker zijn twee meter dik en gekruist gewapend. De bunker dient nu als sokkel voor het appartementencomplex. Aanvankelijk was het ontwerp twee lagen hoger, maar de wens van de gemeente om op deze plek een landmark te realiseren, leed schipbreuk op bezwarenprocedures van omwonenden. Door de waaiervorm profiteren alle twaalf trapeziumvormige appartementen van een prachtig uitzicht over Midden-Delfland en ontstaat een spannende massa die bijna loskomt van de robuuste fundering. De maat van de verschuiving levert riante balkons op met de intimiteit en het karakter van een buitenkamer.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Twee-onder-een-kapwoningen

Tue, 15 May 2012 15:51:20 +0200

De dubbele woningen zijn nagenoeg allemaal uitgevoerd als gespiegelde ontwerpen en hebben een sterke ori�ntatie op het uitzicht over Midden-Delfland. Hierdoor hebben de woningen aan de straatzijde veelal een gesloten karakter.

In de verrassend simpele opzet van Art Nieuwpoort (1) wordt het woongedeelte ingeklemd tussen twee gesloten schijven waarin zich de voorzieningen bevinden. Maar, dat blijkt van binnen anders, want de woonruimtes lopen door in de schijven en de keuken bevindt zich in de woonzone. Jan Pesman (2) ontwierp een futuristisch ogende kubus van glas en staal met daarin een diagonaal geplaatste schijf met voorzieningen, natte cel en trap. Met de vides en de driehoekige ruimtes in een orthogonale doos ontstaat een levendig ruimtelijk spel. Het ontwerp van Cees Reijers (3) toont een monumentaal gebouw met allure dat het wonen maximaal op het uitzicht heeft gericht. De entreetrap aan de straatzijde sluit aan op de interne split level, waardo

gebouwen in delft - 1990-2010 - Schoolgebouw De Delta

Tue, 15 May 2012 15:56:06 +0200

De basisschool is ontworpen als een gekleurde blokkendoos met acht lokalen met speelzaal en een peuterspeelzaal. De lage blokken omvatten ��n klaslokaal; de hoge hebben twee boven elkaar liggende lokalen. De met pastelkleurige tegels beklede kubussen vormen een speels geheel dat dicht bij de belevingswereld van kinderen ligt. De opzet bestaat uit een lineaire verbindingsruimte met aan ��n zijde de lokalen, en de overige voorzieningen meanderend aan de andere zijde in het water. Alleen door deze oplossing was het mogelijk binnen de beperkt beschikbare ruimte van het terrein voldoende speelplaats over te houden. Door de verschuiving van de blokken ontstaat een ruimtelijk gedifferentieerde buitenruimte voor speelhoeken en tuintjes. Deze vertanding is ook binnen aanwezig en geeft de verbindingsgang avontuurlijke gebruiksmogelijkheden. De noordgevel, aan de waterzijde, geeft een goed zicht op het interieur en de blokken aan de zuidzijde zijn goed herkenbare klaslokalen. De maatvoering is ke

gebouwen in delft - 1990-2010 - Bibliotheek en kinderdagverblijf

Tue, 15 May 2012 16:03:09 +0200

Het bibliotheekgebouw en kinderdagverblijf Het Spant liggen als twee abstracte prismavormige volumes, ge�nspireerd op boerenschuren, aan een sloot met wilgen. Via een brug loopt het wandelpad tussen de twee gebouwen door de wijk Tanthof in. De bibliotheek bestaat uit een driehoekig volume, waarbij op het hoogste punt een insteekverdieping is gemaakt. Dit driehoekige volume loopt, onderbroken door het voetpad, door in het kinderdagverblijf. Om deze driehoek is nog een extra rechthoekig volume geschoven. De totale opbouw bestaat uit glas en staal. De gevel en het dak worden onderbroken door een horizontale glasstrook en zijn bekleed met staalplaten. Rondom het kinderdagverblijf is een besloten speelgelegenheid aangelegd. De hoge kale wand van de bibliotheek, oorspronkelijk alleen omzoomd door een rij bomen, vormt nu het decor van wijkcentrum De Hofstee. Vanaf het eeuwenoude Abtswoudsepad vormen de beide gebouwen een mooie overgang van een oude route naar een nieuw woonwijk.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Kantoorgebouw Rijkswaterstaat

Tue, 15 May 2012 16:08:36 +0200

Binnen een metalen omhulling met zorgvuldig geplaatste raamopeningen is de Adviesdienst Geo Informatie en ICT gehuisvest, een kennis- en dienstencentrum van Rijkswaterstaat. Achter de horizontale stroken, aan twee atria, zijn acht verdiepingen met flexibel in te delen ruimten gestapeld. De atria bevinden zich centraal in het gebouw, links en rechts van de hoofdentree. Het totale bouwvolume heeft vanaf de tweede bouwlaag een S-vormige plattegrond. Hierdoor zijn er twee grote terrassen ontstaan waaraan het restaurant en diverse vergaderruimten grenzen. De stalen huid spant strak om het volume heen. De messcherp omlijnde hoekvensters in de horizontale stroken benadrukken de technische perfectie van het architectonische detail ter plaatse van de afgeronde hoeken van de gesloten gevel. De binnengevels hangen aan een verdiepingshoge vakwerkligger. Glas en metaal in een materiaaleigen kleurstelling zorgen voor een technische uitstraling. Enkele kleuraccenten onderscheiden de verdiepingen. De

gebouwen in delft - 1990-2010 - Kantoorgebouw

Tue, 15 May 2012 16:11:53 +0200

Tussen de drukke Kruithuisweg en de Tanhofdreef ligt aan het kruispunt het kantoor van architectenbureau Draijer en Engelkes: D&E Architecten. Het kleine maar opvallende postmoderne gebouw vormt de kop van een reeks bedrijfsgebouwen aan de Tanthofdreef, die wat betreft architectuur onderdoen voor dit relatief bescheiden gebouw. In heldere kleuren komt uit een blauwwitgestreepte doos een ronde trommel met een omhullende luifel tevoorschijn. De gele vloerrand en een markante rode steunbeer zorgen ervoor dat het gebouw opvalt. Op de eerste verdieping bevindt zich in de trommel de tekenkamer waar de architectonische en stedenbouwkundige ontwerpen uit de computer rollen. Het vrolijke gebouw illustreert een werkwijze waarbij architectuur in kleur- en materiaalgebruik zorgvuldig en in relatie tot elkaar zijn uitgewerkt.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Verenigingsgebouw De Beuk

Tue, 15 May 2012 16:18:47 +0200

Studentenroeivereniging Proteus-Eretes was jarenlang gehuisvest in een bijgebouw van het 17de-eeuwse kruithuis, aan de Schie. In 1997 moest de vereniging verhuizen naar de loodsen aan de overkant. Daar werd in 2005 een eigen verenigingsgebouw aan toegevoegd: De Beuk. De Friese architect Gunnar Daan, altijd ge�nspireerd door water, boten en loodsen, ontwierp een houten, naar beneden toe iets taps toelopende trommel. De met ruwhouten planken afgewerkte hoofdvorm, waarin slechts enkele raampjes zijn uitgesneden, is met een glazen tussenlid verbonden met de loods. Aan de zijde van het water is een deel van de trommel afgesneden om plaats te maken voor een terras en een balkon. Hier heeft men uitzicht over de Schie en kan men genieten van het avondzonnetje. Op de begane grond zijn de clubvoorzieningen, zoals opslag, kleedkamers, douches, kantoren ondergebracht rond een centrale hal. Op de verdieping bevindt zich een grote open gemeenschappelijke ruimte, gericht op het water met uitzicht op

gebouwen in delft - 1990-2010 - Multifunctioneel gebouw Het Nijehof

Tue, 15 May 2012 16:21:34 +0200

Het complex met kantoren en 24 woningen op de hoek van de Aart van der Leeuwlaan en de Martinus Nijhoflaan komt over als een sculptuur van steen. De hellende daklijn, de balkons van metselwerk en de uit de vlakken gehouwen gaten laten de solide massa heel. Het hoofdkantoor van woningbouwcorporatie Woonbron, een gezondheidscentrum en een aantal ruime woningen staan in een grote vijver. Een brug, naar ontwerp van TAM2, leidt naar de binnentuin en de parkeervoorziening. De entree van de woningen is gelegen aan deze rustige binnenzijde van het complex. Het dak van het gebouw is vanuit de omliggende hoogbouw goed zichtbaar. Daarom was het oorspronkelijk de bedoeling ook het dakvlak uit te voeren in rode bakstenen. Dit zou de sculpturale werking van het gebouw nog meer versterken.Om technische redenen werd het dak uiteindelijk van een rode kunststof bedekking voorzien. Het rood is alomvattend doorgevoerd in een consequente detaillering van voeg tot dak.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Kantoorgebouw

Tue, 15 May 2012 16:27:10 +0200

Het hoofdkantoor van de Rabobank Zuid-Holland Midden dankt zijn zwierige vormen en gebogen vlakken aan de locatie. Het staat helemaal vrij op de hoek van een druk kruispunt in de grootschalige Buitenhof, en presenteert zich vanuit iedere richting anders. Het representatieve kantoor is gebouwd na een fusie van regionale kantoren. De ruime overstekken benadrukken de solitaire positie van het gebouw in de vrije ruimte. De ronde vormen en schuine wanden leiden de bezoekers als vanzelf naar de dubbelhoge hal met balies. Werk- en vergaderkamers liggen verscholen. Het gebouw is ontworpen door vader en dochter Van Egmond; het interieur is van de hand van moeder.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Woonwijk De Hoornse Zoom

Tue, 15 May 2012 16:34:06 +0200

Op het oude veilingterrein van Den Hoorn is een nieuwe woonwijk gebouwd voor Delft. KOW heeft het stedenbouwkundig plan gemaakt voor vijfhonderd woningen. Een hoefijzervorm omringd door waterlopen vormt het leidend motief. De woningen, voornamelijk opgetrokken in jaren '30-stijl, zijn gericht op een centrale groene ruimte. Aan de oostelijke rand staan vijf stevige sculpturale bakstenen torens naar een ontwerp van Inbo Rijswijk. In elke toren zijn 23 appartementen gevestigd. De torens staan op kolommen en worden door een dek op de eerste verdieping met elkaar verbonden. Het water en groen lopen onder de bebouwing door. Aan de zuidwestzijde van de wijk staat een strak gedetailleerd complex met 24 zorgwoningen, eveneens van Inbo. De voormalige oliemolen Mercurius markeert de entree aan de noordwestzijde. Hulshof heeft de molen en het bijbehorende pakhuis verbouwd tot koopwoningen, kantoren en een zorgvoorziening voor acht personen inclusief een beheerderswoning.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Appartementengebouw

Tue, 15 May 2012 16:38:00 +0200

Achter een enorm bakstenen scherm met kleine gaatjes en lange sleuven gaat een wooncomplex schuil dat bestaat uit 224 appartementen. Studentenhuisvester DUWO verhuurt de gemeubileerde studio's en studentenkamers aan internationale gasten die voor een bepaalde tijd werkzaam zijn bij het Unesco-IHE Institute for Water Education. De kamers hebben eigen of gedeelde voorzieningen. De appartementen zijn op termijn samen te voegen tot gezinswoningen. De geluidsbelasting op de oostelijke gevel is zeer groot. Daarom is op die plek een rood bakstenen scherm gespannen. Aan de gevel grenzen gangen, keukens, bergingen en badkamers. De plint van zwarte stenen ligt iets terug. Het scherm krult even op ter hoogte van het trappenhuis op de hoek, maar loopt om de hoek door en stopt als achtergrond van een aantal korte galerijen. Daarachter opent zich een lichte open wereld van een betonnen rasterwerk waarin zich grote raamopeningen, balkons en loggia's bevinden die zijn geori�nteerd op een groene buiten

gebouwen in delft - 1990-2010 - Appartementengebouw Hof van Spiegeling

Tue, 05 Jun 2012 10:56:29 +0200

Op de grens van Delft, in een voormalig kassengebied, werd in de jaren '90 een stedenbouwkundig plan ontworpen door Ashok Bhalotra van Kuiper Compagnons. Grenzend aan de kassen, oude waterlopen en het park Hof van Delft werden ruim zeshonderd woningen gepositioneerd. Het stedenbouwkundig plan bestaat uit twee, in elkaar overlopende, delen. Langs het park, in het water, staat een reeks torens. Dit deel loopt over in een gebied dat bestaat uit twee scheggen, aan weerszijden van een grote vijver. Aan de ene zijde zijn hofjes met eengezinswoningen gebouwd en aan de andere zijde een dubbele rij stadswoningen. Dit gebied wordt begrensd door twee-onder-��n-kapwoningen. In het taps lopende open middengedeelte staan drie gebouwen van Duinker en Van der Torre: de wintertuin (met seniorenwoningen), een woontoren en een woongebouw bestaande uit twee gebogen schijven. Samen vormen zij de Hof van Spiegeling. De vaste kleurstelling, overeenkomstig materiaalgebruik en een gedetailleerde uitwerking van

gebouwen in delft - 1990-2010 - Multifunctioneel gebouw Ecodus

Tue, 05 Jun 2012 11:06:54 +0200

Ecodus is het grootste vrijstaande meerlaagse houtskeletbouwproject van Nederland. Het woongebouw bestaat uit zes zeshoekige torens, opgebouwd uit respectievelijk vier en vijf bouwlagen. Het milieuvriendelijke project bestaat uit 46 woningen, een restaurant, een kinderdagverblijf en een inpandige fietsenberging De torens zijn gebouwd met stapelbare portalen. Daardoor kon het project bijzonder snel worden gerealiseerd. De gevelbekleding bestaat uit onge�mpregneerd Europees hardhout. Op de begane grond is de buitenafwerking uitgevoerd in plaatmateriaal met wit pleisterwerk. De enige niet-houten constructieve delen zijn de zes stalen kolommen per toren. Het complex kwam tot stand op initiatief van de inmiddels opgeheven stichting Kollectieve woonvormen en buurtecologische ontwikkeling (Kwobeo) en is onder KOMO-keur gerealiseerd.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Multifunctioneel gebouw De Vermeertoren

Tue, 05 Jun 2012 11:11:15 +0200

Op de kruising van de Provincialeweg en de Van Foreestweg staat een woontoren van 23 verdiepingen. In de onderbouw zijn een buurthuis, jongerencentrum, gezondheidscentrum en parkeergarage ondergebracht. Doordat er maar drie woningen per verdieping zijn, die bovendien ten opzichte van elkaar verspringen, ontstaat een slanke, gelede massa met een sterke verticaliteit. Het penthouse op de bovenste verdieping is zo gesitueerd dat de driedeling van de hoofdmassa wordt versterkt en het ene deel in hoogte verspringt ten opzichte van het andere deel. De gevels, die zijn uitgevoerd in zandkleurige baksteen en bronskleurige aluminium kozijnen, zijn relatief gesloten richting het drukke verkeerskruispunt en openen zich naar het zuidwesten middels grote ramen en serres. Zandsteenkleurige betonelementen op de begane grond markeren de verschillende entrees. De laagbouw heeft een U-vormige plattegrond met een binnentuin, waarop de omringende ruimten zich richten. Het interieur is voornamelijk uitgevo

gebouwen in delft - 1990-2010 - Villa

Wed, 25 Nov 2009 16:55:21 +0100

Tussen een aantal al wat oudere woningen is een opvallende villa verschenen. Het is een gezamenlijke productie van eigenaar Ria van Vliet en beeldend kunstenaar Irene van Spee. Een spel van licht en ruimte wordt gespeeld in een strakke vormgeving die ten dienste staat van het wonen. De verdiepingshoogten zijn ruim, alle deuren verdiepingshoog, het HR+ glas kristalhelder. De kleur van het stenen basement komt terug in de gemoffelde aluminium kozijnen rondom. De woonkamer loopt bijna als een geheel door in de achtertuin. De keuken staat als een meubelstuk iets terzijde geschoven. Slaapkamer en badkamer vormen ��n ruimte en de werkkamer aan de voorzijde is ontworpen op het uitzicht. Om de ruimten als ��n geheel te kunnen gebruiken is overal vloerverwarming aangebracht; Een warmtepomp levert de energie. Kortom: een bijzondere villa die opvalt in de rij woningen van eerdere datum.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Wijkcentrum en kinderdagverblijf

Tue, 05 Jun 2012 11:51:17 +0200

Op een ruime locatie in het Westerkwartier zijn twee bouwvolumes zo ver mogelijk uit elkaar gezet, zodat een ruim plein is ontstaan. De gebouwen - wijkcentrum De Wending en kinderdagverblijf De Plukkebol - markeren de grenzen van de locatie. Daarom lopen ze aan de straatkant iets omhoog. De derde gevel van het plein wordt gevormd door de H.H. Nicolaas en Gezellenkerk. Oranje metselwerk met ramen in verscholen, dieporanje kozijnen, omhullen de verschillende functies van de gebouwen: spelen, leren en aangenaam verblijven. Beide gebouwen hebben aan de pleinzijde een in hout uitgevoerd hoekdeel. In elk gebouw cre�ert een vierdeling een hal waaraan de grotere gebruiksruimtes liggen. De jongerenruimte heeft een bijzonder lichtvenster dat als een koekoek gericht is op de hemel. Het heldere kleurgebruik geeft de gebouwen een speels karakter. Via het plein zijn de hallen van de twee gebouwen als het ware met elkaar verbonden. Aan de achterzijde ligt een besloten speeltuin voor de allerkleinsten

gebouwen in delft - 1990-2010 - Freinetschool met woonhuizen

Tue, 05 Jun 2012 12:05:44 +0200

Tussen de Buitenwatersloot en de Hugo de Grootstraat zijn vier blokjes met 37 woningen en een schoolgebouw met acht klaslokalen en een gymzaal gerealiseerd. De school, waarin een reeks energiebesparende maatregelen is opgenomen, ligt verscholen tussen oude en nieuwe bebouwing. De Loevesteinplaats vormt het platform voor de school. De blauwgestukadoorde wand met grote regelmatige gevelopeningen wordt be�indigd door een brede oranje dakrand. Het interieur van de Freinetschool is eenvoudig van opzet. Door de iets uitlopende gangen is ruimte ontstaan voor bijzondere plekken. De woningen in de omliggende blokjes volgen het bestaande stadsweefsel en zijn opgebouwd in wit stucwerk met een grijze plint van betonsteen. Door de regelmatige opbouw en een goede aansluiting in maat en schaal met de omgeving vormen ze een verfrissende verschijning in het stadsbeeld.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Gezondheidscentrum

Tue, 05 Jun 2012 12:06:47 +0200

Verscholen tussen de bomen en gelegen aan een grote vijver heeft een bestaand gezondheidscentrum een prachtig nieuw onderkomen gekregen. In het groengebied langs de Provincialeweg in een naoorlogse woonwijk straalt het openbare gebouw een verrassende eenvoud en nieuwheid uit. Een drijvend ponton lijkt opgebouwd te zijn uit drie horizontale betonnen platen met daartussen twee verdiepingen. Die liggen iets terug en zijn gemaakt van houten puien met verdiepingshoge glasvlakken Aan de voorzijde wordt de middelste horizontale lijn alleen doorsneden door een twee verdiepingen hoog venster, waarin zich de entree bevindt. Ook binnen is er evenwicht. Wit stukadoorswerk, grijze leisteen vloeren en enkele vlakken in blank hout garanderen een tijdloos ontwerp. De ruimten zijn gegroepeerd rond een brede centrale gang waarin nissen met voorzieningen zijn geplaatst. De gang is als afzonderlijk volume herkenbaar omdat deze hoger ligt dan de aanliggende ruimten.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Bedrijventerrein Delftechpark

Tue, 05 Jun 2012 12:33:06 +0200

Het Delftechpark is door de gemeente Delft als een totaalplan ontworpen. In 1995 werden de eerste kavels uitgegeven aan bedrijven die iets met technologie te maken hadden en het was de bedoeling die technologie in de architectuur tot uitdrukking te laten komen. De bedrijven staan gerangschikt langs een ringweg rondom een open groene ruimte. De grotere aan de noordkant; de kleinere in een dubbele opstelling aan de zuidkant. Zowel de kavelindeling, parkeervoorzieningen, terreininrichting, verwijsborden en het architectonische beeld werden zeer kritisch beoordeeld door de welstandscommissie. IPV ontwierp de complete inrichting van het terrein. Er zijn 29 gebouwen gerealiseerd, waarvan de volgende er uitspringen: XX (1999) van Jouke Post: een gebouw met een levensduur van 25 jaar en daarna recyclebaar; Flex (2000) van Art Nieuwpoort: een geraffineerde compositie in glas en staal en ABT/Damen (2001) van Hubert Jan Henket, dat met een dubbele (kassenbouw)gevel model staat voor industrieel de

gebouwen in delft - 1990-2010 - Studentenwoningen

Tue, 05 Jun 2012 12:47:00 +0200

Twee torens met totaal 564 woningen steken fier uit boven het water. De torens, toegankelijk via twee bruggen, zijn elk opgebouwd uit twee schijven die onderling met elkaar zijn verbonden. De op het zuiden gerichte schijf staat half in het water en is bekleed met gekleurde cementvezelplaten. Op de koppen zijn de gevels bekleed met gemoffelde gevouwen staalbeplating. Deze schil zorgt ervoor dat de studentikoze rommel waar studentenflats om bekend staan, aan het oog wordt ontrokken. De noordelijke schijf staat op kolommen in het water. Tussen deze kolommen is opnieuw een loopbrug gehangen, welke beide torens met elkaar verbindt. Boven het atrium, de ruimte tussen de schijven, bevindt zich een glaskap. De ruimte tussen het water en het atrium is spannend en intiem. Qua uitstraling passen de gebouwen zeer goed bij de schaal en het materiaal van de nabij gelegen gebouwen van de TU Delft.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Laboratorium Anthoni van Leeuwenhoek

Tue, 05 Jun 2012 12:57:02 +0200

Nanotechnologie is de wetenschap die zich bezighoudt met onderzoek op moleculaire schaal (nano). Een nanolaboratorium stelt zeer hoge eisen voor wat betreft temperatuur, trillingen, ultraviolette straling en vochtigheid. Het is een hightech complex vol geavanceerde onderzoeksfaciliteiten. Toch bleek het mogelijk een gebouwencomplex te maken dat recht doet aan zijn omgeving. Hoewel de focus bij het architectonisch ontwerp in eerste instantie ligt op de interne en technische organisatie van het gebouw, is het complex op allerlei manieren met de omgeving verbonden. De gevelbekleding van antracietgekleurd aluminium biedt via de schijnbaar gestanste vensters van buitenaf zicht op de techniek van de toekomst. Het atrium bij de ingang vormt een verrassend zicht op techniek en gebruikers. Het gebouw heeft een indrukkenwekkende wand naar de TU-bibliotheek en de Aula van de TUDelft.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Kantoorgebouw TNO

Tue, 05 Jun 2012 13:08:31 +0200

Voor de uitbreiding van het kantoorgebouw van TNO ontwierp Gerssen twee evenwijdige, iets van elkaar verschoven afgeronde schijven van donkergroene glimmende, geglazuurde baksteen. Het gebouw staat in het water, dat zorgt voor een statige weerspiegeling. De bijzondere constructie - een gevel van prefab betonelementen en vloeren die van gevel tot gevel zijn gespannen - maakt een kolomloos kantoor mogelijk. De aluminium schuiframen liggen in het gevelvlak. Daardoor wordt de bouwmassa zo min mogelijk aangetast en ziet het geheel er zo mooi glad uit. Aan de achterzijde van het gebouw bevindt zich een ingenieuze loopbrug die de nieuwbouw verbindt met de erachter liggende oorspronkelijke bebouwing. Het eerste ontwerp van Gerssen had een opaalglazen vliesgevel met uitzetramen en een rond dak. Opdrachtgever en belegger verlangden echter dat het gebouw in baksteen met aluminium ramen zou worden uitgevoerd in een veel donkerder kleur groen. De welstandscommissie wees de verandering af, maar na e

gebouwen in delft - 1990-2010 - Cultureel Centrum TU Delft

Tue, 05 Jun 2012 13:17:57 +0200

Het 'Muzisch Centrum' van de TU Delft ligt in de as van de Mekelweg. Om het gebouw niet te laten verdwijnen tussen de hoge TU-gebouwen is het als het ware opgetild en voorzien van ruime patio's, waardoor het volume is vergroot. In de ogenschijnlijk aarden dijk bevinden zich een fietsenstalling, doka's en studio's. De entree op de eerste verdieping, waarvoor in de bouwmassa een gat is uitgespaard, is bereikbaar via een expressieve gekromde trap. De eerste en tweede verdieping zijn ingericht met praktijkruimten en een auditorium. De buitengevels zijn afgewerkt met keramische tegels, de binnenplaats met geel stucwerk en hout. Daardoor lijkt het of de binnenplaats tot het interieur behoort. De organisatie van de ruimtes rondom de patio's, in combinatie met de bijzondere lichtinvallen, zorgt voor een bijzonder stemmig en gevarieerd ruimtelijk geheel. Het gebouw heeft van buiten een enigszins gesloten karakter, alsof het de activiteiten wil afschermen van de buitenwereld.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Schoolgebouw Haagse Hogeschool

Tue, 05 Jun 2012 13:22:02 +0200

Het gebouw van de Haagse Hogeschool herbergt enkele technische opleidingsinstituten die oorspronkelijk in Rijswijk waren gevestigd. Het gebouw is het meest energiezuinige onderwijsgebouw van Nederland. Bij het ontwerp waren flexibiliteit, transparantie en duurzaamheid sleutelwoorden. Het gebouw is zo effici�nt ingedeeld dat het zonder veel verbouwing aan een veranderende vraag kan worden aangepast. Op de begane grond is veel glas toegepast. Daardoor zijn de onderwijsactiviteiten als in een etalage zichtbaar. De open hoek met aandachtvragende scheefstaande kolommen markeert de ingang die is verbonden met een stijlvol atrium dat van boven wordt aangelicht. Het multifunctionele dak dient niet alleen als parkeerdek, maar ook als laboratorium voor allerlei milieutechnieken. Door het dakvlak lopen buizen met water die er in de winter voor zorgen dat het parkeerdek ijsvrij is; 's zomers zorgen ze voor verkoeling. Op het dak zijn ook zonthermische panelen aanwezig en windturbines. Het gebouw b

gebouwen in delft - 1990-2010 - Schoolgebouw INHolland

Tue, 05 Jun 2012 13:30:37 +0200

In dit hypermoderne gebouwencomplex van onderwijsinstelling INHolland zijn drie verschillende volumes te onderscheiden die staan voor verschillende onderwijsclusters. Op een onderblok staan twee ten opzichte van elkaar verdraaide bovenblokken. Witte zonwerende strepen op de gevels houden de warmte buiten. De driehoekige uitsneden geven de gevel een abstract uiterlijk. Maar, 's avonds en 's nachts keert het gebouw zich als het ware binnenstebuiten, dan worden het interieur en de dubbele verdiepingen zichtbaar. Het meest opvallende aan dit gebouw is de composietgevel die speciaal is ontwikkeld met koolstof- en aramidevezel. Door een combinatie van extreem sterke kabels en stijve dubbele glaspanelen is een 13 meter hoge (vier verdiepingen) hoge glasgevel gecre�erd. De voorgespannen kabels lopen door de spouw van het dubbele glas en maken het mogelijk de dikte van het glas te beperken tot 45 mm. Niet eerder werd een zelfdragend glasvlak van deze afmeting toegepast. De gevel is ontwikkeld d

gebouwen in delft - 1990-2010 - Studentenwoningen

Tue, 05 Jun 2012 13:35:04 +0200

Bij de bouw van deze studentenwoningen is gebruikgemaakt van de techniek voor semi-permanente bebouwing (containers). Deze is doorontwikkeld tot permanente bouw. Voordeel van deze bouwmethode is dat bijzonder snel kan worden gebouwd. Tussen eerste schets en oplevering zat slechts ��n jaar. Mecanoo ontwierp drie torentjes met 186 kamers en appartementen, verdeeld over zes lagen, voor een, twee of drie studenten. Op de begane grond bevinden zich een gemeenschappelijke ruimte, fietsenstalling en een serviceruimte. Rondom een betonnen liftschacht met trappenhuis zijn in een stalen skelet de compleet geprefabriceerde woonunits met keuken en badkamer als het ware als laden ingeschoven. Aan drie zijden is een donkere antracietgekleurde steen met baarden (uitpuilende lintvoegen) gebruikt, een novum voor Delft. De vierde gevel, aan de kant van het weiland, bestaat uit een gelaagde constructie van composietplaten in combinatie met een buizenframe waarlangs klimplanten kunnen groeien. Als die hun

gebouwen in delft - 1990-2010 - Gebouw voor Industrieel Ontwerpen TU Delft

Tue, 05 Jun 2012 16:42:10 +0200

Toen de TU-faculteiten Industrieel Ontwerpen, Werktuigbouw en Maritieme Techniek tot de nieuwe faculteit Ontwerp, Constructie en Productie (OCP) werden samengevoegd, moesten vijftien afzonderlijke gebouwen tot een nieuw harmonieus geheel worden gesmeed. Voorwaarde was dat de verschillende onderdelen wel afzonderlijk herkenbaar zouden blijven. In het ontwerp zijn de gebouwen door drie hoofdassen met elkaar verbonden. Industrieel Ontwerpen (zie foto) is ingericht voor multifunctioneel, gemeenschappelijk en interdisciplinair gebruik. De gesloten wanden van de oorspronkelijke werkplaatshal zijn vervangen door glazen puien met een opvallend blauwgekleurd deel. Vroeger ontnam een kleine hal het zicht op de subfaculteit. Nu deze is gesloopt is het gebouw zichtbaar geworden vanaf de Mekelweg. Ook de eens zo gesloten machinehal heeft nu een gezicht gekregen. Van binnen is de oorspronkelijke functie van de hal nog zichtbaar. In de ruimte bevinden zich werkplekken voor studenten, een maquettewerk

gebouwen in delft - 1990-2010 - Centrale bibliotheek TU Delft

Tue, 05 Jun 2012 16:54:10 +0200

De TU-blibliotheek die Mecanoo ontwierp ter vervanging van de oude bibliotheek in de binnenstad, is een met grasdak bedekt, oplopend volume waardoorheen een 42 meter hoge kegel steekt. Hierin zijn studieplekken ondergebracht. De hoofdtoegang is een langzaam stijgende trap die als het ware een wig snijdt in het talud en toegang biedt tot een grote hal met aan de achterzijde een boekenkast over vier verdiepingen. De meeste boeken bevinden zich echter in het souterrain. Het ontwerp, dat met dit concept de concurrentie met de immer dominante Aula uit de weg gaat, is een prachtig antwoord op het betonnen geweld van Van den Broek en Bakema. De bibliotheek heeft twee gezichten. Gezien vanaf de Aula is het niet meer dan een oplopend grasveld met een uitstekende kegel. Vanaf de oostkant verheft zich echter vanuit het gras een fors open gebouw met aan de ene kant naar voren en aan de andere kant naar achteren overhellende klimaatgevels. Het ontwerp anticipeert door de grashelling op het latere P

gebouwen in delft - 1990-2010 - Aula begraafplaats Jaffa

Tue, 05 Jun 2012 17:00:04 +0200

In de jaren '90 voldeed de monumentale bakstenen kubus niet meer aan de moderne eisen van een aula. Om het karakter van het gebouw zo min mogelijk aan te tasten werd gezocht naar uitbreiding aan de achterzijde. Nadere studies over logistiek en massa leidden ertoe dat werd gekozen voor een lage uitbreiding aan de voorzijde. De zichtbaarheid van de ontvangstruimte en de mogelijkheid om de rouwstoet de aula aan de achterzijde te laten verlaten, bleken daarbij doorslaggevend. Bij de renovatie is het maaiveld opgehoogd, waardoor de bestaande traptreden zijn verdwenen. De zinken dakrand, de plint en de horizontale houten lamellen duwen de uitbouw als het ware omlaag.Van buiten maakt de uitbouw een gesloten indruk, terwijl het uitzicht van binnenuit juist ruim is. De prachtige details van het bestaande gebouw worden door de toegepaste materialen en detaillering van de uitbouw gerespecteerd. De kubus zelf, met intens paarse glas-in-loodramen, heeft een nieuwe logistiek gekregen: de aan- en afv

gebouwen in delft - 1990-2010 - Vermeercentrum en woningen

Tue, 05 Jun 2012 17:08:22 +0200

Achter de gereconstrueerde gevel van het voormalige Sint-Lucasgildehuis (1661-1876) is in drie verdiepingen het Vermeercentrum gehuisvest. Hier kan het publiek op een multimediale manier kennismaken met het werk van de Delftse schilder Johannes Vermeer. In het gebouw bevinden zich verder verhuurbare ruimtes, kantoorvertrekken en een filmzaal. Het interieur is eigentijds uitgewerkt met stalen spanten, blank houten betimmeringen en modern meubilair. Omdat Vermeer lid is geweest van het Sint-Lucasgilde, is ervoor gekozen elementen van dit gebouw op eigentijdse wijze te kopi�ren in de nieuwbouw. De entree in de voorgevel is eveneens een moderne uitsnede in het 'historische' gevelvlak. Aan de achterzijde van het centrum grenzen vijf ruime houten stadswoningen aan een binnenplaats. Hier is via een poortje aan de Voldersgracht het gootje van het schilderij Het Straatje uit 1661 gereconstrueerd. Deze woningen aan de Vlouw zijn een eigentijdse interpretatie van de houten huizen die in Delft sto

gebouwen in delft - 1990-2010 - Appartementen en woonhuizen De gekroonde P

Tue, 05 Jun 2012 17:11:15 +0200

Na vele plannen voor gehele nieuwbouw op de locatie waar een bierbrouwerij, een bakkerij en een school stonden, werd in 1999 besloten dat de voormalige huishoudschool Sint-Agnes herbestemd zou worden. Oud-studenten/bewoners kochten de panden en ontwikkelden het plan. Het historische hoekpand van de school en het ketelhuis bleven bewaard. Hulshof slaagde erin op de locatie zeventien appartementen en drie grondgebonden woningen te realiseren inclusief een parkeervoorziening en een feestzaaltje. Oorspronkelijke details worden afgewisseld met moderne bouwtechnische oplossingen. Op een aantal plaatsen zijn de oorspronkelijke kapconstructies in het zicht gelaten. De drie nieuwe woningen aan de Drie Akersstraat grenzen aan het parkeerdek en hebben een ruim dakterras aan de voorzijde. De vensters in de voorgevel zijn als erkers uitgewerkt en zijn bepalend voor het ritme en de moderne uitstraling. In de erfafscheidingen zien we de mix terug van modern (staal en glas) en oud (bestaande houten de

gebouwen in delft - 1990-2010 - Woonhuis

Tue, 05 Jun 2012 17:15:36 +0200

Aan de Oude Delft, op een locatie die om allerlei redenen al heel lang onbebouwd was, is een nieuw grachtenhuis gerealiseerd. Het brede pand kent een subtiele verticale geleding in drie delen. De moderne variant van een kroonlijst bestaat uit twee stalen U-profielen met een rooster ertussen. Het terugliggende dakvlak is met zink bekleed. Bij de verticale vensters gaan de kozijnen verscholen achter de zwart/blauwe verblendstenen, waarbij de tussenkalven een diepte van wel vijftig centimeter hebben. De moderne strakke detaillering maakt het woonhuis een eigentijdse invulling binnen een totaalopzet die op een traditionele indeling is gebaseerd. Op de begane grond is een garage en een werkruimte aanwezig. Op de eerste verdieping is aan de voorzijde de woonkamer gesitueerd en aan de achterzijde, aan weerszijden van een royaal trappenhuis, de eetkamer en de keuken. Op de tweede verdieping liggen de slaapkamers. Binnen de kapvorm is een terras uitgespaard.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Appartementengebouw Brabantse Turfmarkt

Tue, 05 Jun 2012 17:19:18 +0200

Op een smalle kavel aan de Brabantse Turfmarkt is een hedendaagse versie van een grachtenpand gebouwd. Er zijn vier appartementen gehuisvest, waarvan de entree zich bevindt aan de Pieterstraat. Op de begane grond is een hogere verdieping gerealiseerd die kan worden ingericht als een bedrijfsruimte, maar die direct na oplevering als woning in gebruik is genomen. De doorlopende verticale raampartij op de hoek wekt de indruk alsof de hele voorgevel is bedoeld als erker. Bij het dakterras aan de voorzijde, achter een robuuste daklijst, is de teruggelegde hoge kap vanaf de straat goed zichtbaar gebleven. De kapvorm, de daklijst, de raamindeling en de ruime verdiepingshoogten verwijzen naar de traditionele opbouw van een grachtenpand Door de moderne uitwerking met vierkante vensters, de toepassing van blanke houten kozijnen en zink zijn oud en nieuw op een overtuigende wijze gecombineerd.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Stadswoningen 'Huyterhof'

Tue, 05 Jun 2012 17:23:35 +0200

Middenin de binnenstad ligt de Huyterhof, als een lichte plek aan de Huyterstraat, een smal en donker straatje. Zes stadswoningen zijn gegroepeerd om een gemeenschappelijke binnenplaats, welke alleen door een laag hekje en een rij leilindes afgeschermd wordt van de openbare weg. Voorheen stond hier een schoolgebouw, met aangrenzend een schoolplein. De zes stadswoningen zijn gebouwd in rode baksteen met een grote schuifpui op de begane grond en een gesloten hoger deel. Daarnaast ligt een volume, opgebouwd uit blankhouten puien met veel glas. Dit volume steekt boven het naastgelegen metselwerk uit. Het glas wordt herhaald in een verder terugliggend vlak aan een dakterras. Er is een gefragmenteerde gevelopbouw ontstaan die een grote mate van rust uitstraalt en bij het aantal van zes voldoende ritme genereert. Een enkel laag betonnen bankje naast de voordeur is voldoende om de eigendomsgrens aan te geven. Drie rechthoekige vakken met grind en een enkele boom maken de indeling van de hof ve

gebouwen in delft - 1990-2010 - Woonhuis

Wed, 06 Jun 2012 15:47:28 +0200

Achter caf�-restaurant Vlaanderen aan de Beestenmarkt is een ruime serre van staal en glas gebouwd, met een dak dat in zijn geheel kan worden opengeschoven. Op de aansluitende binnenplaats kan een terras worden ingericht. Aan deze binnenplaats bouwden de toenmalige eigenaren van het caf�-restaurant hun eigen woonhuis. Deze woning is aan de achterzijde voor een groot deel met blankhouten delen bekleed. Via een afsluitbare poort wordt de Burgwal bereikt. Aan deze (voor)zijde is het woonhuis opgebouwd uit twee witgestukadoorde volumes die in elkaar grijpen. Aanleiding voor de hoekverdraaiing van deze volumes is de bocht die de Burgwal maakt. Beide bouwdelen zijn voorzien van grote glasvlakken. Het lagere deel lijkt te worden ingesloten door het hogere. In het later gebouwde buurpand werd juist de positie van de kleine raamopeningen overgenomen. Dit pand contrasteert in zwart, maar sluit op zich prachtig aan op zijn voorganger.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Stadswoningen en appartementen

Wed, 06 Jun 2012 15:51:15 +0200

De acht strakke bouwvolumes aan het Schuttersveld, uitgevoerd in donkere glanzende bakstenen, maken deel uit van het stedenbouwkundige plan dat Fons Verheijen voor het Doelengebied maakte. In de as van het Schuttersveld, tussen de blokken door, staat de toren van de voormalige bibliotheek van de TU Delft. In de twee hogere blokjes zijn zestien appartementen gerealiseerd. Om de hof staan acht vrijstaande woningen gegroepeerd. E�n woning staat op de overgang tussen de Doelentuin en de hof. Door de logische situering van de blokken, de schaal en maat ervan en de vanzelfsprekende verbindingen met de omgeving, komt het bouwplan over als een mooi ge�ntegreerd stedenbouwkundig geheel. Dit is opmerkelijk omdat er toch sprake is van een contrasterende architectonische uitwerking ten opzichte van de bestaande panden. Geheel volgens de typologie van de Nederlandse binnenstadswoning bevinden zich op de begane grond van de woningen een werkruimte en een keuken. Op de eerste verdieping wordt gewoond

gebouwen in delft - 1990-2010 - Appartementengebouw, bedrijfsruimte, horeca en filmhuis

Wed, 06 Jun 2012 15:56:27 +0200

Op de plek van de voormalige stadsschouwburg, De Stads Doelen, werd een poortgebouw met 21 appartementen gebouwd tussen Doelentuin en Doelenplein. Aan het Doelenplein zijn duidelijk twee volumes te onderscheiden, terwijl aan de tuinzijde het project zich voordoet als ��n volume met een poort. Het gebouw maakt deel uit van het stedenbouwkundige plan voor het Doelengebied van Fons Verheijen. In het lage bouwdeel aan het Doelenplein, dat aansluit bij de lage bebouwing van de Pluympot, is filmhuis Lumen gevestigd. Hans Nout werkte hiervan het interieur uit. In het hogere volume bevindt zich op de begane grond een restaurant. Verder zijn aan beide zijden bedrijfsruimten aanwezig. Het woongebouw heeft duidelijk twee voorkanten. Aan het Doelenplein zijn binnen een frame balkons en vensters geschoven. Aan de zijde van de Doelentuin zijn de ontsluitingsgalerijen gekoppeld aan de balkons. Voor deze zone is een glazen scherm aangebracht, waardoor een wintertuin ontstaat die het (spiegel)decor vor

gebouwen in delft - 1990-2010 - Woonhuizen

Wed, 06 Jun 2012 16:12:12 +0200

Ontwerpen van: Peter van Swieten, Art Nieuwpoort, Ton van Bergen, Mecanoo, Bas Gremmen, B�htlingk, Hans Witte, Hoenders Dekkers Zinsmeister, P.J.A van Slobbe, Van Roosmalen Van Gessel, Molenaar & Van Winden, Tom Siemerink, Jong Hoogveld de Kat, cepezed en Boom. Aan de Schutterstraat verschenen vijftien individuele woonhuizen voor evenzoveel opdrachtgevers, door evenzoveel architecten ontworpen en door evenzoveel aannemers gebouwd. De manier waarop deze woonhuizen tot stand zijn gekomen, was een door de gemeente ge�nitieerd experiment dat onder leiding van Fons Verheijen is gerealiseerd.Ondanks de richtlijnen van supervisor Verheijen varieert de architectuur van de woningen. Maar deze laat ook overeenkomsten zien, zoals grote glazen puien, vertrekken over meerdere verdiepingen, vides, open trappen, werkruimten, dakterrassen en tuinen die overlopen in de woonkamer. Bij de twee uiterste woningen is bruin metselwerk toegepast. De tussengelegen woningen hebben stucwerk in lichte grijsti

gebouwen in delft - 1990-2010 - Woonhuis met atelier

Wed, 06 Jun 2012 16:14:32 +0200

Een opvallend modern bouwwerk van staal en glas en een 16de-eeuws pand van baksteen met houten kozijnen vormen samen de woon- en werkruimte van een echtpaar met een grafisch ontwerpbureau. Het oude pand werd volledig gereconstrueerd met behulp van authentieke materialen. De entree en het trappenhuis bevinden zich in een volkomen transparant tussenlid, dat 'oud' met 'nieuw' verbindt. Het bedrijf ligt beneden, het woongedeelte boven. De organisatie verloopt intern horizontaal, terwijl het beeld aan de buitenzijde een verticale geleding heeft. Het moderne deel kent aan de gracht de klassieke driedeling van basement-tussenvolume-daklijst. Het dakterras wordt be�indigd met een stalen pergola die de maat en schaal van de omgeving overneemt. Het materiaalgebruik contrasteert met de omliggende bebouwing, maar door de maatverdeling en de volumeopbouw sluit deze toch goed aan bij de omliggende bebouwing.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Kolenhavenbrug

Wed, 06 Jun 2012 16:22:30 +0200

In 1913 werd de, toen nog naamloze, Kolenhaven gegraven voor de Nederlandsche Gistfabriek en de Nederlandse Oliefabrieken, ofwel de Calv�. Aan de noordzijde was een opslagplaats van kolen die daar met een kraan uit schepen werden gelost, opgeslagen en met een smalspoortreintje naar de ketelhuizen van de gistfabriek werden gebracht. De andere zijde was een loskade van de oliefabriek. De ijzeren dubbele ophaalbrug over de toegang tot de haven was tot 1988 eigendom van de Gistfabriek. Voordat de brug in dat jaar aan de gemeente werd overgedragen, werd deze nog gerenoveerd. Toename van verkeer en opname in een streekbusroute maakten vervanging van het smalle en steile 'Calv�bruggetje' noodzakelijk. De nieuwe brug is veel breder en sterker en het brugdek ligt vlak. Het is een sierlijke, in staal geconstrueerde enkele ophaalbrug, waarvan de balans en het contragewicht als ��n integraal organisch ogend onderdeel zijn vormgegeven.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Stadswoningen, galerie en gezondheidscentrum

Wed, 25 Nov 2009 16:55:21 +0100

Op een krap bemeten binnenstedelijke locatie is een programma van vier woningen, een kantoorruimte en een galerie aan de ene kant van de straat gerealiseerd en aan de andere kant een gezondheidscentrum met een parkeergarage. De galerie heeft een spitse afronding die buiten de rooilijn steekt, waardoor het de bocht in de Westvest, de rand van de binnenstad, als een bastion markeert. De stadswoningen hebben een hoekverdraaiing, zodat op de tweede verdieping de terrassen aan de voorzijde zich naar de zon richten, maar toch ook beschut liggen. Het gezondheidscentrum, een van de eerste Hoed (Huisartsen Onder E�n Dak)- praktijken in Nederland, is opgezet rond een atrium. De entree ligt iets terug ten opzichte van de straat. Ook de bovenverdieping ligt iets terug en is met een houten lattenscherm bekleed. De rode bakstenen en het blank gehouden irokohout zorgen ervoor dat de beide blokken een geheel vormen, maar in hun uitwerking de kleinschaligheid respecteren die op deze plek zo eigen is aa

gebouwen in delft - 1990-2010 - Kantoorgebouw

Wed, 06 Jun 2012 16:34:23 +0200

Architectenbureau cepezed ontwierp een eigen kantoor in de gevelwand van de Phoenixstraat. Het kantoorgebouw van vijf bouwlagen ligt aan de ene zijde iets terug in de gevellijn en steekt aan de andere zijde juist iets uit. Het maakt zich daardoor los van de gevelwand. Dit versterkt het idee van een gebouw als een reclameobject langs het spoor. Dit effect wordt versterkt doordat het gebouw bijna helemaal is opgetrokken uit staal en glas met aan de voorzijde een extra glazen scherm om wind, geluid en zon te weren. Er ligt een zeer duurzaam (energiezuinig, flexibel) ontwerp aan ten grondslag, waarin de architectuurstijl van cepezed zich optimaal manifesteert. Grote kolomvrije overspanningen waren vereist en er werd speciaal voor dit gebouw een holle vloerconstructie (IDES) ontwikkeld, waarin de constructie, installaties en afwerking zijn ge�ntegreerd om optimale flexibiliteit te garanderen.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Woningen en bedrijfsruimte Bagijnhof/Phoenixstraat

Wed, 06 Jun 2012 16:38:02 +0200

Aan de rand van de historische binnenstad, aan weerszijden van de entree naar het Bagijnhof, is een woningbouwcomplex gerealiseerd. De doorgang tussen de twee volumes wordt geaccentueerd door twee hoge wanden waar bovenop aanvankelijk twee glazen pinakels hebben gestaan. Zij gaven de relatief lage blokken met 22 woningen en ��n bedrijfsruimte aan de brede straat allure. De pinakels van glaskunstenaar Bernard Heesen zijn helaas verwijderd De schaal van de woningen sluit aan bij de flankerende bebouwing. Op alle lagen wordt gewoond. De ronde kapvorm met royale erkers, de golvende borstweringen, zwevend boven de rechtgetrokken terugliggende plint, geeft de blokken als geheel meer aanzien. Het metselwerk is zorgvuldig uitgevoerd in verschillende motieven, waarbij moderne strakheid en nostalgisch vakmanschap (maar ook het bouwbudget) met elkaar wedijveren. In de rijke detaillering van de blokken herkennen we het handschrift van Molenaar en Van Winden dat ook in hun latere werk terugkeert.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Stadswoningen, kantoren- en appartementengebouw Delfts blauw

Wed, 06 Jun 2012 16:40:26 +0200

Het project Delfts blauw bestaat uit een blok van zes stadswoningen aan de Poppesteeg en twee bouwblokken aan de Westvest, aan elkaar gekoppeld door een entreehal met trappen en liften. Beide wanden van de hal hebben een diepblauwe kleur. Op de ondergrondse parkeergarage liggen kantoren. Daarboven bevinden zich 33 woningen van ��n en twee bouwlagen die worden ontsloten vanuit ��n corridor.De twee bouwblokken zijn een nieuw element in dit deel van de rand van de historische binnenstad, die langzaam transformeert van stadswal, naar singel, tot stedelijke boulevard. De appartementen zijn gerealiseerd achter transparante gevels met verdiepingshoge vaste en te openen puien. Panelen met koper- en zilverkleurige lamellen kunnen voor de gehele gevel worden geschoven. Aan de achterzijde zijn de gevels meer gesloten en opgebouwd uit donkere bakstenen met raamkozijnen in een houttint. De drie bouwblokken zijn gegroepeerd rond een gemeenschappelijke binnentuin.

gebouwen in delft - 1990-2010 - Woningbouwcomplex Rubberplantage

Wed, 06 Jun 2012 16:45:25 +0200

Waar vroeger de Rubberstichting van TNO stond, profiteren nu een villa en twee appartementengebouwen van het uitzicht op het Rijn-Schiekanaal; daarachter staan nog twee rijtjes twee-onder-een-dak-woningen aan weerszijde van een doodlopend straatje. De witgepleisterde villa lijkt ge�nspireerd op het Nieuwe Bouwen (jaren '30 van de twintigste eeuw). De luxueuze uitstraling van de urban villa's met hun afgeronde kop en ruime terrassen, wordt benadrukt door de wit-zilveren materialen en de glinsterend witte gevelsteen. Alle gebouwen hebben dezelfde geperforeerde metalen horizontale zonneschermen, een bindend element voor het hele complex. Ook kleur is daarvoor bewust toegepast: er is wit in drie gradaties (pleisterwerk, glittersteen, betonsteen); de regenpijpen en dakranden van de villa en alle bewegende ramen van de overige gebouwen hebben eenzelfde hardblauwe kleur. In het straatje vervolmaken helrode randen langs de zonneschermen en felgele regenpijpen het palet van primaire kleuren, wa

gebouwen in delft - 1990-2010 - Grachtenhuizen

Wed, 06 Jun 2012 16:52:31 +0200

De Zuid Hollandse Cartonnage Fabriek maakte in het kader van de stadsvernieuwing plaats voor zes eigentijdse grachtenwoningen en een speelterrein voor de buurt, dat niet toevallig 'het Carto' is genoemd. De scherpe hoek tussen voorgevelrooilijn en kavelscheiding -karakteristiek voor het Oosteinde, dat het oorspronkelijke verkavelingspatroon schuin doorsnijdt - is een belangrijk thema in dit ontwerp: de voorgevel op begane grond en eerste verdieping volgt de rooilijn, maar op de tweede, terugliggende verdieping en ook aan de achterzijde, staan de buitengevels gewoon haaks op de woningscheidende wanden. Achter grote gaten in de gemetselde voorgevel bevinden zich de zo ontstane terrassen. Aan de getrapte achterzijde geven de licht gepleisterde blokken het complex een modernistische uitstraling. Dat pleisterwerk komt, naast natuursteen, in bescheiden mate in de voorgevel terug. Met twee bouwhoogtes sluit het complex aan op de buurpanden, de voorgevelindeling varieert met die tweedeling mee

gebouwen in delft - 1990-2010 - Appartementengebouw DOCK van Delft

Wed, 25 Nov 2009 16:55:21 +0100

Het gebied tussen de Ezelveldslaan en de Zuidergracht is een uitloper van het Zuidpoortgebied, waar oorspronkelijk TU-gebouwen stonden. Aan de Ezelsveldlaan is DOCK van Delft gerealiseerd, een 190 meter lang gebouw, dat aan de straatzijde is opgeknipt in een aantal blokken, en waarbij aan de waterkant de totale lengte van het gebouw wordt benadrukt. Het ontwerp omvat 129 zogenoemde levensloopbestendige huur- en koopappartementen in verschillende prijsklassen. Zorgvoorzieningen maken deel uit van het complex. Ook is er een aantal bedrijfsruimten. Onder het gebouw bevindt zich een parkeergarage. De losse blokken zijn verbonden door een glazen corridor en openen zich om en om naar binnentuinen en de Zuidergracht. Het bouwvolume, de materialen en details sluiten aan bij de architectuur van het Zuidpoortgebied. In de gedetailleerde uitwerking is gebruikgemaakt van een bescheiden aantal materialen. De afzonderlijke woonblokken zijn herkenbaar aan de vorm, maar door de consequente uitvoering

gebouwen in delft - 1990-2010 - Appartementengebouw Vestehof en Sebastiaanshof

Wed, 06 Jun 2012 16:59:28 +0200

De woningen op deze dubbellaagse winkelplint in het Zuidpoortgebied zijn verdeeld in twee niet publiek toegankelijke hoven die met elkaar verbonden zijn door een loopbrug. Hoewel uitgevoerd in hetzelfde materiaal en kleur, hebben de twee hoven een verschillend karakter. Het Vestehof is een langwerpig gezellig stedelijk straatje met zestien royale woningen en tien appartementen met entree aan het Cultuurplein. Het Sebastiaanshof, met een entree aan het winkelplein, wordt omsloten door 59 appartementen in blokken van verschillende hoogten. Het Sebastiaanshof is ingericht met hagen die de priv�buitenruimte afscheiden en de steenachtige sfeer wat verzachten. De woningen zijn uitgevoerd met zogenoemde Franse ramen en een bruto verdiepingshoogte van drie meter. Beide zorgen voor veel lichtinval. Van de buitenkant lijken de twee hoven op het eerste gezicht op elkaar. Maar bij nadere beschouwing is het ontwerp van Bob van Reeth stijlvoller, terwijl aan de binnenzijde het ontwerp van O'Donnell

gebouwen in delft - 1990-2010 - Restaurant

Wed, 06 Jun 2012 17:10:33 +0200

Bureau Kroner maakte het winnend ontwerp van een door de gemeente Delft en ontwerpersvereniging Delft Design uitgeschreven ontwerpwedstrijd voor Zuidpoort/Achterom. Het resultaat is de oervorm van een huis, waarvan de contouren zijn opgebouwd uit houten spanten en ribben met tussenliggende glasvlakken. De oorspronkelijke blinde kopgevel is door de minimale toevoeging van deze massa omgevormd tot een stedenbouwkundige schakel tussen de oude binnenstad en het nieuwe Zuidpoortgebied. Bovendien fungeert het pand door zijn opvallende vormgeving 's avonds als een grote lantaarn, en dat was precies wat de gemeente voor ogen had met de prijsvraag. Doordat de tweede verdiepingsvloer in het bestaande naastgelegen pand is gesloopt, is een bijzondere, hoge ruimte ontstaan onder de kap. De twee volumes zijn op de begane grond en eerste verdieping door doorgangen in de oorspronkelijke kopgevel met elkaar verbonden. Het restaurant is de afsluiting van een groter bouwplan, waarbij een aantal huisjes

gebouwen in delft - 1990-2010 - Theater de Veste

Wed, 06 Jun 2012 17:19:35 +0200

Jan Hoogstad, die gekozen werd na een meervoudige studieopdracht, ontwierp het theater als overgang van de binnenstad naar Zuidpoort. Het terrein was driehoekig vanwege de draaicirkel van de geplande tramlijn. Aan weerszijden van een 21 meter hoge toneeltoren bevinden zich een grote (525 stoelen) en een kleine zaal (120 stoelen), die door een foyer worden gescheiden. In het plan heeft de architect bij de maatvoering de verhoudingen van 'de gulden snede' gehanteerd, een klassieke uit de oudheid stammende schoonheidsmaat. Aan de achterzijden bevinden zich de laad- en losruimte en kantoren in een ronding in de gevel. Op verzoek van de gemeente was aanvankelijk in het gebouw ruimte gereserveerd voor winkeltjes op de begane grond, om de omgeving wat te verlevendigen. Het idee bleek commercieel niet haalbaar, maar de winkelpuien op de begane grond zijn gebleven. Uiteindelijk is het trac� van de tramlijn gewijzigd en het Cultuurplein naar het noorden verschoven. De architect moest daarom de

gebouwen in delft - 1990-2010 - DOK, mediatheek en kunstcentrum

Wed, 06 Jun 2012 17:23:02 +0200

De Openbare Bibliotheek, DiscOteek en Kunstcentrum Delft zijn onder de naam DOK ondergebracht in het betoncasco van een voormalige supermarkt met daarboven woningen, in de jaren '70 ontworpen door Ernest Groosman (1917-1999). Het oude pand werd volledig gestript en kreeg een nieuwe gevel. De nieuwe woningen zijn uitgevoerd in diep oranje baksteen met een donkere plint en hardstenen details, passend bij de klassieke detaillering in de oude binnenstad. Het DOK-deel van het complex is herkenbaar aan de hightech glazen gevels en geveldelen. De ramen zijn voorzien van een gestileerd boekenpatroon en bieden uitzicht op de bedrijvigheid en ultramoderne voorzieningen in de bibliotheek. In het hart van het gebouw bevindt zich een hoge ruimte met een monumentale trap die voert naar de eerste verdieping. Daglicht valt naar binnen door een schuin glazen dak. Het originele betonskelet is hier nog duidelijk zichtbaar. Deze vide cre�ert een ruimtelijke verbinding tussen de verschillende verdiepingen

gebieden in delft

Sat, 12 Dec 2009 17:47:22 +0100

1200-1850

1850-1900

gebieden in delft - 1200-1850

Sat, 12 Dec 2009 17:22:05 +0100

grachtenstad

Delft is het schoolvoorbeeld van een echte grachtenstad. Eeuwenlang stond ieder huis in Delft aan een gracht, of aan een straat of steeg die op een gracht uitkwam. De grachten en de vele daarover aangelegde bruggen bepalen nog steeds in hoge mate het aantrekkelijke beeld van de oude binnenstad.

lees meer >

hendrick de keyser

De Amsterdamse stadsarchitect Hendrick de Keyser (1565-1621) behoort tot de beste architecten van zijn tijd. Van hem bezit Delft twee architectonische hoogtepunten: het praalgraf van prins Willem van Oranje en het stadhuis op de Markt. Het praalgraf dat ook van zijn zeer hoge begaafdheid als beeldhouwer getuigt, behoort tot de topmonumenten van ons land.

lees meer >

kerken en kloosters

gebieden in delft - 1200-1850 - grachtenstad

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Oppervlaktewater is eeuwenlang van essentieel belang geweest voor de stad. Het diende onder meer als aan- en afvoerweg voor schepen en als brandblusmiddel. Het was bovendien onmisbaar in het huishouden en in vele productieprocessen, zoals het brouwen van bier.
De grachten waren doorslaggevend voor de ontwikkeling van Delft tot een goed bewoonbare en bloeiende stad. Het ontstaan van de grachten gaat terug tot het ontstaan van de stad. Een in de twaalfde eeuw gegraven waterloop, de Delf, vormde de ‘ruggengraat’ van de ontginning van het gebied waarin Delft ontstond. Aansluitend daarop werd een slotensysteem gegraven waarmee het land in bew

gebieden in delft - 1200-1850 - kerken en kloosters

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

In de middeleeuwen speelt de rooms-katholieke kerk in West-Europa een grote rol in de maatschappelijke organisatie. Het dagelijkse leven richt zich geheel naar de kerkelijke kalender, en de kerkelijke geboden bepalen het onderscheid tussen goed en kwaad. De kerk bezit ook wereldse macht en heeft grondbezit dat met wapengeweld wordt verdedigd. Maar in de Delftse contreien is dit niet aan de orde.

De kerk is in de West-Europese bouwkunst een belangrijke opdrachtgever en als zodanig verantwoordelijk voor de verspreiding van enkele elkaar opvolgende architectuurstijlen. In tegenstelling tot huizen, waarvoor tot ver in de vijftiende eeuw hout het gebruikelijke bouwmateriaal is, worden kerken al heel vroeg in steen opgetrokken. Dat vergt veel kennis en kunde en ze worden dan ook door de beste bouwmeesters ontworpen. Het aantal inwoners van een stad bepaalt de grootte en het aantal parochiekerken. De kerkbouw wordt gefinancierd door de lokale gemeen

gebieden in delft - 1200-1850 - het prinsenhof

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Het Prinsenhof is gebouwd als het Sint-Agathaklooster. Onder die naam staat het op een top-100 uit 1991 van het ministerie van WVC met de belangrijkste rijksmonumenten in ons land. Het complex is in ons land het meest complete voorbeeld van een middeleeuws stadsklooster.

Dat het complex zo goed bewaard is gebleven is te danken aan de verschillende herbestemmingen, waartoe de diverse kloosters telkens werden aangepast. Veel van het huidige middeleeuwse karakter dankt het echter aan restauraties.
Het oorspronkelijke Sint-Agathaklooster wordt in 1380 gesticht in een huis aan de Kantoorgracht. Omstreeks 1400 verhuist het naar de Oude Delft waar het zich gestaag uitbreidt. In 1479 wonen er al 125 zusters.

gebieden in delft - 1200-1850 - hendrick de keyser

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Nadat prins Willem van Oranje in 1584 in Delft wordt vermoord, kan hij niet worden bijgezet in het familiegraf in Breda. Die stad is namelijk in Spaans bezit. De prins wordt daarom begraven in de Delftse Nieuwe Kerk. In 1614, tijdens het Twaalfjarig Bestand, besluiten de Staten Generaal een prestigieus grafmonument voor hem op te richten. Hendrick de Keyser krijgt de opdracht. Hij maakt niet alleen het ontwerp, maar levert zelf ook het decoratieve beeldhouwwerk.
Het in verschillende soorten marmer en in brons uitgevoerde grafmonument heeft een baldakijn op bogen en kolomme

gebieden in delft - 1200-1850 - militaire industrie

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Delft is rond 1600 centraal gelegen in Holland en heeft goede verbindingen over het water. Daarom is de stad een ideale vestigingsplaats voor centrale militaire wapenopslagplaatsen van de Republiek van de Zeven Verenigde Provinci�n, de ‘Generaliteit’, en van de toenmalige provincie Holland en West-Friesland, kortweg Holland.

De Generaliteit krijgt de beschikking over de voormalige Heilige Geestzusterskapel, een gedeelte van het voormalige Sint-Barbaraklooster, twee waltorens die voor kruitopslag dienden, en een opslagwerf aan het Zuideinde even buiten de stad. In 1660 verrijst een nieuw Kruithuis van de Generaliteit aan de Schie en in de achttiende eeuw volgt nog een groot magazijnco

gebieden in delft - 1850-1900

Sat, 12 Dec 2009 17:23:30 +0100

singelpanden

Met de opkomst van de industrialisatie en de stijgende welvaart, komt er vraag naar luxe woningen in een groene omgeving, nabij de stad.

lees meer >

agnetapark

De ambitieuze, verlichte industrieel Jaques van Marken (1845-1906) en zijn echtgenote Agneta Matthes (1847-1909) transformeerden Delft eind negentiende eeuw tot een industriestad. Dankzij de Van Markens werd ook een vernieuwende arbeiderswijk gebouwd, het Agnetapark.

lees meer >

gebieden in delft - 1850-1900 - singelpanden

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Met de opkomst van de industrialisatie en de stijgende welvaart, komt er vraag naar luxe woningen in een groene omgeving, nabij de stad.

Rond de binnenstad worden tussen 1875 en 1885 op verschillende plekken langs de stadssingel panden gebouwd met een zekere grandeur. De oude stadssingel, die langs de noord- en de westkant van de stad later is gedempt, is door dit type bebouwing nog steeds herkenbaar in het stadsbeeld. Het Delftse type singelpanden kent variaties die verband houden met de locaties en de beoogde doelgroep.

Bel-etage

De woningen, in eclectische stijl, worden gebouwd door aannemer-ontwikkelaars die eraan willen verdienen. Er komen zelden architecten aan te pas. De singelpanden hebben allemaal een basement met dienstvertrekken of praktijkruimte op de begane grond, een bel-etage als woonverdieping, plus een tweede slaapverdieping erboven. Vaak is er nog een mezzanine, een verdieping op zoldernivea

gebieden in delft - 1850-1900 - agnetapark

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Onder leiding van de eerste in Delft afgestudeerde scheikundig ingenieur bloeiden verschillende ondernemingen: de Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek, parfumfabriek Maison Neuve (in flesjes van De Porceleyne Fles), de Delftsche Oliefabriek (later Calv�), de Lijm- en Gelatinefabriek en de co�peratieve drukkerij Van Marken.
Het echtpaar Van Marken had geen kinderen. Agneta legde zich toe op de zorg voor het fabriekspersoneel. Het was

gebieden in delft - 1900-1945

Sat, 12 Dec 2009 17:24:06 +0100

technische hogeschool delft

Aanvankelijk lagen de gebouwen van de Technische Hogeschool Delft kriskras verspreid over de stad. Pas in 1921 ontstond onder invloed van Berlage de gedachte de onderwijsgebouwen te groeperen rond een centraal punt.

lees meer >

reineveldbrug

Aarzelend meet Delft zich in het interbellum een nieuw kleed aan. Het moderniseert zich behoedzaam. Een belangrijk project is de Haagweg, een nieuw verkeerstrac�, met als markante schakel de nieuwe Reineveldbrug, ontworpen door Wilhelm Gijzen (1892-1945).

lees meer >

gebieden in delft - 1900-1945 - technische hogeschool delft

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

De huisvestingsgeschiedenis van de TH Delft was aanvankelijk sterk vervlochten met het proces van ontmanteling van de vestingwerken. Gronden die vrijkwamen werden stukje bij beetje als bouwgrond verkocht aan instellingen waarvoor in de dichtbebouwde binnenstad geen plaats was. Nadat er op de Westvest een stukje nieuwe boulevard was aangelegd, verscheen hier in 1865 respectievelijk 1875 de eerste volledige nieuwbouw van de Polytechnische School. De gebouwen zagen er eerder uit als grootburgerlijke stadspaleizen dan als instituten voor onderwijs en onderzoek. Decorum was op dat moment belangrijker dan het demonstreren van de vooruitgang.

Hier kwam verandering in toen de Polytechnische School in 1905 de status kreeg van

gebieden in delft - 1900-1945 - reineveldbrug

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Aan zijn genie dankt Delft een subliem en tijdloos stukje stad met als hoogtepunt het brugwachtershuisje, dat als een kabouterpuntmuts de brug siert, een echte ankerplaats voor het collectieve geheugen. Bij de opening van de brug, in 1931, was Delft flink onder de indruk. Al snel nam de jeugd de brug in gebruik als duikplank. Tegenwoordig is zwemmen verboden en is de stad al lang aan de grote proporties gewend. Maar de ‘puntmuts’ markeert nog altijd de landschappelijke dimensie van het project. Hij maakt de brug monumentaal, zonder groteske proporties: een monument van moderniteit.

gebieden in delft - 1945-1970

Sat, 12 Dec 2009 17:24:29 +0100

th-wijk

De stedenbouwkundige opzet en de architectonische rijkdom van de naoorlogse TU-wijk is volledig in overeenstemming met de landelijke betekenis van de Delftse onderwijsinstelling. Deze grootscheepse uitbreiding van de Technische Hogeschool Delft kreeg na de oorlog de hoogste prioriteit, aangezien ingenieurs onmisbaar waren voor de wederopbouw en industrialisatie van Nederland.

lees meer >

delftse hout

Reeds in 1921 worden de eerste wensen voor een groot stadspark ten oosten van de stad geformuleerd door een adviescommissie, waarin H.P. Berlage, de meest gezaghebbende stedenbouwkundie van die tijd, zitting heeft. Het duurt nog tot medio jaren zestig voordat de plannen daadwerkelijk vorm krijgen.

lees meer >

gebieden in delft - 1945-1970 - th-wijk

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Vanaf 1948 verrezen aan weerszijden van de Mekelweg en langs de Rotterdamseweg in hoog tempo het ene na het andere laboratorium en faculteitsgebouw. De centrale ligging van de Mekelweg springt daarbij direct in het oog. Kloeke faculteitsgebouwen vormen hier het kader van een middenstrook met een on-Hollandse allure, in breedte vari�rend van 75 tot 100 meter. Het sluitstuk hiervan, het gebouw voor Bouwkunde, ging in mei 2008 op tragische wijze in vlammen op. Protesten uit de architectenwereld tegen de sloop van drie andere gebouwen van Van den Broek en Bakema (Metaa

gebieden in delft - 1945-1970 - delftse hout

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Het idee van een groot volkspark werd gelanceerd als antwoord op het spreekwoordelijke Delftse gebrek aan stadsgroen, dat veel Delftse welgestelden deed verhuizen naar groene forenzengemeenten langs de kust. De uitvoering van het idee bleef lange tijd beperkt tot een smalle strook rondom de Nootdorpse Plassen.
Pas in 1965 maakte een bovengemeentelijke regeling met Pijnacker en Nootdorp, gesteund door de pro

gebieden in delft - 1970-1990

Sat, 12 Dec 2009 17:24:58 +0100

diagoonwoningen

De Diagoon-woning, in de jaren zestig door Herman Hertzberger ontworpen en in de jaren zeventig gebouwd in de Delftse uitbreidingswijk Buitenhof, is een vroeg voorbeeld van meer bewonersinvloed op het ontwerp van de eigen woning dat bovendien prachtig is vormgegeven.

lees meer >

tanthof

Aan de bouw van Delfts laatste grote uitbreidingswijk in zuidelijke richting, lag een uniek, vernieuwend plan ten grondslag. Maar ergens tijdens de planuitvoering ging iets mis. De groene, kindvriendelijke wijk vertoont hier en daar duidelijke symptomen van 'nieuwe truttigheid'.

lees meer >

gebieden in delft - 1970-1990 - diagoonwoningen

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Het idee om bewoners meer invloed te geven op het ontwerp van hun eigen woning is een reactie op de gestandaardiseerde (volks)woningbouw van de jaren zestig. De Diagoon-woning past daarbij, maar is ook een concrete uitwerking van het principe van scheiding van drager en inbouw in de woningbouw, zoals John Habraken dat in 1961 in De Dragers en de Mensen formuleerde.
Bewonersparticipatie was voor Hertzberger een basi

gebieden in delft - 1970-1990 - tanthof

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Loop vanaf station Delft Zuid, in zuidwestelijke richting Tanthof in, langs een van de meest karakteristieke ontwerpelementen van de wijk: het Kreekrugpad. Passeer de dichte groenstroken en waterlopen van Tanthof-Oost. Steek de oude landweg Abtswoude over en kijk door het Abtswoudse Park op de openheid van Midden-Delfland. Pak in Tanthof-West de singelstructuur weer op en eindig op de uiterste zuidwestpunt van de wijk m

gebieden in delft - 1990-2010

Sat, 12 Dec 2009 17:25:31 +0100

doelengebied

Eind jaren ‘90 van de twintigste eeuw wordt een begin gemaakt met de herontwikkeling van het Doelengebied, waar tot de ontploffing van het kruithuis, in 1654, de schutterij oefende. De voormalige TU-bibliotheek en het Waterloopkundig Laboratorium worden omgebouwd tot luxe appartementengebouwen. Op de plek waar ooit de Stadsdoelen stond, verrijst een poortgebouw met daarin filmhuis Lumen.

lees meer >

zuidpoort

Het zuidelijke deel van de binnenstad, Zuidpoort, was tot 1987 grotendeels bestemd voor verkeer en openbaar vervoer. In de daaropvolgende jaren wordt het gebied getransformeerd tot een woon-, werk- en winkelgebied met culturele accenten in de vorm van een theater, mediatheek en bioscoop.

lees meer >

zuid

gebieden in delft - 1990-2010 - doelengebied

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Het Doelengebied wordt begrensd door het Oostplantsoen, de Fortuinstraat, de Vaandelsteeg, de Verwersdijk en de Doelenstraat. De sloop van de oude schouwburg en de verhuizing van het Waterloopkundig Laboratorium en de bibliotheek van de Technische Universiteit Delft maakte herontwikk

gebieden in delft - 1990-2010 - zuidpoort

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

De planvorming voor het zuidelijk deel van de binnenstad wordt ter hand genomen als de uitleg van de stad stagneert. Een meervoudige studieopdracht leidt tot vijf visies van Team Heeling (Heeling, Krop en Bekkering, Wiek R�ling en Fons Verheijen), Team Koolhaas (Teun Koolhaas, Hein van der Meer en Wim Quist), Team OD 205 (Benthem en Crouwel, Girod & Groeneveld en Kees de Kat), Team Jan Hoogstad en Team Terracot

gebieden in delft - 1990-2010 - zuidrand tanthof

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Delft wordt tegen het einde van de twintigste eeuw in het zuiden begrensd door natuur- en recreatiegebied Midden-Delfland, een strook buitenwijken ten zuiden van de Kruithuisweg en de laatste traditionele uitbreiding in zuidelijke richting: Tanthof. Maar hoe geef je zo’n rand vorm?

Architectenbureau Van den Broek en Bakema bedacht bij de opzet van Tanthof een groot gebaar met elkaar snijdende diagonalen, inhakend op de oorspronkelijke krekenstructuur van het gebied. Dit idee wordt later gewijzigd in een reeks deelplannen, een lappendeken waarvan de delen ��n voor ��n worden ontwikkeld.

Deelplannen

Met de woningbouwverenigingen wordt afgesproken dat zij om de beurt worden betrokken bij de uitwerking van een deelplan voor de rand van de wijk. Woningbouwcorporatie Volkshuisvesting is als eerste aan de beurt. Vooruitlopend op het overleg met de woningbouwvereniging, heeft de afdeling Stedenbouw van de gemeent

gebieden in delft - 1990-2010 - studentenhuisvesting

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Tot de Tweede Wereldoorlog wonen de meeste Delftse studenten bij hospita’s. Na 1945 wordt een begin gemaakt met speciaal voor deze doelgroep gebouwde wooncomplexen. In de loop der tijd worden gespreid over de stad allerlei soorten studentenwoningen gerealiseerd, daarbij inspelend op trends, marktontwikkelingen en de behoeften van de Delftse onderwijsinstellingen.

Het zijn hoogleraren van de Technische Hogeschool Delft die in november 1949 het voortouw nemen bij de realisatie van de eerste studentenwoningen: een semi-permanent barakkenkamp voor 196 studenten op een open terrein aan Aan ’t Verlaat. Samen met studenten bouwen ze hier eigenhandig het allereerste st

gebieden in delft - 2010-toekomst

Sat, 12 Dec 2009 17:26:10 +0100

poptahof

Aan het begin van de eenentwintigste eeuw verandert in Delft-Zuid een verouderde, multiculturele achterstandswijk, met anonieme galerij- en portiekflats stukje bij beetje in een aantrekkelijke, ruim opgezette woonwijk.

lees meer >

schieoevers

Het Rijn-Schiekanaal vormt al eeuwen een belangrijke verbindingsroute tussen Leiden en Rotterdam. Aan de oever van de Schie ontwikkelden zich in de loop der jaren allerlei vormen van bedrijvigheid. Aan het einde van de twintigste en begin eenentwintigste eeuw worden de Schieoevers omgevormd tot een mix van bedrijvigheid, evenementen, wonen, werken, vervoer en verblijf. Er staat hier veel te gebeuren.

lees meer >

tu-campus

De TU-wijk verandert vanaf de jaren negenti

gebieden in delft - 2010-toekomst - poptahof

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Poptahof, in de noordwesthoek van de wijk Voorhof, was ooit het Delftse paradepaardje uit de jaren zestig. De wijk werd gebouwd in opdracht van de Algemene Woningbouwvereniging Volkshuisvesting en ontworpen door stedenbouwkundige en architect Sam van Embden. Hij was vertrouwd met het destijds populaire concept van de ‘functionele stad’, een idee dat men ook in Delft wilde uitproberen. Veel na-oorlogse wijken zijn gebouwd volgens dit kort na de oorlog in Rotterdam ontwikkelde concept. Het idee was dat een dergelijke wijk qua woningtype en openbare voorzieningen de bewoners van de wieg tot het graf zou bedienen.

Stempelwijk

Door de nijpende woningnood - en met stimuleringsssubsidies v

gebieden in delft - 2010-toekomst - schieoevers

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Al in de vijftiende eeuw is de Schie een drukbevaren route voor de binnenscheepvaart. Pas later zien we bebouwing ontstaan langs de zuidzijde van het kanaal aan de Hertog Govertkade, de Scheepmakerij en aan de overzijde langs de Hooikade. Tussen de spoorlijn en het kanaal aan de ene oever en het kanaal en de uitval

gebieden in delft - 2010-toekomst - tu-campus

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

De TU-wijk verandert vanaf de jaren negentig terreinen met grootschalige, in zichzelfgekeerde gebouwen aan een kale winderige weg in een groene levendige campus. Aantrekkelijke huisvesting is belangrijk voor het imago van een internationale top-universiteit, die de TU Delft graag wil zijn.

Terwijl er volop is en wordt gebouwd en gehovenierd is het project TU-campus niet lang niet voltooid. Daarvoor blijft de wijk te zeer in beweging, onder invloed van externe en interne factoren. De economische vooruitzichten zijn onzeker. Door toenemende digitalisering zal er de komende jaren veel ruimte vrijkomen, en zijn ook minder specifieke ruimten nodig. Het gebouw van de grootste TU-faculteit, Bouwkunde, b

bouwstijlen

Fri, 18 Dec 2009 11:57:27 +0100

1200-1850

1850-1900

1900-1945

1945-1970

Wederopbouwarchitectuu

bouwstijlen - 1200-1850

Tue, 22 Dec 2009 11:47:35 +0100

gotiek

lees meer >

renaissance en manierisme

Renaissance en mani�risme: nieuwe bouwstijlen van de latere zestiende en vroege zeventiende eeuw, die gebruikmaken van aan de klassieke, voornamelijk Romeinse oudheid ontleende vormen. Hier bekend geworden door de invloed van de Italiaanse renaissance van al na 1400.

lees meer >

hollandsclassicisme

Hollands classicisme: vanaf circa 1630 tot het einde van de zeventiende eeuw de dominante bouwstijl in de Noordelijke Nederlanden. Streeft naar juiste toepassing van

bouwstijlen - 1200-1850 - gotiek

Wed, 02 Dec 2009 16:04:42 +0100

Gotiek: oorspronkelijk Franse, over vrijwel geheel Europa verspreide bouwstijl vanaf circa 1150 tot aan het einde van de middeleeuwen. Vooral aanvankelijk is het de architectuur van de kerkbouw met opvallend gedurfde constructies. De bouwstijl wordt gekenmerkt door een overheersend streven naar slanke structuren en ijle vormen.

De oudste nog bestaande gebouwen in Delft zijn gebouwd in de stijl van de gotiek, een stijl die al in de eerste helft van de twaalfde eeuw in Frankrijk werd ontwikkeld. Onder andere via de Zuidelijke Nederlanden bereikten varianten hiervan rond het midden van de dertiende eeuw de noordelijke gebieden. De term gotiek is geen middeleeuwse aanduiding, maar een later door de Italiaanse renaissancearchitect Vasari gebruikt scheldwoord voor deze door hem verachte architectuur.

Structureel kenmerk van deze stijl is een duidelijk zichtbare skeletstructuur, met relatief dunne muurvlakk

bouwstijlen - 1200-1850 - renaissance en manierisme

Wed, 02 Dec 2009 16:01:44 +0100

In de vijftiende eeuw werd in Itali� een nieuwe architectuur ontwikkeld met als inspiratiebron de herontdekte Romeinse bouwkunst. Wezenlijk voor deze ori�ntatie was een theoretische onderbouwing gebaseerd op het herlezen van de klassieke schrijvers, vooral Vitrivius. Deze theorie�n werden verwerkt in nieuwe traktaten, onder andere in die van Alberti en Palladio. De herontdekking van de klassieke beschaving werd ervaren als een ware bevrijding; het woord renaissance betekent letterlijk hergeboorte. De nieuwe architectuur werd via Frankrijk en de Zuidelijke Nederlanden rond 1530 bekend in de noordelijke gebieden. De introductie daarvan was aanvankelijk slechts beperkt, middels door

bouwstijlen - 1200-1850 - hollandsclassicisme

Wed, 02 Dec 2009 16:07:39 +0100

Hollands classicisme: vanaf circa 1630 tot het einde van de zeventiende eeuw de dominante bouwstijl in de Noordelijke Nederlanden. Streeft naar juiste toepassing van de aan de klassieke oudheid ontleende principes en vormen.

Rond 1630 vindt de opvallende wending plaats naar de verantwoorde en zuivere toepassing van de klassieke voorbeelden. Essentieel daarvoor is het gebruik van correcte verhoudingen. Dit is de stijl van het Hollands classicisme, met als vooraanstaande architecten Jacob van Campen, Pieter Post en Philip Vingboons. Belangrijk voorbeeld werd het mede door Van Campen ontworpen Mauritshuis in Den Haag.

Een helder vormschema

Deze architectuur kenmerkt zich door een blokvormige, heldere hoofdvorm, benadrukt door het toepassen van een schilddak met horizontale noklijn onder verval van topgevels. De gevelcompositie is strikt symmetrisch. Het midden is benadrukt door een iets vooruitspr

bouwstijlen - 1200-1850 - lodewijkstijlen

Wed, 02 Dec 2009 16:09:08 +0100

Lodewijkstijlen: architectuur van overwegend decoratief gehalte, geori�nteerd op de in heel Europa invloedrijke modes aan het toenmalige Franse hof. De drie te onderscheiden stijlen zijn genoemd naar de opeenvolgende regerende Franse vorsten.

De architectuur van de achttiende eeuw wordt geheel bepaald door de zogenaamde Lodewijkstijlen, genoemd naar de koningen Lodewijk XIV, XV en XVI. Dit geheel omspant de tijd van rond 1700 tot nog na 1800, als de Lodewijk XVI-stijl overgaat in de zogenaamde empirestijl van de vroege negentiende eeuw.

De Lodewijk XIV-stijl werd vanaf 1685 in Den Haag ge�ntroduceerd door de Franse immigrant Daniel Marot. Het ideaal is een breed, rechthoekig gevelfront, afgesloten met een kroonlijst die het schuine dak aan het zicht moet onttrekken. De gevel zelf heeft een symmetrische compositie, bij voorkeur met gevelsprongen zoals een middenrisaliet. Deze stijl is verder vooral een decoratieve stijl, met allerl

bouwstijlen - 1200-1850 - empire en neoclassicisme

Wed, 02 Dec 2009 16:11:11 +0100

Neoclassicisme: naar monumentaliteit en eenvoud strevende architectuur. Hernieuwde ori�ntatie op juiste klassieke principes en vormen, vooral ge�nspireerd door herontdekking van gebouwen uit de Griekse oudheid.

De architectuur in het begin van de negentiende eeuw wordt bepaald door het neoclassicisme: een stijl die zeer lang, tot rond 1870, in gebruik blijft. De eerste fase ervan, tussen 1800-1820, wordt aangeduid als empire, genoemd naar het toen in Europa overheersende Franse keizerrijk. De voorafgaande Lodewijk XVI-stijl gaat daarin vloeiend over, de daarin al aanwezige klassieke teneur wordt steeds krachtiger. Enkele belangrijke architecten waren Jan de Greef, Zeger Reijers en J.D. Zocher. De sinds de late achttiende eeuw herontdekte voorbeelden uit de Griekse oudheid, in het bijzonder de grote tempelcomplexen, zijn van beslissende invloed geweest op het neoclassicisme.

Het ideaal werd het Grieks

bouwstijlen - 1850-1900

Tue, 22 Dec 2009 11:47:35 +0100

eclectiscisme

Eclecticisme: negentiende-eeuwse architectuuropvatting die de voorbeelden zoekt in alle, als in gelijke mate betekenisvol veronderstelde, historische bouwstijlen. Meerdere stijlen worden vaak in een ontwerp gecombineerd.

lees meer >

neogotiek

Neogotiek: negentiende-eeuwse architectuur die inspiratie zoekt in de middeleeuwse gotische bouwkunst. Voorbeeld daarvoor is aanvankelijk de late Engelse gotiek, later vervangen door de Franse gotiek van de twaalfde en dertiende eeuw, en door eigen Nederlandse voorbeelden.

lees meer >

neorenaissance

Neorenaissance: neostijl uit het laatste kwart van de negentiende eeuw, met als voorbeeld de Nederlandse renaissancearchitectuur van de zestiende en zeventiende eeuw. Werd vanwege deze historische referentie als pas

bouwstijlen - 1850-1900 - eclectiscisme

Wed, 02 Dec 2009 16:14:00 +0100

Gedurende een groot deel van de negentiende eeuw wordt de architectuur beheerst door het eclecticisme, een complex geheel van stijlen en stijlcombinaties. Deze aanduiding is afgeleid van het Griekse woord ‘eklegein’ dat uitkiezen betekent. Eclectische architecten kozen voor afzonderlijke opdrachten uit allerlei stijlen. Zij beschouwden namelijk het verleden als een groot reservoir van vormen waarvan de toepassing betekenis aan hedendaagse gebouwen gaf. Hierdoor kon een gebouw bijvoorbeeld de gewenste romantische associaties oproepen.

In tegenstelling tot wat geringschattende latere generaties dachten, is het eclecticisme niet uitsluitend onbegrepen stijlimitatie of onkunde van ontwerpers

bouwstijlen - 1850-1900 - neogotiek

Wed, 02 Dec 2009 16:15:31 +0100

Sinds het eind van de achttiende eeuw, de tijd van de romantiek, werd overal in Europa de eigen middeleeuwse bouwkunst herontdekt. De vroege neogotiek in Nederland heeft tot rond 1850 nog een duidelijk romantisch be�nvloed, pittoresk karakter. Ze is vooral gericht op Engelse voorbeelden van de vijftiende- en zestiende-eeuwse tudorgotiek, herkenbaar aan de specifieke detailvormen daarvan. Vaak lijken gotische vormen ‘geplakt’ op een klassiek gevelschema, deze indruk wordt meestal nog versterkt door het witpleisteren van de gebouwen.

Latere generaties neogotische architecten noemden deze stijl denigrerend ‘stukadoor

bouwstijlen - 1850-1900 - neorenaissance

Wed, 02 Dec 2009 16:17:12 +0100

Het nationalisme nam toe in het Europa van de late negentiende eeuw. Dit leidde in Nederland tot de groeiende behoefte om de nationale geschiedenis te benadrukken. Men ging op zoek naar het eigen karakter van de natie. Daarmee samen ging het zoeken naar een eigen, nationale bouwstijl die het best uitdrukking zou kunnen geven aan dit karakter. Het voorbeeld daarvoor werd gevonden in de laatzestiende-, vroegzeventiende-eeuwse Nederlandse renaissancearchitectuur.

De renaissance was immers de tijd van de opbouw van de natie, hetgeen zou uitmonden in haar meest glorieuze periode, de Gouden Eeuw. De neorenaissance was vanuit deze optiek tevens een reac

bouwstijlen - 1900-1945

Tue, 22 Dec 2009 11:47:35 +0100

jugendstil

Jugendstil: eind negentiende eeuw ontstane nieuwe architectuur die radicaal breekt met de historiserende stijlen. Onderdeel van een brede Europese beweging. Belangrijkste kenmerk een duidelijk geheel eigen, niet meer aan het verleden ontleende vormentaal.

lees meer >

amsterdamse school

Amsterdamse School: expressionistische baksteenarchitectuur. Gebruikt gangbare materialen, met name baksteen, voor zeer bijzondere en uitbundige vormen. Sterk be�nvloed door exotische kunst, vooral de Aziatische.

lees meer >

functionalisme

Functionalisme: moderne architectuur, naar de opvatting dat vorm uitsluitend door functie wordt bepaald. Onderdeel van een internationale beweging. De architectuur wordt gekenmerkt door een compromisloos streven naar vooruitgan

bouwstijlen - 1900-1945 - jugendstil

Wed, 02 Dec 2009 16:20:04 +0100

De term jugendstil is ontleend aan het eind negentiende eeuw opgerichte Duitse tijdschrift Die Jugend. De stijl behoorde tot de overal in Europa ontstane nieuwe bewegingen in beeldende kunst en architectuur. Jongere architecten wilden radicaal breken met alle voorafgaande 19de-eeuwse neostijlen, en de volgens hen inspiratieloze herhaling van historische vormen. Voor hun revolutionaire nieuwe vormentaal vonden zij onder andere inspiratie in de natuurlijke vormen uit de plantenwereld.

De twee belangrijkste, meest invloedrijke richtingen waren de Belgisch-Franse en de Duits-Weense. De eerste, de art nouveau, had een voorkeur voor zeer plastische gebeeldhouwde gevels en

bouwstijlen - 1900-1945 - amsterdamse school

Wed, 02 Dec 2009 16:21:05 +0100

De naam Amsterdamse School duidt op de expressionistische baksteenarchitectuur die in de jaren twintig van de vorige eeuw zijn hoogtepunt bereikte. Deze stijl werd kort na 1910 ge�nitieerd door aantal jonge Amsterdamse architecten, met als belangrijkste M. de Klerk, J.M. van der Mey en P.L. Kramer. Zij namen de eeuwenoude Nederlandse traditie van bouwen in baksteen als uitgangspunt. Vooraanstaande architecten als Cuypers, en na hem Berlage en De Bazel, hadden ieder op eigen wijze de architectonische kracht van dit materiaal getoond. Deze jongere architecten sloten daarop aan, maar dreven de mogelijkheden ervan tot het uiterste.

Golvende gevels

Anders dan hun illustere voorgangers gebr

bouwstijlen - 1900-1945 - functionalisme

Wed, 02 Dec 2009 16:21:55 +0100

Rond 1920 was er internationaal een streven naar een totaal nieuwe, bij de moderne tijd passende architectuur, die ontdaan was van al het historisch overgeleverde. Architecten verenigden zich in de beweging van het functionalisme, voor de Tweede Wereldoorlog in Nederland ook aangeduid als het Nieuwe Bouwen en Nieuwe Zakelijkheid. Nederlandse architecten vervulden een voorhoederol in deze internationale Moderne Beweging. Nationaal hadden zij zich verenigd in de architectengroep De 8 en Opbouw. De belangrijkste architecten waren onder anderen J.A. Brinkman, J. Duiker en J.J.P. Oud. Na 1945 werden vooral de bureaus van J.H. van den Broek en J.B. Bakema, en van W

bouwstijlen - 1900-1945 - traditionalisme

Wed, 02 Dec 2009 16:23:12 +0100

Traditionalisme: architectuuropvatting die inspiratie zoekt in vooral de eigen, traditionele bouwkunst en bouwwijzen. Benadrukt waarden en betekenis ervan in reactie op toenemende modernisering en internationalisering.

Het traditionalisme vormde een krachtige reactie op het functionalisme met zijn compromisloze moderniseringsdrang. Tegenover het internationalisme daarvan stelden de traditionalistische architecten de waarden van het eigen volkskarakter. Zij idealiseerden het eigen verleden en de door de traditie overgeleverde gebouwtypen, vormen en materialen. Deze hadden voor hun ontwerpen een voorbeeldfunctie, waarbij wel rekening werd gehouden met specifieke functievereisten van de moderne tijd. De traditionalisten vormden een qua opvattingen gevarieerde groep. Zij hadden als centrale figuur en inspirator M.J. Granpr� Moli�re, hoogleraar aan de Technische Hogeschool Delft. Deze architectuur wordt daarom ook aangeduid met de term Delftse Scho

bouwstijlen - 1945-1970

Tue, 22 Dec 2009 11:47:35 +0100

wederopbouw architectuur

Wederopbouwarchitectuur: naoorlogs, gevarieerd geheel van diverse ontwerpopvattingen en -tendensen. Karakteristiek daarvoor is dat op allerlei manieren moderne en traditionele elementen met elkaar in een ontwerp worden ge�ntegreerd.

lees meer >

brutalisme

Brutalisme: architectuur die zijn expressie ontleent aan de grofheid van puur lijkende bouwmaterialen. Dit wordt bereikt door materialen ruw te laten of te behandelen. Belangrijk kenmerk is verder een sculpturale totaalvorm van gebouwen.

lees meer >

structuralisme

Structuralisme: ontwerpopvatting volgens welke de architectonische opgave is het individu zijn eigen plek in de ruimte te geven. Bouwkundige structuren geven vorm aan het individuele versus het collectieve domein, en aan ov

bouwstijlen - 1945-1970 - wederopbouw architectuur

Wed, 02 Dec 2009 16:27:02 +0100

In de wederopbouwperiode na 1945 valt de harde scheidslijn tussen traditionalisme en functionalisme weg. Er ontstaat echter geen eenduidig nieuwe bouwstijl, maar een gevarieerd geheel van allerlei sterk individueel getinte combinaties van traditioneel en modern.
Tijdens de bezetting hadden traditionalisten en functionalisten serieus geprobeerd hun harde tegenstellingen te verzoenen. Daartoe werden de zogenoemde Doornse conferenties gehouden, mede op initiatief van Granpr� Moli�re en Van Tijen. En al voor de oorlog hadden enkele architecten, verenigd in de Groep 32, naar een synthese van functionalisme en traditionalisme gezocht. Hiertoe behoorden onder andere A. Komter en K.L. Sijmons. Deze architecten benadruk

bouwstijlen - 1945-1970 - brutalisme

Wed, 02 Dec 2009 16:28:14 +0100

De term brutalisme is afgeleid van het Franse begrip ‘beton brut’ voor grof, onbehandeld zichtbeton, wat een van de belangrijkste materiaalkarakteristieken is van deze stroming. Het brutalisme werd kort na de Tweede Wereldoorlog ge�nitieerd door enkele opvallende ontwerpen van de Franse architect Le Corbusier, onder meer de bedevaartskapel van Ronchamp.
Het zijn zeer massieve, overwegend gesloten gebouwen in vaak vrije, gebogen vormen. Het moderne materiaal beton is op een niet-technische wijze behandeld: ruw gestort en bepleisterd, met erin onregelmatige gaten als vensters. Deze gebouwen wekten associaties op met enorme sculpturen, maar ze leken ook afgeleid van eenvoudige, uit gestapelde keie

bouwstijlen - 1945-1970 - structuralisme

Wed, 02 Dec 2009 16:29:32 +0100

In de jaren vijftig nam binnen de internationale Moderne Beweging de kritiek toe. Deze kwam van een aantal jongere architecten, verenigd in de internationale groep Team X. Onder hen bevonden zich de Nederlanders Jaap Bakema en Aldo van Eyck. De groep opponeerde tegen de in hun ogen naoorlogse verwording van het functionalisme. Hun kritiek was dat deze zich uitleverde aan een door grootschalige industri�le productie gedicteerde efficiency en rigide functiescheiding. De Nederlandse deelnemers verenigden zich nationaal in de Forumgroep. De architecten Aldo van Eyck en Herman Hertzberger werden de leidende ontwerpers van deze groep. Vooral van grote invloed waren de gedachten van Van

bouwstijlen - 1970-1990

Tue, 22 Dec 2009 11:47:35 +0100

ecologische architectuur

Ecologische architectuur: naar duurzaam gebruik van materialen en grondstoffen strevende architectuur. Aanvankelijk idealistische getinte, alternatieve architectuur, voortgekomen uit maatschappelijke bezorgdheid over het milieu.

lees meer >

kleinschalige architectuur

Kleinschalige architectuur: ontwerpopvatting die categorisch de naoorlogse grootschaligheid afwijst. Vormt een trendbreuk door het nastreven van een informele, op de menselijke maat afgestemde architectuur.

lees meer >

hightech architectuur

Hightech architectuur: opvatting die het architectonische ontwerpen beschouwt als een technologisch hoogwaardig vakgebied. Geeft daaraan expressie door gebruik van als industrieel massaproduct vervaardigde materialen en gebouwonder

bouwstijlen - 1970-1990 - ecologische architectuur

Wed, 02 Dec 2009 16:32:34 +0100

De toenemende aandacht voor het milieu en het streven naar duurzaam gebruik van materialen en grondstoffen heeft ook op de architectuur effect gehad. Begin jaren zeventig ontstaat er een duidelijk herkenbare ecologische architectuur. Bij de eerste initiatieven daartoe rond 1970 speelden alternatieve kringen een voortrekkersrol. Maar dankzij het sinds die tijd toenemende milieubewustzijn hebben ecologische opvattingen in de architectuur nu een breed maatschappelijk draagvlak verworven.

Duurzame materialen

Bij ecologische architectuur ligt de nadruk niet primair op een eigen kenmerkende vormentaal sec, maar op duurzame materiaaltoepassingen en energiebesparing. Deze architectuur wordt p

bouwstijlen - 1970-1990 - kleinschalige architectuur

Wed, 02 Dec 2009 16:33:55 +0100

De architectuur van de periode van rond 1970 tot circa 1985 wordt voor een groot deel beheerst door diverse reacties op het naoorlogse functionalisme. Het beeld van deze periode is het meest bepaald door de kleinschalige architectuur. Deze architectuurstroming zette zich af tegen de grootschaligheid en de monotonie van de voorafgaande wederopbouwperiode. De aversie richtte zich niet alleen tegen stedenbouw en architectuur van de nieuwe uitbreidingswijken. Er was ook een beginnend verzet tegen de kaalslag in en om oude binnensteden voor herstructurering daarvan, in Delft uitgevoerd in de zuidelijke binnenstad (het gebied In de Veste, nu Zuidpoort). Contra dergelijke totaalplanning van bovenaf werd inspraak van de bewoners gesteld, volgens de

bouwstijlen - 1970-1990 - hightech architectuur

Wed, 02 Dec 2009 16:35:30 +0100

Vanaf het begin van de jaren zeventig streven architecten ernaar om de modernste technologische en industri�le ontwikkelingen toe te passen, en deze het totaalbeeld van de gebouwen te laten bepalen. Deze hightech architectuur is gericht op zeer hoogwaardige materialen en productiewijzen, zoals uit de auto-industrie en de vliegtuigbouw. Leidende thema’s zijn verder: het streven naar minimale dimensies van materialen en het tonen van de constructieve werking. De al sinds de jaren twintig door het functionalisme nagestreefde industri�le productiewijze krijgt een consequente toepassing.

Het beeld wordt bepaald door het gebruik van kant-en-klaar uit de fabriek gekomen bouwelementen,

bouwstijlen - 1970-1990 - postmodernisme

Wed, 02 Dec 2009 16:36:50 +0100

Postmodernisme: in Noord-Amerika en Europa ontstane architectuuropvatting die zich beschouwt als opvolger van het modernisme. Verwerpt de gedachte aan een overal geldende universele architectuur. Stelt daartegenover de context van het lokale en historische.

Vanaf de tweede helft van de jaren zeventig is de postmoderne architectuur een ander belangrijke reactie op het functionalisme. Postmodernisme heeft diverse Amerikaanse en Europese bronnen.

In de jaren zestig maakte het moderne optimisme en het vooruitgangsdenken plaats voor een andere levenshouding. De moderne gedachte van een eenduidige, objectieve waarheid werd in twijfel getrokken. Dit leidde tot kritiek op het functionalisme, dat zich immers op pure objectiviteit en rationele noodzakelijkheid beriep.

Gebouwen als collages

Postmodernisme betekent letterlijk: na het modernisme. Postmoderne architecten willen radicaal breken met

bouwstijlen - 1990-2010

Tue, 22 Dec 2009 11:47:35 +0100

neomodernisme

Neomodernisme: architectuur die aanvankelijk als een neofunctionalistische stijl het puristische vooroorlogse Nieuwe Bouwen als voorbeeld heeft. Ontwikkelt zich vandaaruit naar een meer geschakeerd vormidioom door introductie van eigentijdse ontwerpthema's.

lees meer >

bouwstijlen - 1990-2010 - neomodernisme

Wed, 02 Dec 2009 16:41:08 +0100

Kort na 1980 komt als tegenreactie op kleinschaligheid en postmodernisme een hernieuwde aandacht op voor het functionalisme. Een jongere generatie architecten richt zich op in het bijzonder het vooroorlogse Nieuwe Bouwen. Voor deze herori�ntatie was de Delftse bouwkundeopleiding mede verantwoordelijk. In het onderwijs werd veel aandacht besteed aan deze architectuur en begin jaren tachtig werd ook begonnen met het (mede) organiseren van tentoonstellingen. Het neomodernistisch voorbeeldproject bij uitstek werd in die tijd het woongebouw aan het Rotterdamse Kruisplein, ontworpen door het Delftse bureau Mecanoo.

Lichte tinten

Neomodernistisch

over StAD

Mon, 21 Dec 2009 11:23:10 +0100

Het bestuur van Delft Design besloot eind 2007 om de Delftse architectuurgids een compleet nieuw uiterlijk te geven. De laatste architectuurgids, nog in zwart-wit uitvoering, dateerde uit 1992. Een nieuwe gids was nodig, met een nieuwe uitstraling en met vooral veel aandacht voor de recente architectonische aanwinsten in Delft.

Het plan voor een hernieuwde uitgave is sterk aangemoedigd door de monumentenafdeling van de gemeente Delft en de faculteit Bouwkunde van de Technische Universiteit Delft. Het ontbreken van een dergelijke gids werd als een behoorlijk gemis ervaren. In maart 2007 startten de eerste verkennende gesprekken tussen betrokken en ge�nteresseerde partijen in het toenmalige Bacinol. Toen werd de basis gelegd voor de Stichting Architectuurgids Delft, die via een website is in te zien. Naast de digitale versie komt de Architectuurgids Delft ook in boekvorm uit.

Aan de Delftse architectuurgids hebben deskundigen uit ve

over StAD - contact

Mon, 21 Dec 2009 11:24:39 +0100

Stichting Architectuurgids Delft

Doelenstraat 40

2611 NT Delft

info@architectuurgidsdelft.nl

over StAD - sponsors

Tue, 22 Dec 2009 11:45:31 +0100

Stichting voor Hulp aan Delftse Jongeren, vanouds genaamd ‘Het Meisjeshuis’

over StAD - colofon

Tue, 22 Dec 2009 15:28:27 +0100

De Stichting Architectuurgids Delft (StAD) is opgericht op initiatief van Delft Design, de TU Delft en de Gemeente Delft. Het bestuur van StAD bestaat uit Hans Couv�e (voorzitter), Tineke Meerman (secretaris), John-Paul Smolders (penningmeester), Iwan Kriens (lid tot mei 2009). Adviseur: Stef Breukel.

De inhoud van de Architectuurgids Delft is samengesteld door een selectiecommissie onder leiding van Willemijn Wilms Floet. De overige commissieleden zijn Cees Boekraad, Arjan Hebly, Iwan Kriens, Tineke Meerman, John-Paul Smolders en Wim Weve.

Fondswerving

Hans Couv�e, Arjan Hebly, John-Paul Smolders

Comit� van aanbeveling

Prof.dr.ir. Jacob Fokkema, rector magnificus Technische Universiteit Delft
Prof ir. Dick van Gameren, hoogleraar architectuur Technische Universiteit Delft
Ir. Kees van der Hoeven, architect, oud-voorzitter Bond van Nederlandse Architecten (bna)
Ir. Max Risselada, oud-hoogleraar archi